Zdolność wysychania uprawnienia budowlane

Z punktu widzenia zdolności wysychania na powietrzu, oleje roślinne (tłuszczowe) dzielą się na oleje schnące, półschnące i nieschnące (program uprawnienia budowlane na komputer).
W przemyśle farb i lakierów stosuje się najczęściej olej lniany i tungowy (zwany również chińskim) - zaliczane do olejów schnących oraz oleje: konopny, lniankowy, rzepakowy, słonecznikowy oraz sojowy - zaliczane do olejów półschnących. Duże znaczenie techniczne ma również specjalnie preparowany olej rycynowy głównie jako nieżółknący plastyfikator żywic lakierniczych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Oleje roślinne identyfikuje się oraz oznacza ich przydatność jako materiałów błonotwórczych przy pomocy określania w nich pewnych cech fizycznych i wskaźników, jak np. ciężar właściwy, współczynnik załamania światła (refrakcji), liczba kwasowa, liczba zmydlenia i liczba jodowa. Trzy ostatnie wskaźniki decydują o przydatności olejów do celów malarskich oraz są sprawdzianem ich zafałszowania, np. olejem mineralnym, kalafonią itp.

Liczba ’kwasowa podaje ilość miligramów wodorotlenku potasowego KOH potrzebną do zobojętnienia wolnych (nie związanych) kwasów tłuszczowych w 1 g oleju. Im ta liczba jest mniejsza, tym olej jest bardziej wartościowy, gdyż wolne kwasy tłuszczowo zawarte w oleju mogą powodować stopniowy rozkład błonki malarskiej, jak również (w przypadku farb do gruntowania metalu) powodować korozję podłoża.
Liczba zmydlenia określa ilość miligramów wodorotlenku potasowego potrzebną do zmydlenia 1 g danego oleju, to jest do przemiany zawartych w nich wolnych i związanych (w postaci glicerydów) kwasów tłuszczowych w sole potasowe, tj. mydła potasowe. Liczba ta jest w pewnych granicach charakterystyczna dla każdego rodzaju oleju i służy do jego identyfikacji i stwierdzenia ewentualnych zafałszowań (uprawnienia budowlane).

Liczba jodowa podaje ilość wolnego jodu w gramach, która zostaje chemicznie przyłączona przez 100 g badanego oleju. Olej lniany. Jest on najbardziej używany w technice malarskiej. Uzyskuje się go przez prasowanie nasion lnu na gorąco lub na zimno. Własności oleju lnianego, a zwłaszcza czas schnięcia uzależniony jest od klimatu i rodzaju gleby, na której jest uprawiany, a także od warunków otrzymywania (prasowany na zimno schnie szybciej). Czysty olej lniany wysycha w ciągu 4-6 dni.

Daje błony o dobrej elastyczności, dość twarde i odporne na stosunkowo wysokie temperatury. Ciężar właściwy 0,928-0,936 G/cm3 (program egzamin ustny). Liczba kwasowa powinna wynosić nie więcej jak 4, liczba jodowa co najmniej 170.

Olej tungowy

Zwany jest inaczej olejem drzewnym lub chińskim. Otrzymuje się go z nasion drzewa tungowego rosnącego w Chinach, Japonii i w ZSRR w rejonach Morza Czarnego. Olej ten wysycha znacznie szybciej niż olej lniany i tworzy błonkę pomarszczoną, dlatego też stosuje się go raczej w mieszaninie z olejem lnianym lub z olejami półschnącymi.

Uszlachetnianie olejów roślinnych. Oleje schnące surowe zawierają szereg niepożądanych zanieczyszczeń (ciała śluzowe, woda, barwniki), obniżających trwałość błon lakierowych oraz uniemożliwiających otrzymanie jasnych produktów. Zanieczyszczenia te usuwa się przez ogrzewanie z glejtą (PbO) lub tzw. aktywną ziemią bielącą i oddzielenie ich na prasach filtracyjnych. Olej taki nosi nazwę oleju odbiałczonego (opinie o programie).

W celu przyspieszenia czasu schnięcia oleju wprowadzamy do niego pewne minimalne ilości niektórych metali, jak np. ołów, kobalt lub mangan. Metale te spełniają w oleju rolę katalizatorów przyspieszających swoją obecnością przyłączenie się tlenu z powietrza do cząsteczek kwasów tłuszczowych i tym samym przyspieszających proces wysychania (segregator aktów prawnych). Metale te wprowadza się pod postacią sykatyw, to jest soli kwasów tłuszczowych (olejanów), kwasów żywicznych (żywiczanów) lub kwasów naftenowych (naftenianów).

Olej lniany ogrzewany do +270°C z dodatkiem sykatyw (glejty ołowianej lub braunsztynu MnOz, zarobionych na papkę z olejem) daje tzw. pokost naturalny, który jest najprostszym, najdawniej znanym i bardzo szeroko stosowanym materiałem lakierniczym. Blonka pokostowa mimo wielu zalet ma tę wadę, że jest stosunkowo miękka, pęcznieje w wodzie, co wybitnie pogarsza jej trwałość. Wady powyższe można usunąć przez polimeryzację, to jest przez ogrzewanie oleju przez dłuższy czas w temperaturze ok. 300°C. Proces ten wykonywany w atmosferze beztlenowej (dwutlenek węgla) powoduje zgęstnienie oleju (promocja 3 w 1).

Produkt ten nazywamy olejem polimeryzowanym albo zagęszczonym. Można również uszlachetniać olej przez zagęszczenie go za pomocą utleniania powietrzem. Proces ten polega na wielogodzinnym przepuszczaniu (dmuchaniu) powietrza przez olej podgrzany do ok. 120°C. Otrzymany w ten sposób olej nosi nazwę oksydowanego lub dmuchanego.