Wykorzystanie prądu elektrycznego

Ograniczenie u nas w kraju wykorzystania prądu elektrycznego pochodzi stąd, że:
1. wymaga dużej ostrożności ze względu na bezpieczeństwo pracowników,
2. konieczna jest wysoko kwalifikowana załoga,
3. brak doświadczenia i urządzeń,
4. istnieją pewne ograniczenia w dostawie prądu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wymienione trudności mijają i wydaje się, że wykorzystanie prądu elektrycznego do nagrzewania betonu (nie tylko w warunkach zimowych) będzie się u nas rozwijać. Wystarczy wziąć pod uwagę, że zużycie węgla do podgrzania 1 m3 betonu parą jest 2-krotnie wyższe niż prądem elektrycznym.
W stosunku do wszystkich metod podgrzewania elektrycznego należy mieć na uwadze, że:
Projekt nagrzewania powinien głównie obejmować ustalenie czasu i temperatury podgrzewania, nagrzewania i studzenia, napięcia roboczego prądu, mocy i zużycia energii elektrycznej, instalacji elektrycznej, rozkładu elektrod oraz organizacji robót (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Nagrzewanie należy tak prowadzić, żeby temperatura betonu zmieniała się nie szybciej niż 20-30°C/godz przy podgrzewaniu i nie szybciej niż 5-10°C/godz przy ostyganiu. W miarę możliwości należy dążyć, aby ostyganie było jak najwolniejsze.
Najwyższa temperatura betonu w formach nie zamykanych szczelnie nie może przekraczać 70 C, a w przypadku ramownic wieloprzęsłowych oraz elementów betonowych 40°C. Wyższe temperatury powodują spadek wytrzymałości końcowej.
Cykl bezpośredniego nagrzewania należy tak ustawić, żeby beton po ostygnięciu miał wytrzymałość równą 50-60% R28 lub 70 kG/cm2 (uprawnienia budowlane).

Otrzymanie wyższych wytrzymałości wymaga stosowania prądu o poważnie zwiększonym napięciu, co przestaje być ekonomiczne. Im dłuższy będzie czas ostygania, tym krótszy może być czas nagrzewania. Czas ostygania reguluje się odpowiednią okładziną termoizolacyjną jak w metodzie zachowania ciepła. W szczególnych przypadkach można będzie z II etapu obróbki cieplnej, tj. nagrzewania zrezygnować, wyłączając prąd po podgrzaniu betonu do żądanej temperatury. Czas trwania poszczególnych faz można obliczyć, ale też można się posłużyć danymi w tabl. 11-29, które podają sumaryczne przybliżone ilości godzin łącznie dla podgrzewania i nagrzewania do momentu uzyskania przez beton.

Mieszanka betonowa

Mieszankę betonową i beton trzeba chronić przed utratą wilgoci przez odpowiednie nakrywanie lub stosowanie wodoszczelnych osłon. Można wprawdzie polewać beton wodą, ale w czasie polewania musi być bezwzględnie wyłączony prąd (program egzamin ustny).

W przypadku betonów z cementów szybko twardpiejących temperatura nagrzewania nie może przekraczać 60°C. Cementy z poszczególnych wytwórni - bez względu na markę - różnie reagują na wysoką temperaturę w okresie wiązania. Toteż dla ustalenia optymalnych warunków nagrzewania należy uprzednio przeprowadzić kontrolne badania laboratoryjne, w celu określenia czasu i szybkości podgrzewania betonu, czasu i temperatury nagrzewania oraz szybkości studzenia dla uzyskania żądanej wytrzymałości betonu. Do przybliżonych obliczeń może posłużyć wykres narastania wytrzymałości betonu z cementu portlandzkiego, przy czym czas należy liczyć od momentu rozpoczęcia się procesu wiązania w mieszance betonowej (opinie o programie). Obrazuje procentową wytrzymałość betonu w stosunku do wytrzymałości, jaką uzyskałby dany beton po 28 dniach, dojrzewając w temperaturze ok. 18°C.
W okresie zimowym można przy nagrzewaniu elektrycznym dodawać do betonów domieszki przyspieszające hydratację.

Mogą to być - chlorek wapniowy, chlorek sodowy, węglan potasowy i węglan sodowy w ilości zmniejszonej o 50% w odniesieniu do dawek normalnie roboczych. Dodatki te obniżają oporność elektryczną mieszanki betonowej i dzięki temu czynią efektywniejszym proces nagrzewania betonu prądem elektrycznym (segregator aktów prawnych).
Po 28 dniach różnica w wytrzymałości betonu zaciera się i wynosi ok. 8%.

Mimo że chlorek wapniowy staje się przy nagrzewaniu betonu prądem elektrycznym bardziej agresywny w stosunku do stali zbrojeniowej, przyjmuje się, że przy nagrzewaniu elementów żelbetowych elektrycznością można bez szkody (ze względu na korozję stali) dopuścić dodatek 1% chlorku wapniowego lub sodowego (promocja 3 w 1).