Żelazna maglownica

Żelazna maglownica przytwierdzona jest do bała. Dolny koniec bała zaopatrzony w trzewik (okucie), oraz opory w formie kątówek, zapobiegające zagłębianiu się bała w ziemię, który podczas karczowania dolnym końcem opiera się o ziemię, będąc ustawiony ukośnie do drzewa (program uprawnienia budowlane na komputer). Drugi górny koniec bała, zaopatrzony jest w wodzidło, przez który przechodzi drąg (żerdź).
Na tram są nasadzone sanki obejmujące bal i maglownicę. Do sanek w górnej części przytwierdzony jest trzewik, w który wchodzi dolny koniec drąga, mającego wywierać nacisk na karczowane drzewo. Trzewik zaopatrzony jest w języczek blokujący wsteczny ruch drąga. W dolnej części sanek jest osadzona na osi jednym końcem dźwignia.

Powyżej osi obrotu dźwigni osadzony jest osiowo języczek, blokujący, czyli podparcie dźwigni. Przy odchylaniu rączki naprzód do góry, czyli w kierunku drzewa, inaczej przy wolnym ruchu dźwigni języczek blokujący dźwigni, czyli podparcie przesuwa się ślizgowo po zębach maglownicy, zapadając wreszcie w jedno z wycięć maglownicy, międzyzębie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Odchylając rączkę z powrotem do siebie, czyli na dół, języczek dźwigni opiera się o próg maglownicy (o ząb), tworząc drugie ramię dźwigni, dzięki czemu saneczki posuwają się naprzód wraz z drągiem naciskającym na drzewo, oraz języczkiem blokującym drąg. Języczek ten przy maksymalnym wstecznym odchyleniu zapada w wycięcie i blokuje saneczki, czyli nie zezwala na cofanie się sanek wstecz.

Karczownik do drzew o sile działającej przez popych, wywołanej przy pomocy pompy tłoczącej (Stendal Doering). Karczownik tego typu różni się od poprzedniego tym, że nacisk na drąg przenosi się przez tłok poruszający się w rurze stalowej dzięki działaniu pompy tłoczącej.
Karczownik do drzew o sile działającej przez pociąg (uprawnienia budowlane).
Jeżeli w poprzednio omówionych karczownikach 1 i 2 zamiast drąga użyjemy łańcucha, lub liny, to karczowane drzewo nie będzie popychane lecz ciągnione, a kierunek działającej siły będzie odwrotny. Dla wywołania działania siły należy maglownicę umocować do pniaka lub drzewa, a linę zaczepić na pewnej wysokości karczowanego drzewa.

Karczówki do pniaków

Można to urządzić jeszcze w ten sposób (Biittner), że lina jednym końcem przywiązana do pniaka lub drzewa przewija się przez krążek, przywiązany do karczowanego drzewa, a drugim końcem lina przechodzi przez samoczynny zaczep łańcucha, połączonego z saneczkami, czyli urządzeniem przesuwającym się po maglownicy. Maglownica jest też przywiązana do pniaka lub drzewa i może być poruszana systemem korbowym (program egzamin ustny).

Najprostszym karczownikiem do pniaków jest cap in a.

Składa się z:

a) drąga okutego na jednym końcu i zakończonego żelaznymi pazurami,

b) haka z kółkiem służącym do nawlekania haka na drąg (opinie o programie).

W czasie pracy drąg zawidlonym końcem opieramy o przekrój pniaka lub o ziemię, a hak nawleczony na drąg, zaczepiamy o korzenie pniaka. Przy podnoszeniu drąga do góry przyrząd zaczyna działać jako dźwignia jednoramienna.
Karczownik do pniaków o sile działającej pionowo (Simson). Karczownik tego typu składa się z bała, czyli podstawy drewnianej, w którą wczopowane są 4 kantówki, stanowiące ramę, z której dwie
środkowe wczopowane pionowo i dwie zewnętrzne ukośnie, spełniające rolę zastrzałów dla belek środkowych.

Dla utrzymania karczownika w pozycji pionowej daje się ukośną żerdź, połączoną sworzniem jednym końcem z górną częścią ramy karczownika, czyli kantówkami środkowymi, a drugim końcem, opierającą się o ziemię (segregator aktów prawnych). U dołu ramy między pionowymi kantówkami znajduje się oś pozioma, na nią nasadzone jest koło zębate, obok którego i na którego osi jest umieszczony bęben drewniany do nawijania liny. W górnym położeniu ramy między kantówkami umieszczony jest krążek (blok) z rowkiem na linę.

Przy poruszaniu koła zębatego nawija się na bęben lina stalowa, która będąc przewinięta przez krążek, znajdujący się w górnym położeniu ramy, drugim końcem zaczepiona jest o korzeń pniaka, lub przyczepiona jest na % wysokości do ramy, a wtedy za korzeń pniaka zaczepiony jest hak przymocowany do drugiego krążka wolno poruszającego się na linie między zaczepem liny o ramę, a krążkiem w górnym położeniu ramy. Lina jest więc przewinięta przez drugi krążek wolno poruszający się na linie (promocja 3 w 1).