Zasypanie ramp ziemią

Zasypanie ramp ziemią nie może nastąpić wcześniej niż po 4 dniach od zakończenia betonowania (w normalnych warunkach). Należy zauważyć, że stosowanie do prefabrykatów betonu marki Rw = 170 zamiast zwykle stosowanej do innych prefabrykatów rampowych marki Rw = 200 nie wydaje się słuszne.

Zagadnienie odpowiednich podłóg w budynkach inwentarskich gospodarstw wielkotowarowych jest problemem bardzo ważnym. Brak dużej ilości ściółki powoduje poszukiwania takich rozwiązań legowisk dla zwierząt, aby nie pogarszając dotychczasowych warunków odpoczynku bydła, umożliwiały użycie minimalnej ilości ściółki (program uprawnienia budowlane na komputer).
Posadzki w stanowiskach w zasadzie wykonujemy tylko w oborach płytkich. Powinny być one gładkie, nieśliskie i zaprojektowane w oparciu o wytyczne. Posadzki właściwie zaprojektowane powinny stworzyć dla zwierząt takie warunki w zakresie ciepła dotykowego, aby leżące na nich zwierzęta nie oddawały im nadmiernej ilości swego ciepła. Poza tym posadzki powinny być odporne na działanie środków odkażających, nienasiąkliwe oraz zabezpieczone przed wilgocią gruntową (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Posadzki zimne i wilgotne, np. betonowe nieocieplone i nieodizolowane, są powodem częstych zachorowań zwierząt. Poziom posadzek w pomieszczeniach inwentarskich nie powinien być niższy niż 20 cm nad poziomem terenu, a w bramach zejście powinno odbywać się po pochylni. Spadki posadzki na stanowiskach dla bydła w zależności od rodzaju nawierzchni stosuje się od 1 do 4, zaś w części gnojowej (kałowej) (uprawnienia budowlane).
Pięć typów posadzek ocieplonych zalecanych do stosowania przez Biuro Studiów i Projektów Wzorcowych Budownictwa Wiejskiego.
Posadzkę I typu zaprojektowano z gładzią cementową 1 :3 grubości 2,5 cm z cementu hutniczego marki 350 z dodatkiem środków uszczelniających (np. plastibetu) z zatarciem na ostro. Warstwę ocieplającą grubości 17 cm stanowi żużel paleniskowy wg PN-60 B-23011 zalewany zaprawą cementowo-wapienną o składzie 1:1:6, przy czym górną część tej warstwy stanowi 3 cm żużlobeton. Dolną warstwę wykonuje się z gruboziarnistego piasku (ewentualnie żwiru) o grubości 12 cm. Jest to tzw. warstwa odsączająca. Wartości współczynnika przenikania ciepła K i współczynnika przyswajania ciepła £ (program egzamin ustny).

Warstwa ocieplająca

Posadzkę II typu stanowi cegła dziurawka ułożona na rąb z gładzią cementową grubości 1,5 cm. Spoiny i gladż wykonuje się z zaprawy cementowej 1 :3 z cementu hutniczego z dodaniem środków uszczelniających. Warstwę ocieplającą z żużlobetonu grubości 13 cm zalewa się zaprawą cementowo-wapienną 1:1:6. Warstwę odsączającą z gruboziarnistego piasku wykonuje się grubości 10 cm (opinie o programie).
Posadzkę typu III wykonuje się z asfaltogumy 1,0-1.5 cm lub z asfaltu lanego o tej samej grubości. Układa się ją na podłożu z cegły kratówki grubości 12 cm z zalaniem spoin (górnej połowy) tą samą masą, zaś w dolnej do połowy wysokości zaprawą cementową 1 : 3. Warstwę ocieplającą stanowi żużel grubości 12 cm, jak w typie II. Warstwę odsączającą wykonuje się z piasku gruboziarnistego 10 cm (segregator aktów prawnych).

W przypadku typu IV posadzkę stanowi cegła dziurawka ułożona na płask, na której zastosowano gładź cementową grubości 2,0 cm. Warstwę ocieplającą stanowi żużel grubości 16 cm, a warstwę odsączającą piasek gruboziarnisty 10 cm.
Posadzkę typu V stanowi cegła kratówka grubości 12 cm z warstwą gładzi cementowej 2,0 cm. Warstwę ocieplającą zaprojektowano z żużlobetonu grubości 12 cm, a odsączającą z piasku gruboziarnistego 10 cm. Z przytoczonego zestawienia widać, że w projektowanych podłogach współczynnik przenikania ciepła K waha się w granicach 1,44-1,50, a współczynnik przejmowania ciepła Su, = 13,35-16,3 (promocja 3 w 1).

Grubość podłóg wynosi od 31,5 cm do 36,5 cm. Posadzki ocieplone korytarzy przejazdowych wykonuje się wg jednego z dwóch typów.