Zasada przymusowego mieszania

Zasadą mieszania składników w betoniarkach o mieszaniu przymusowym jest wymuszone przebycie przez składniki pewnej określonej drogi, na której podlegają one wzajemnemu wymieszaniu. Mieszanie składników masy betonowej odbywać się może w dwojaki sposób, a mianowicie: przez obracające się mieszadła przy nieruchomym mieszalniku lub przez obracające się mieszadła przy równoczesnym obracaniu się mieszalnika w kierunku przeciwnym; te ostatnie noszą nazwę przeciwbieżnych (program uprawnienia budowlane na komputer). Pod względem konstrukcyjnym betoniarki z mieszalnikami stałymi są prostsze stanowią większość wśród betoniarek o mieszaniu przymusowym.

Mieszalniki betoniarek o mieszaniu przymusowym wykonane są w postaci otwartego od góry niskiego walca, osadzonego na stałe na mocnej ramie poziomej stanowiącej część konstrukcyjną szkieletu nośnego betoniarki lub obracającego się wokół swej pionowej osi symetrii (betoniarki przeciwbieżne) (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Betoniarka stała z mieszalnikiem nieruchomym produkcji firmy „Schlosser”. Zespół mieszający składa się z dwóch (lub więcej) wirujących trzy- lub czterołopatkowych mieszadeł, których osie (pionowe) osadzone są (mimośrodowo w stosunku do osi mieszalnika) w powoli obracającej się skrzyni przekładniowej, zawierającej układ kół zębatych (uprawnienia budowlane). W ten sposób szybko wirujące łopatki mieszadeł wprawiane są w złożony ruch obrotowy - wokół własnych osi i osi obracającej się skrzyni przekładniowej. Wskutek tego cała zawartość mieszalnika jest równomiernie i całkowicie wymieszana (program egzamin ustny).

Prędkość obwodowa ruchu łopatek

Prędkość obwodowa ruchu łopatek mieszadeł jest znacznie większa od prędkości obwodowej całego układu, a właściwy stosunek tych wielkości decyduje w znacznej mierze o dokładnym i szybkim wymieszaniu składników (opinie o programie).

W celu niedopuszczenia do tego, aby część składników zarobu pozostawała poza zasięgiem działania łopatek wirujących mieszadeł, zespół mieszający wyposażony jest w skrobaki osadzone na mocnych prętach zamocowanych w odpowiednio ukształtowanych gniazdach stanowiących całość z obracającą się skrzynią przekładniowy. Skrobaki zeskrobują i odsuwają osadzające się na wewnętrznych ścianach mieszalnika składniki zarobu ku środkowi, w zasięg działania mieszadeł (segregator aktów prawnych).

Dzięki temu uzyskuje się wysoką jednorodność masy betonowej (a zatem i wyższą wytrzymałość), co korzystnie wyróżnia betoniarki o mieszaniu przymusowym spośród betoniarek o innym sposobie mieszania. Otwór wyładowczy umieszczony jest w dnie mieszalnika mimośrodowo w stosunku do jego osi. Szybkość opróżniania może być regulowana za pomocą specjalnej zasuwy, przy czym przy betoniarkach o małej pojemności regulacja ta odbywa się ręcznie, a przy betoniarkach o dużej pojemności za pomocą silnika. Betoniarki o przymusowym mieszaniu budowane są jako przewoźne i stałe. Betoniarki stałe (wytwórnie prefabrykatów) instalowane są zazwyczaj na fundamentach betonowych. Betoniarki o pojemności od 500 1 zazwyczaj buduje się jako stałe.

Betoniarki o przymusowym mieszaniu nadają się w szczególności do mieszania mas betonowych o małym współczynniku wodno-cementowym (konsystencji gęsto- plastycznej i wilgotnej), przeznaczonych do wibrowania. Ta cecha mieszania betoniarek wyznacza im rolę urządzeń przygotowujących masę betonową dla zakładów prefabrykacji (gdzie z reguły są stosowane), choć i w budownictwie monolitycznym ich znaczenie i rola stale wzrastają, w szczególności w budownictwie inżynierskim przy wyższych markach betonu (promocja 3 w 1). Wadami tych betoniarek są: ich dość skomplikowana konstrukcja, większe zużycie energii, mniejsza trwałość oraz większa możliwość uszkodzenia urządzeń mieszających (mieszadeł) w szczególności w przypadku zawartości w kruszywie większych ziarn kruszywa, które dostając się między mieszadła a ściany i dno mieszalnika mogą spowodować ich uszkodzenie (maksymalna średnica ziaren do 40 mm).