Wymiary wiórków wełny

Wymiary wiórków wełny powinny wynosić: długość 40-50 cm, szerokość 4-6 mm, a grubość 0,3-0,6 mm.
Wilgotność wełny przeznaczonej do produkcji nie może przekraczać 22% (program uprawnienia budowlane na komputer).

Środki mineralizujące. Najczęściej stosowanymi środkami mineralizującymi w produkcji płyt wiórkowych są: chlorek wapnia i szkło wodne sodowe lub potasowe. Obydwie te substancje są łatwe w zastosowaniu i umożliwiają użycie zmineralizowanej tymi środkami wełny drzewnej bezpośrednio do dalszej produkcji bez konieczności innych czynności przygotowawczych, np. przesuszania wełny itd.
Chlorek wapnia. W produkcji płyt wiórkowo-cementowych chlorek wapnia stosowany jest w postaci technicznej krystalicznej soli topionej (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Dostarczany jest w bębnach metalowych zawierających ok. 250 kg chlorku. Spotykany jest również pod postacią płatków.
Do produkcji używany jest jako rozwtór wodny, którego stężenie wynosi, zależnie od przeznaczenia gotowych wyrobów i warunków produkcji, 3-6%.

Stężenie roztworu chlorku wapnia powinno być w toku produkcji dokładnie sprawdzone, gdyż przedawkowanie tego środka powoduje wykwity soli na powierzchniach gotowych wyrobów, podwyższa higroskopijność tworzywa wiór- kowo-cementowego oraz działa silnie korodująco na stal zbrojeniową. Normy
polskie’) określają stężenie chlorku wapnia w roztworze wodnym stosowanym do produkcji płyt wiórkowo-cementowych na 5°Be (stopnie Baumć). Krystaliczny chlorek wapnia jest bardzo higroskopijny i dlatego należy go chronić przed wpływami wilgoci, przechowując w pomieszczeniach suchych (uprawnienia budowlane).

Szkło wodne (sodowe lub potasowe) stosowane jest w produkcji elementów z betonu lekkiego z włóknistymi wypełniaczami organicznymi jako roztwór wodny o stężeniu 20-22°Be. W handlu dostarczane jest w postaci ciekłej o stężeniu 36-42°Be lub 44-60°Be. Dodatnią stroną stosowania szklą wodnego, jako środka mineralizującego, jest to, że nie powoduje ono korozji stali zbrojeniowej, natomiast wadą - wrażliwość na działanie wody oraz dwutlenku węgla zawartego w atmosferze (program egzamin ustny).

Spoiwa

W produkcji płyt wiórkowo-cementowych, szkło wodne ma zastosowanie jako środek mineralizujący zastępujący chlorek wapnia. Natomiast w produkcji płyt wiórkowo-magnezytowych stanowi podstawowy składnik produkcyjny. Przy magazynowaniu szkło wodne wymaga starannego zabezpieczenia przed wysychaniem oraz działaniem niskich temperatur, gdyż w temperaturze poniżej 0°C zmienia swoją strukturę.
Do produkcji płyt z wełny drzewnej mogą być stosowane następujące spoiwa mineralne: cement magnezjowy, cementy portlandzkie oraz gips (opinie o programie).

W procesie produkcji płyt wiórkowo-cementowych podstawowe znaczenie ma nie końcowa ich wytrzymałość, a szybkość twardnienia cementu i intensywność wzrostu wytrzymałości płyt od chwili ich wykonania. Obie te cechy mają wielki wpływ na ekonomikę produkcji, gdyż umożliwiają szybkie uwolnienie płyt z form, ograniczają do minimum niezbędną powierzchnię produkcyjną oraz zmniejszają koszty związane z utrzymywaniem niezbędnej temperatury otoczenia w okresie wiązania spoiwa. Z tego względu szczególnie przydatne w procesie produkcji płyt są cement magnezjowy oraz wysokoalitowe cementy portlandzkie o wysokich markach i o normalnej zawartości glinu.

Producenci szwedzcy i fińscy stosują do produkcji płyt cementy portlandzkie marki 400 lub nawet 500 (segregator aktów prawnych).
W Polsce powszechne zastosowanie ma cement portlandzki marki 250 lub 350. Normy PN-54/B-20100 oraz PN-54/B-20101 dopuszczają stosowanie w produkcji płyt również cementu hutniczego. Cement magnezjowy nie jest w kraju stosowany wobec braku magnezytu kaustycznego, niezbędnego do przygotowania zarobu cementowego.

Wyroby z betonu wiórkowo-cementowego charakteryzują się na ogól dobrymi własnościami fizycznymi lecz ich własności wytrzymałościowe są słabe. Betony te cechuje łatwa obrabialność (przecinanie) zwykłymi narzędziami ciesielskimi i poza tym dobrze utrzymują gwoździe, a porowata struktura ułatwia tynkowanie (promocja 3 w 1).