Zasada działania wibratora przyczepnego

Ten rodzaj wibratora przymocowuje się w sposób sztywny do formy spoczywającej na sprężystych podporach, tak że zarówno beton, jak i forma są poddane wibracji. W rezultacie duża ilość wykonanej pracy zostaje zużyta na drgania formy, która z tego powodu musi być silna i sztywna, aby uniknąć zniszczenia i przecieków zaczynu. Zasada działania wibratora przyczepnego jest taka sama jak pogrążalnego, lecz jego częstotliwość zwykle wynosi 3000-6000 cykli na minutę, chociaż niektóre wibratory osiągają 9000 cykli na minutę. Moc wibratora wynosi 80-1100 W (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wibratory przyczepne stosuje się do elementów prefabrykowanych lub do takich przekrojów betonowanych na budowie, których kształt i grubość nie pozwalają na zastosowanie wibratorów wgłębnych. Przy zastosowaniu wibratorów przyczepnych beton należy układać warstwami o odpowiedniej grubości, ponieważ nie można usunąć powietrza, jeśli warstwa jest zbyt gruba. Wraz z postępem betonowania może zaistnieć potrzeba zmiany położenia wibratora (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Przenośne, nie przytwierdzone wibratory zewnętrzne mogą być używane w miejscach w inny sposób niedostępnych, lecz obszar zagęszczenia przez tej rodzaj wibratora jest bardzo ograniczony. Jednym z takich wibratorów jest młotek elektryczny, używany czasem do zagęszczania betonowych kostek próbnych (uprawnienia budowlane).

Stół wibracyjny

Urządzenie to można uważać za pewien przypadek formy przytwierdzonej do wibratora, lecz zasada wspólnych drgań formy i betonu pozostaje nie zmieniona. Również źródło wibracji jest podobne. Na ogół wibrację stołu wywołuje szybko wirująca masa powodując drgania obwodowe. Zastosowanie dwóch wirujących w odwrotnym kierunku mas, gdy składowe poziome drgań wzajemnie się znoszą, powoduje, że stół jest poddany prostym drganiom harmonicznym. Dane wytwórcy należy starannie sprawdzić, ponieważ czasami podawana jest liczba impulsów; impuls Jest połową cyklu.nie w kierunku pionowym. Istnieją również małe, dobrej jakości, stoły wibracyjne, których drgania wywoływane są przez elektromagnesy zasilane prądem zmiennym (program egzamin ustny).

Zakres używanych częstotliwości wynosi od 1500 do ok. 7000 cykli na minutę, a wymagane przyspieszenie 4-7 g. Jako minimum dla zagęszczenia potrzebne jest przyspieszenie 1,5 g i amplituda 40 nm (0,04 mm), lecz dla tych wartości konieczny byłby długi okres zagęszczania. Dla zwykłych drgań harmonicznych amplituda a i częstotliwość f. Do wibrowania elementów o różnych przekrojach oraz do celów laboratoryjnych powinno używać się stołów ze zmienną amplitudą. Dodatkową zaletą jest wówczas zmienna częstotliwość wibracji (opinie o programie).

W praktyce częstotliwość rzadko może być zmieniana w czasie rzeczywistego zagęszczania, lecz przynajmniej teoretycznie zwiększanie częstotliwości i zmniejszanie amplitudy wraz z postępem zagęszczania mają poważne zalety. Powodem tego jest fakt, że początkowo ziarna w mieszance leżą za daleko od siebie i wprowadzony ruch musi mieć odpowiednią wielkość. Z drugiej strony skoro tylko nastąpiło częściowe zagęszczenie, wyższa częstotliwość pozwala na większą liczbę ruchów dopasowujących się w tym samym czasie; zmniejszona amplituda oznacza, że ruch nie jest zbyt duży w porównaniu z dysponowaną przestrzenią (segregator aktów prawnych). Wibrowanie ze zbyt wielką amplitudą w stosunku do przestrzeni między ziarnami powoduje, że masa betonowa jest w stanie ciągłego przepływu i nie można nigdy uzyskać pełnego zagęszczenia.

Stół wibracyjny stanowi dobry środek do zagęszczania elementów prefabrykowanych i ma tę zaletę, że pozwala na zagęszczenie jednorodne. Pewną odmianą stołu wibracyjnego jest stół wstrząsowy, używany w niektórych zakładach prefabrykacji w Anglii i bardziej powszechnie stosowany w Holandii i Danii. Zasada tego zagęszczania jest raczej odmienna od wibracji o wysokiej częstotliwości, omawianej uprzednio; w stole wstrząsowym wywoływane są gwałtowne pionowe wstrząsy prędkości ok. 200 na minutę (promocja 3 w 1).