Wodociągi wiejskie

W zaopatrzeniu rolnictwa i wsi w wodę do celów bytowo-gospodarczych oraz hodowli wyróżnić można trzy systemy:

• zbiorowe zaopatrzenie wsi w wodę (wodociąg wiejski),
• zaopatrzenie w wodę rolniczych zakładów produkcyjnych i usługowych (wodociąg zakładowy),
• indywidualne zaopatrzenie w wodę (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wodociągi wiejskie i zakładowe korzystają zazwyczaj z ujęć wód podziemnych głębokich. Wody te są na ogół pewne pod względem bakteriologicznym, szczególnie gdy pobiera się je spod szczelnej warstwy nieprzepuszczalnej. Mogą być zanieczyszczone chemicznie, głównie związkami żelaza, rzadziej manganu. Charakteryzuje je mała zmienność temperatury, mała ilość zanieczyszczeń wymagających sedymentacji oraz zanieczyszczeń organicznych. Celem usunięcia związków żelaza w małych wodociągach stosuje się odżelaziacze zamknięte (ciśnieniowe) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Płytkie wody podziemne są źródłem zaopatrzenia dla urządzeń indywidualnych. Wody te są na ogół zanieczyszczone pod względem bakteriologicznym. Często również nie odpowiadają wymaganiom pod względem właściwości fizyczno-chemicznych. Przy budowie studzien indywidualnych zaopatrujących w wodę jedno lub kilka indywidualnych gospodarstw rolnych nie jest wymagane pozwolenie wodno-prawne, pod warunkiem nieprzekroczenia głębokości studni ponad 30 m i jej wydajności 6 m³/h. Przy budowie studni kopanej wymagane jest uzyskanie pozwolenia właściwego nadzoru budowlanego (uprawnienia budowlane).

Celem uzyskania pozwolenia należy podać sposób wykonania studni, określić rodzaj gruntu oraz wykonać szkic sytuacyjny w skali co najmniej 1 : 500 (program egzamin ustny). Na szkicu sytuacyjnym należy podać następujące dane: położenie nieruchomości, kierunki spadów terenu, usytuowanie i wymiary budynków z podaniem ich przeznaczenia i położenia oraz wymiary i odległość wzajemną w stosunku do obiektów i granic nieruchomości wszystkich zewnętrznych urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych. Zasadą ochrony indywidualnych studni kopanych jest izolowanie ujmowanej z nich wody od wód zaskórnych i ścieków przez ścisłe przestrzeganie lokalizacji studni w stosunku do innych obiektów gospodarczych oraz właściwego ich wykonania i zabezpieczenia (opinie o programie).

Zasady projektowania przyłączy

Studnie należy lokalizować w możliwie najwyższym miejscu z zachowaniem podanych niżej minimalnych odległości:

• od dołów gnilnych, gnojowników, śmietników, budynków przeznaczonych dla inwentarza żywego itp. 15 m przy zabezpieczeniu studni od zalania ściekami i wodami opadowymi,
• od urządzeń do rozsączkowania ścieków w gruncie 70 m (segregator aktów prawnych).

Wymagania dotyczące wykonania studni są następujące:

• zastosowanie ocembrowiny zapewniającej szczelność otworu studziennego,
• wykonanie szczelnej obudowy przykrywającej otwór studni.

Z osiedlowej lub zakładowej sieci wodociągowej wodę doprowadza się do poszczególnych budynków gospodarczych za pośrednictwem połączeń domowych. W przypadku indywidualnego zaopatrzenia z własnego ujęcia wodę doprowadza się do punktów czerpalnych zazwyczaj za pomocą urządzeń pompowych.

Zasady projektowania przyłączy do budynków z większą ilością punktów czerpalnych oraz ferm przemysłowej produkcji zwierząt nie różnią się od połączeń do budynków mieszkalnych.

Do pojenia zwierząt w chlewniach i oborach gospodarstw indywidualnych wykorzystuje się najczęściej wiadra, żłoby i koryta. Wodę w tym przypadku doprowadza się do zaworów czerpalnych umieszczonych wewnątrz lub na zewnątrz budynku, skąd czerpie się ją wiadrami, ewentualnie za pomocą węży elastycznych doprowadza się do koryt. Rozwiązanie daje możliwość czerpania wody na zewnątrz budynku. Przewód wodociągowy doprowadzający wodę z sieci zewnętrznej wprowadzony jest do budynku, następnie wyprowadzony nad podłogę i z powrotem przez ścianę na zewnątrz. Rozwiązanie to może być stosowane pod warunkiem, że w pomieszczeniu, do którego wprowadza się instalację, zapewniona jest temperatura powyżej zera (promocja 3 w 1). Rozwiązanie pozwala na czerpanie wody wewnątrz budynku. Może być ono zastosowane pod warunkiem, że w pomieszczeniu, w którym usytuowany jest punkt czerpalny, zapewniona jest temperatura powyżej zera.