Zaprojektowanie okien stalowych

Przy wyborze materiałów silnie wykluczają zastosowanie innych materiałów. Zaprojektowanie okien stalowych wymaga zezwolenia Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Najszerzej stosowane są obecnie w halach fabrycznych prefabrykowane okna żelbetowe, produkowane masowo.

Przy projektowaniu okien żelbetowych należy oprzeć się na katalogach (program uprawnienia budowlane na komputer).

Drzwi w pomieszczeniach wewnętrznych wykonuje się z drewnianych ramiaków i płycin lub z ramiaków i twardych płyt pilśniowych. Jeżeli przewiduje się drzwi zewnętrzne dla załogi, mogą one być wykonane (z wyjątkiem bram) z drewna, najlepiej jako płycinowe z nakładanymi płycinami. W przypadkach zwiększonego niebezpieczeństwa pożaru zarówno drzwi wejściowe, jak i drzwi wewnętrzne powinny być wykonane z drewna i obite obustronnie blachą lub powinny być wykonane ze stali.
Bramy wjazdowe, szczególnie bramy kolejowe, wykonuje się ze stali, z reguły jako przesuwne na rolkach, rzadziej jako wieloskrzydłowe ze skrzydłami nakładającymi się na siebie przy otwieraniu (tzw. bramy harmonijkowe) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wybór rodzaju podłogi i materiału do jej wykonania zależy w znacznej mierze od względów technologicznych, toteż decyzję w tej sprawie należy podejmować w porozumieniu z technologiem. W halach o małym ruchu mogą być stosowane podłogi betonowe, z płyt albo płytek betonowych układanych na podłożu z betonu chudego. Tam, gdzie spoiny są niepożądane (np. ze względów sanitarnych, jak w rzeźniach, zakładach przemysłu spożywczego itp.), przy projektowaniu podłogi betonowej na mokro, oprócz nie dających się uniknąć spoin dylatacyjnych należy przewidzieć uzbrojenie podłogi siatką drucianą w celu przeciwdziałania pęknięciom i rysom. Podobnie postępuje się w przypadku podłóg lastrikowych.

Przy większym ruchu załogi i pojazdów bezszynowych w obrębie hali oraz tam, gdzie w związku z produkcją lub transportem możliwe jest spadanie cięższych przedmiotów na podłogę, konieczne jest zastosowanie materiałów mało ścieralnych i dostatecznie elastycznych, jak impregnowana kostka z drewna twardego, klinkier, ewentualnie dobrze wypalona cegła. Podłogę z kostki drewnianej układa się na dokładnie ubitej warstwie wyżarzonego piasku zalewając spoiny między kostkami asfaltem. Podłogę klinkierową lub z cegły układa się na podłożu z betonu chudego (uprawnienia budowlane).

Koncepcja projektu budowli wielokondygnacjowych powinna być poprzedzona i umotywowana dokładną analizą potrzeb technologicznych oraz warunków terenowych. Na wybór koncepcji mają wpływ zarówno czynniki o charakterze ogólnym, jak i przewaga czynników dodatnich nad ujemnymi w przewidywanych dla projektu warunkach.

Uprawnienia budowlane

Spośród czynników o charakterze ogólnym należy między innymi rozważyć następujące:
- założenia technologiczne procesu produkcyjnego (program egzamin ustny),
- układ terenu budowy,
- istniejące lub ustalone planem zabudowy otoczenie projektowanego zakładu,
- krajobraz, charakter i klimat miejscowości, w której projektowany jest zakład,
- dopuszczalna nośność gruntu,
- materiały konstrukcyjne i wypełniające dostępne dla realizacji budowy.

Jako cechy dodatnie budynków wielokondygnacjowych podkreślić należy:
- możność stosowania grawitacyjnych układów produkcji,
- zmniejszenie zabudowanej powierzchni terenu (opinie o programie).
- zmniejszenie powierzchni dachów,
- zmniejszenie długości fundamentów,
- oszczędne instalacje ogrzewcze i klimatyzacyjne,
- oszczędne wykorzystanie budynku przy racjonalnym układzie pionowych ciągów komunikacyjnych,
- możność uzyskania zdecydowanych akcentów kompozycyjnych przy wielohlokowym układzie (segregator aktów prawnych).

Do cech niekorzystnych należy zaliczyć:
a) ograniczone możliwości oświetlania pomieszczeń światłem dziennym górnym,
b) konieczność stosowania kosztownego transportu pionowego,
c) ograniczona możliwość rozbudowy poszczególnych działów produkcyjnych,
d) ograniczona względami konstrukcyjnymi możliwość stosowania dużych obciążeń użytkowych, a zwłaszcza dynamicznych, na stropach międzykondygnacjo- wych,
e) konieczność zapewnienia odpowiednich dróg ewakuacyjnych (promocja 3 w 1).