Występowanie i ruch wody w gruncie

W obszarze wody kapilarnej występują w wodzie naprężenia rozciągające, co wywołuje dodatkowe naprężenia w szkielecie gruntowym; są one równe naciskowi jednostkowemu całego słupa wody kapilarnej (program uprawnienia budowlane na komputer). Przedstawiony schemat dotyczy zjawisk kapilarności w gruntach sypkich, w których woda błonkowa praktycznie nie ma wpływu na te zjawiska.

Przyjmuje się, że na wodę gruntową działa tylko siła ciężkości, wobec czego podlega ona prawom hydrauliki (filtracji) w ośrodkach porowatych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Wody gruntowe występują w podziemnych zbiornikach (nieckach, łożyskach) wypełnionych żwirami i piaskami. Są one zasilane przesiąkającymi wodami opadowymi w kierunku cieków powierzchniowych (źródła,- rzeki, jeziora), drenujących teren. W podłożu występują jednak zarówno grunty przepuszczalne, jak i bardzo słabo przepuszczalne. W zależności od wzajemnego układu tych gruntów i od warunków zasilania i odpływu wód gruntowych, rozróżnia się następujące rodzaje wód.
Wody gruntowe właściwe, naporowe i artezyjskie występują zazwyczaj na większych obszarach i w dużych ilościach (uprawnienia budowlane).

Ich zwierciadło swobodne lub poziom piezometryczny waha się w niewielkich granicach. Wody zawieszone występują przeważnie w miejscowych zagłębieniach stropu gruntów słabo przepuszczalnych i ich stan zależy bezpośrednio od opadów atmosferycznych, przy czym ilość wody jest przeważnie niewielka. Mogą one zanikać w okresach suchych i spiętrzać się w okresach wzmożonych opadów atmosferycznych.
Kierunek przepływu wód gruntowych jest na ogół prawie poziomy i ruch wody odbywa się przy nieznacznych spadkach hydraulicznych (program egzamin ustny).

Inne kierunki ruchu mogą natomiast występować w gruntach mniej przepuszczalnych, ograniczających wody naporowe, artezyjskie i zawieszone. Na przykład woda zawieszona  przepływa ku dołowi przez podpierającą ją warstwę pyłu, a woda artezyjska przepływa ku górze przez warstwę gliny.

Siatka przepływu

Przy ruchu wody w porach gruntu powstaje opór tarcia wody o cząstki gruntowe. Na pokonanie tego oporu zostaje zużyta hydrauliczna różnica ciśnień działających na dwa przekroje poprzeczne wydzielonego odcinka strugi wody przepływającej w gruncie (opinie o programie).
Dla odcinka strugi o długości l i polu przekroju poprzecznego A hydrauliczna różnica ciśnień wody zależy od różnicy poziomów piezometiycznych AH na końcach tego odcinka.
Siłę tę nazywamy ciśnieniem spływowym (hydrodynamicznym).

Jest to siła objętościowa, która liczbowo równa się iloczynowi spadku hydraulicznego i ciężaru objętościowego wody. Kierunek działania tej siły jest styczny do linii przepływu.
W przypadku gruntów uwarstwionych, różniących się znacznie pod względem przepuszczalności, przyjmuje się przy ruchu wody w kierunku prostopadłym do uwarstwienia, że ciśnienie spływowe w całości przekazuje się na grunt mniej przepuszczalny. Wynika to na przykład z analizy przepływu wody przez warstwę piasku i pyłu. Ilość wody przepływającej przez obie warstwy jest taka sama; równe są więc i prędkości. Wynika stąd, że spadki hydrauliczne ip oraz i w poszczególnych warstwach są odwrotnie proporcjonalne do ich wskaźników przepuszczalności.
W przypadku przepływu wody przez grunt należy uwzględniać wpływ ciśnienia spływowego na ciężar objętościowy szkieletu (segregator aktów prawnych).

W przypadku niejednorodnego ruchu wody gruntowej, np. przy zmiennym spadku hydraulicznym lub zmiennym przekroju przepływu, obliczenia ilości przepływającej wody są bardzo trudne, gdyż teoria filtracji daje określone rozwiązania tylko dla prostych przypadków. Do obliczeń praktycznych można wykorzystać sposób przybliżony, oparty na własnościach siatki przepływu.

Jest to siatka krzywoliniowa ortogonalna (o kątach wierzchołkowych prostych), zbudowana z linii przepływu (linie równoległe do kierunku ruchu wody) i z linii ekwipotencjalnych, będących miejscem geometrycznym punktów o jednakowym poziomie piezometrycznym (promocja 3 w 1).