Zbrojenie przeciwskurczowe

Jeżeli ściana usztywniająca nic jest ścianą monolityczną, warunki usztywnienia należy przyjąć podobnie jak dla ścian prefabrykowanych. W praktyce obserwuje się stałą tendencję do projektowania ścian nośnych o coraz większej smukłości. W takich przypadkach należy zwrócić szczególną uwagę na dokładne wykonanie robót betonowych oraz na kontrolę układania i zagęszczania betonu. Korzystne jest również projektowanie w miarę możności odpowiednich usztywnień poprzecznych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Specyficznym rodzajem zbrojenia w ścianach monolitycznych jest zbrojenie przeciwskurczowe ścian i nadproży. Funkcję zbrojenia przeciwskurczowego spełnia również zbrojenie wieńcowe. W ścianach żelbetowych występuje zbrojenie podłużne, o przekroju ustalanym na podstawie obliczeń (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W ścianach wykonywanych w deskowaniach ślizgowych może zachodzić potrzeba stosowania zbrojenia technologicznego przeciwdziałającego „podrywaniu” betonu w czasie posuwu form. Zwykle składa się ono z dwóch siatek z prętów 0 6-8 ukształtowanych identycznie jak zbrojenie przeciwskurczowe. Przy szybszym przesuwaniu form ślizgowych, np. z prędkością ponad 15 cm/h, zaleca się zagęszczenie rozstawu prętów siatek np. do 30 cm w kierunku poziomym i do 50 cm w kierunku pionowym (uprawnienia budowlane). Przy mniejszej szybkości przesuwania form ślizgowych, przykładowo poniżej 10 cm/h, szczególnie w ścianach grubszych, tj. gdy //„ > 30 cm, zbrojenie technologiczne nie jest konieczne.

Zbrojenie przeciwskurczowe. Zbrojenie przeciwskurczowe należy stosować w ścianach monolitycznych o większej szerokości oraz w nadprożach tych ścian niezależnie od wyników obliczeń wytrzymałościowych. Ma ono na celu nie tylko przeciwdziałanie pojawieniu się rys o większych szerokościach, spowodowanych oddziaływaniem skurczu, lecz także zabezpieczenie konstrukcji przed pojawieniem się rys na skutek raptownego jej ochłodzenia, co może np. występować w trakcie rozformowania konstrukcji, wykonywanej w zimie, bezpośrednio po wyłączeniu nagrzewu (program egzamin ustny).

Konsekwencje zarysowań

Konsekwencje zarysowań szerszych ścian monolitycznych wyrażają się najogólniej rzecz biorąc obniżeniem komfortu. Wpływ tych zarysowań na nośność konstrukcji jest praktycznie drugorzędny, zwłaszcza że rysy te przebiegają z reguły pionowo i zanikają na poziomie wieńców. Jeżeli więc sposób wykończenia powierzchni zabezpiecza przed powtórnym pojawieniem się takich rys w czasie użytkowania, w zasadzie nie ma przeszkód, aby zrezygnować ze specjalnego zbrojenia ścian i tym samym uzyskać pewne uproszczenie w technologii i organizacji robót (opinie o programie). Należy jednak wtedy przewidzieć odpowiednie wykończenie powierzchni ścian za pomocą mas szpachlowych, tapet, 2-3 warstw wyprawy — podobnie jak w budownictwie tradycyjnym itp. Wiele obserwacji wskazuje na skuteczność takich rozwiązań, zwłaszcza w przypadkach, gdy roboty wykończeniowe przeprowadzane są po ustabilizowaniu się odkształceń skurczowych (zwykle po ok. 90 dniach od momentu zabetonowania ściany).

Przekrój zbrojenia przeciwskurczowego potrzebnego w ścianach (a także i w stropach) ustala się zwykle posługując się schematem podpartego nieprzesuwnie pręta żelbetowego rozciąganego osiowo. Gdy średnica prętów jest różna niż 8 mm, potrzebna ilość zbrojenia zmienia się w stosunku d/8 (segregator aktów prawnych).

W przypadku użycia większej ilości cementu do betonu (ponad 350 kg/m³) lub drobnego kruszywa przekrój zbrojenia skurczowego trzeba odpowiednio zwiększyć. Dla e_s = 30-10^-5 stopień wynosi odpowiednio 0,0026 bądź 0,0020. Podobnie zwiększyć należy również przekrój zbrojenia przeciwskurczowego w ścianach z betonów lekkich. Pręty zbrojenia skurczowego powinny być rozmieszczone w odstępach nie większych niż 50 cm, a jeżeli oczekiwany jest intensywniejszy skurcz, co 33 cm.

Zalecenia dotyczące ilości zbrojenia przeciwskurczowego podawane w normach różnych krajów nie są jednolite. Według zaleceń normy USA ACI-318/71 wymaga się, aby stopień zbrojenia poziomego był nie mniejszy niż 0,0014 przy rozstawie prętów nie większym niż 5 grubości ściany lub 45 cm (promocja 3 w 1). Z kolei wg normy DIN 1045 stopień zbrojenia, przykładowo dla ścian o grubości 15 cm, wynosi 0,0007-0,0015 (w zależności od rodzaju stali) przy rozstawie prętów nie większym niż 33 cm.