Zima termiczna

Pozostawiło ono tam moren czołowych, o wys. przekraczaj 100 ni (obok Yding Skovhoj Bavnehoj 18.5 m n.p.m., Laddenhoj - 148 m n.p.m., Himmelhjerget 147 m n.p.m.). Wyspy duńskie s.) stosunkowo płaskie; jedynie na Lion i i. Zelandii i Bornholmie krajobraz jest miejsc amilalisty lub pagórkowaty, ze wzniesieniami o wys. przekraczających 100 m n.p.m. (Kytlerknaegten na Bornhlmie - 162 m n.p.m., Frobjerg na Fionii 151 m n.p.m., na Zelandii I 26 m n.p.m.) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dania leży w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego morskiego. Z jednej strony znajduje się pod stałym wpływem Oceanu Atlantyckiego (ciepły Pr,)d Północnoatlantycki), z drugiej Morze Bałtyckie chroni j.) przed bezpośrednimi wpływami kontynentalnych mas powietrza z Europy Wschodniej. Średnia temp. najchłodniejszego miejsca (lutego) kształtuje się na poziomie ()°C (-0,S°C w pn.-wsch. lutlandii, 0,8°C na Wyspach Północnofryzyjskich, na /Ero i LangcTand), a najcieplejszego (lipca) 16 17’( (poniżej 16°C wzach. lutlandii, powyżej 17°C we wsch. Zelandii oraz na wyspach Lolland i Falster). Zima termiczna jest stosunkowo krótka i trwa ok. I miesiąca, a lato ponad 140 dni. Liczba dni z przymrozkiem wynosi od 70 na wybrzeżach do 120 we wnętrzu kraju (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Suma rocznych opadów waha się od ok. 800 mm w zach. lutlandii do ok. 880 mm na Zelandii i zaledwie 480 mm na obszarach znajdujących się w cierniu opadowym (np. po obu stronach Wielkiego Bellu). Maksimum opadów przypada na sierpień, a minimum na marzec. Dni ze śniegiem jest średnio 28 w roku. Klimat Bornholmu różni się od klimatu reszty kraju. Cechuje się zmniejszonymi opadami oraz znacznym nasłonecznieniem, zwł. w czasie lata, kiedy średnia temp. przekracza I 7°C (lipiec). Wysoka jest za to wilgotność względna powietrza wynosząca 80-88% (w Dueodde). Na sąsiedniej grupie wysp Christianso notuje się najdłuższy w Danii okres bez mrozów (2 58 dni) (uprawnienia budowlane).

Charakterystycznym zjawiskiem u wybrzeży Morza Północnego s.) pływy, których wielkość zmniejsza się ku pn.: od 2 m przy pn. krańcach niemieckiej wyspy Sylt, I m przy przylądku Blavands I luk. do ok. 0,8 m. Siec rzec zna jest gęsta. Rzeki s.) krótkie się stosunkowo wyrównanym przepływem (program egzamin ustny). Do najdłuższych należ.) rzeki lutlandii: (ludena 1160 km), Stora (108 km), Vida (100 km) i Skjern A (98 km). Na wyspach cieki s.) krótsze. Na Zelandii najdłuższa jest Susa (8 5 km), a na Fionii - Odense A (8 5 km), jeziora małe, pochodzenia. Największymi Arreso (40,6 km ) i Esrum So 11 7,4 km ) w pn. Zelandii oraz Mosso (16,8 km ’) na Pojezierzu Silkeborskim we wsch. lutlandii. Wzdłuż wybrzeża Morza Północnego ciągnie się szereg jezior przybrzeżnych (opinie o programie).

Pierwsze powstały na gliniastych osadach morenowych pod lasami liściastymi lub mieszanymi. Wytworzyły się zwł. we wsch. lullandii or,iz na Zelandii, I ionii i większość i sąsiednich wysp. Gleby bielic owe, wykształcone na piaskach sandrowych, znajduj,) się przede wszystkim w zach. części Półwyspu lutlandzkiego (segregator aktów prawnych).

Dawne i obecne torfowiska zajmują gleby tortowe. Na wybrzeżach morza wattów występuj,) żyzne marsze, a w dolinach rzecznych - gleby aluwialne (mady). Ze względu na silne wiatry zuch. obserwuje się erozję gleb, zwł. w zuch. lullandii, gdzie przeważaj.) gleby wykształć one na piaskach oraz wydmy piaszczyste. Roślinność Danii stanowi lasy dębowo -brzozowo (zach.) oraz dębowo-bukowe i bukowe (wsch. (utlundia i wyspy). Z innych gatunków charakterystyczne jesion, lipa, olcha i leszczyna oraz dwa gatunki iglaste - sosna zwyczajna i jałowiec. Lasów pierwotnych jest niewiele; w większość i zostały wytrzebione i zamienione na pola uprawne. Dominuj.) nasadzenia sztuc zne. Obecnie lasy pokrywaj,) ok. 420 tys. ha - 64% to lasy iglaste, których większość’ (81 %) rośnie w lullandii. 57% lasów liściastych porasta wyspy (promocja 3 w 1).