Wykwity solne uprawnienia budowlane

Na wilgotnych murach mogą występować wykwity solne wywołane wyługowaniem soli z muru na powierzchnię i krystalizowaniem się jej po odparowaniu wody (program uprawnienia budowlane na komputer). Wykwity solne są podobne do nalotu pleśni. Można je odróżnić przez następujące doświadczenie: zebrany do naczynia lub do łyżki nalot należy zalać wodą. Rozpuszczenie się nalotu świadczy, że był to wykwit solny (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Bakterie. Bakterie rozwijają się w elementach drewnianych w warunkach wysokiej wilgotności (powyżej 60%), nieodpowiedniej dla grzybów domowych. Bakterie powodują słaby rozkład drewna.
Przyczyny zagrzybienia. Niezmiernie ważną sprawą jest poznanie przyczyn zagrzybienia. Rozróżnia się techniczne i biologiczne przyczyny zagrzybienia budynku.
Technicznymi przyczynami zagrzybienia są wszelkie zawilgocenia budynku na skutek wadliwego zaprojektowania, wykonania robót budowlanych, złej eksploatacji i konserwacji budynku. W szczególności dotyczy to nieprzestrzegania zasad sztuki budowlanej (uprawnienia budowlane).

Najczęściej spotykanymi technicznymi przyczynami zagrzybienia są:
- brak izolacji przeciwwilgociowej fundamentów i drewna stykającego się z murem lub niewłaściwe jej założenie,
- przemarzanie ścian zewnętrznych,
- zastosowanie niewłaściwych materiałów budowlanych, np. drewna o podwyższonej wilgotności i bez impregnacji przeciwgrzybowej,
- brak wentylacji przestrzeni podpodłogowej lub złe jej funkcjonowanie, szczególnie w pomieszczeniach nie podpiwniczonego przyziemia (program egzamin ustny).

Owady - techniczne szkodniki drewna

Poważnymi szkodnikami drewna w budynkach są również owady. Te gatunki owadów, które żerują w drewnie budowlanym, przechodzą przeobrażenie zupełne. Składa się ono z czterech stadiów rozwojowych: jajo, larwa, poczwarka i postać doskonała (chrząszcz). Postacią szkodliwą jest przede wszystkim larwa, która drąży wewnątrz drewna chodniki larwalne, a na powierzchni - otwory wylotowe dla chrząszcza (opinie o programie). W ten sposób owady te powodują osłabienie lub całkowite zniszczenie drewna, obniżenie jego technicznych właściwości, objawiające się najczęściej ugięciem, a w skrajnych przypadkach zawaleniem się belek stropowych, elementów więźby dachowej i podłóg.

Na okres rozwojowy owada składa się czas upływający od zniesienia jaj w spękania, szczeliny lub na powierzchni drewna, wylęg i rozwój larw oraz przepoczwarczenie się w postać doskonałą i rójka, podczas której następuje kopulacja. Pożywieniem larw żerujących w drewnie jest białko i skrobia znajdujące się w części bielastej, a dla owadów kołatków również celuloza.

Niezbędnym warunkiem rozwoju owadów jest ponadto odpowiednia wilgotność drewna i powietrza oraz temperatura, które mają wpływ na okres składania jaj, rozwoju embrionów, rozwoju i żerowania larw. Rozwojowi owadów w budynkach sprzyja stosowanie obecnie drewna o obniżonej jakości z młodych drzewostanów, zawierającego przewagę bielu zasobnego w bihłko i skrobię, nieimpregnowanego i o wzmożonej wilgotności (segregator aktów prawnych).
Przyczyną porażenia drewna przez owady jest wprowadzenie do budynku drewna opanowanego już przez owady, mebli porażonych, opału z rozbiórki itp. Obecność owadów w drewnie uwidacznia się dopiero po ukończeniu okresu wegetacyjnego larwy, która wygryza otwór wylotowy na powierzchni drewna dla postaci doskonałej.

Do najbardziej szkodliwych owadów należy spuszczel.
Spuszczel jest to chrząszcz barwy czarnej o długości ciała 8-20 mm. Larwa | i poczwarka są białe, jaja żółtawe. Chodniki larwalne larwy dorosłej mają szerokość do 6 mm, są wypełnione mączką drzewną i kałem. Okres rójki trwa od połowy czerwca do połowy sierpnia, po którym samica składa 150-200 jaj. Rozwój larwy i żer drewna trwa od trzech do kilkunastu lat w zależności od wilgotności i temperatury (promocja 3 w 1).

Wylęgły z poczwarki chrząszcz wychodzi przez owalny otwór wylotowy o dłuższej średnicy dochodzącej do 11 mm. Drewniane domy opanowane przez spuszczela mogą w sprzyjających im warunkach ulec całkowitemu zniszczeniu w ciągu 15-20 lat.

Do bardzo szkodliwych owadów należą również kołatki. Są to małe chrząszcze o ciemnym zabarwieniu. Larwy są białe, mięsiste, łukowato zgięte. Z tej grupy owadów do najbardziej szkodliwych należą dwa gatunki: kołatek domowy i kołatek uparty.