Własności mechaniczne

Przy bliższych badaniach różowego porfiru stwierdził autor w Zalasie w jednym z kamieniołomów obecność odmiany tej samej barwy, bardzo dobrze zachowanej. Uderza w niej przede wszystkim wyraźnie krystaliczna struktura ciasna skalnego oraz dobre wykształcenie i świeży wygląd prakryształów skaleni (program uprawnienia budowlane na komputer).

Własności mechaniczne i fizyczne porfirów krakowskich świadczą raczej dodatnio o tym materiale. Porfir znajduje zastosowanie jako materiał brukowy. Stosowany jako tłuczeń wytwarza z powodu dużej ścieralności dużo pyłu, a w obecności wody - typowe dla dróg z porfiru czerwonobrunatne błoto. Przy zastosowaniu kruszywa porfirowego do powierzchniowego utrwalania nawierzchni bitumicznych otrzymywano zmienne i przeważnie ujemne wyniki (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Bliższe badania wykazały, że powodem zniszczenia była zdolność emulgacyjna użytego do budowy tłucznia i grysu porfirowego, wywołana nieświeżym stanem skały. W charakterystyce petrograficznej tych skał podkreślony został daleko posunięty proces zwietrzenia, jakiemu skały podlegały pod wpływem dłuższego działania czynników atmosferycznych. Zewnętrznie ujawnia się to w ten sposób, że na okazach mniej zwietrzałych widać rozrzucone białe plamy na miejscu prakrysztalów skaleni; w miarę jak proces postępuje, podlegają mu skalenie i w cieście, a skała staje się brudnobiała lub słaboróżowa oraz mniej zwięzła (uprawnienia budowlane).

Przy stosowaniu materiału kamiennego porfirowego, przeznaczonego do budowy dróg bitumicznych, zwracać należy uwagę na współczynnik emulgacji i stosować odmiany o współczynniku nie przekraczającym liczby 0,38, Ij. te, które nie ujawniają zdolności emulgujących lub też ujawniają ją w stopniu minimalnym (program egzamin ustny).

Odmiany bezkwarcowe

Do budowy dróg betonowych i makadamów cementowych porfiry krakowskie mogą być stosowane, są jednak materiałem gorszej jakości ze względu na dużą ścieralność. Z istniejących łomów porfiru należy wymienić: łomy w Miękini, w okolicach Zalasu, w Sauce. Porfiry dolnośląskie są wartościowym materiałem stosowanym w coraz większym zakresie w drogownictwie. Ze względu na zwartą budowę i dobry stan zachowania przewyższają jakościowo porfiry krakowskie (opinie o programie).

Prof. M. Kamieński w sposób następujący charakteryzuje porfiry dolnośląskie:

„W dolnym permie zaznaczyła się na terenie Dolnego Śląska silna działalność wulkaniczna, której rezultat widzimy w porfirach, melafirach i ich tutach. Występują one w dwóch obszarach, a mianowicie w północnej części niecki wewnętrzno-sudeckiej, między Kłodzkiem - Wałbrzychem - Kamienną Górą oraz w południowej i wschodniej części niecki północno-sudeckiej, szczególnie w okolicy Złotoryji, Lwówka i Ja wora.

Porfiry wymienionych obszarów złożone, są z plagiokiazów, ortoklazów oraz ciemnych składników, głównie biotytów. Znajdujemy wśród nich odmiany bezkwarcowe oraz kwarcowe, które przeważają. Prócz tego, ze względów strukturalnych możemy wydzielić wśród porfirów odmiany o strukturze porfirowej, w których kwarc i skalenie stanowią prakryształy oraz odmiany felsytowe, złożone niemal wyłącznie z drobnoziarnistej masy. Porfiry wykazują przeważnie oddzielność płytową. Barwę mają szaroczerwoną lub jasnoszaro-liIłową. Odmiany zwietrzałe wykazują niekiedy zabarwienie białe (segregator aktów prawnych).

Opisane porfiry stosowane są przeważnie dla celów drogowych, głównie na kruszywo. Eksploatowane są przede wszystkim w miejscach korzystnie położonych pod względem komunikacyjnym.

Ważniejsze punkty występowania porfirów na Dolnym Śląsku znajdują się w:

• powiecie Kłodzko: Bartnica;
• powiecie Wałbrzych: Walim, Mieroszów, Rusinowa, Kuźnice Świdnickie, Boguszów, Gorce, Stary Lesieniec;
• powiecie Kamienna Góra: Czarny Bór, Grzędy, Przedwojów, Lipićnica, Lubawka, Okrzeszyn;
• powiecie Jawor: Wolbromek, Świny, Kwietniki;
• powiecie Złotoryja: Sokołowiec" (promocja 3 w 1).