Wysokość średnia

W budynkach lub w ich częściach podpiwniczonych i podziemnych wysokość przyjmuje się od wierzchu podłogi kondygnacji podziemia do wierzchu stropu nad ostatnią kondygnacją (łącznie z ociepleniem i podłogą) albo do wierzchu stropodachu niewentylowanego, jeżeli jego średnia wysokość wraz z konstrukcją, ociepleniem i pokryciem nie przekracza 1,0 m. W przypadku występowania stropów (stropodachów) pochyłych lub łukowych przyjmuje się do obliczeń średnią wysokość (program uprawnienia budowlane na komputer).

W budynkach lub w ich częściach niepodpiwniczonych wysokość przyjmuje się od wierzchu chodnika lub przyległego terenu do wierzchu stropu nad ostatnią kondygnacją (łącznie z ociepleniem i podłogą) albo do wierzchu stropodachu niewentylowanego oraz wentylowanego, jeżeli jego średnia wysokość wraz z konstrukcją, ocieplaniem i pokryciem nie przekracza 1,0 m (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W przypadku położenia podłogi poniżej chodnika lub terenu przyjmuje się wysokość od wierzchu podłogi. Wysokość średnią przyjmuje się w przypadku usytuowania przyległego chodnika lub terenu nie w poziomie oraz w przypadku występowania stropów (stropodachów) pochyłych lub łukowych.

W budynkach składających się z kilku części o różnych wysokościach do obliczenia kubatury przyjmuje się wysokość każdej części oddzielnie. W budynkach składających się z kilku kondygnacji różniących się obrysem w rzucie poziomym wysokość każdej kondygnacji przyjmuje się oddzielnie, licząc ją od poziomu wierzchu podłogi danej kondygnacji do wierzchu najbliższej wyżej położonej podłogi lub wierzchu stropu (uprawnienia budowlane).

Kubatura budynków

Kubaturę budynków podpiwniczonych oraz podziemnych oblicza się jako iloczyn powierzchni określonej i wysokości obliczonej wg wyżej podanych ustaleń (program egzamin ustny). Wysokość części kondygnacji poddasza użytkowego znajdującego się pod pochyłym stropem (stropodachem) liczy się jako średnią najmniejszej i największej wysokości danej części poddasza.

Kubaturę zadaszeń (dachów) podpartych lub wspornikowych nieosłoniętych lub osłoniętych z jednej strony określa się jw., zaliczając jej wartość jednakże tylko w 50% (opinie o programie).

Do kubatury ogólnej budynku zalicza się w 100% kubaturę:

• świetlików dachowych i lukarn o powierzchni przekroju pionowego większej lub równej 1,0 m²,
• kominów wbudowanych i przewodów obudowanych o powierzchni przekroju poziomego większej lub równej 0,5 m² przy różnicy poziomów wierzchu komina i kalenicy (krawędzi) dachu powyżej 1,0 m oraz kominów przybudowanych do budynku, niezależnie od przekroju i różnicy poziomów wierzchu komina i kalenicy dachu; wysokość kominów wbudowanych liczy się od płaszczyzny dachu, a kominów przybudowanych od poziomu przyjętego do obliczania wysokości przyległej części budynku do wierzchu komina,
• balkonów i galerii otwartych o wysięgu większym lub równym 0,5 m, licząc powierzchnie w obrysie płyty i wysokość od spodu płyty do wierzchu balustrady (segregator aktów prawnych),
• wykuszy zamkniętych, niezależnie od wysięgu i powierzchni, licząc powierzchnie i wysokość wg zewnętrznego obrysu,
• schodów zewnętrznych wspornikowych o liczbie stopni powyżej trzech i powierzchni rzutu poziomego większej lub równej 1,0 m², licząc powierzchnie w obrysie płyty (biegowej i spocznikowej) i wysokość od spodu płyty do wierzchu balustrady; przy braku balustrady kubaturę schodów wspornikowych oblicza się jak dla schodów podpartych,
• schodów zewnętrznych podpartych o liczbie stopni powyżej trzech i powierzchni rzutu poziomego większej lub równej 1,0 m², ramp podpartych i tarasów nie osłoniętych dachem, licząc powierzchnię w obrysie zewnętrznym i wysokość od terenu do wierzchu płyty (nawierzchni) (promocja 3 w 1),
• studzienek przy oknach podziemia, wsypów, wyciągów (np. żużla) i schodów zagłębionych poniżej poziomu terenu oraz kanałów wewnętrznych i innych zagłębień poniżej poziomu posadzki najniżej położonej kondygnacji o powierzchni przekroju pionowego w obrysie zewnętrznym większej lub równej 0,5 fn², licząc wysokość od poziomu dna do wierzchu obudowy; przy usytuowaniu dna nie w poziomie przyjmuje się średnią wysokość.