Zwiększenie wydajności

Mała sprawność pieca jest powodem konieczności poszukiwania sposobów zwiększenia tej sprawności. Prowadzi do tego celu zwiększenie przelotowości pieca i zmniejszenie strat cieplnych. Zwiększenie wydajności można osiągnąć, po pierwsze, kosztem przyspieszenia wypalania, po drugie, przez lepsze wykorzystanie przestrzeni kanału piecowego. Gęstość ustawianych izolatorów wynosi 70-120 kg/m³, średnio 100 kg/m³, tj. wykorzystuje się ok. 5% roboczej objętości kanału piecowego. Procent ten zwiększy się, jeśli do potrzebnego wypełnienia przestrzeni piecowej zaliczy się umownie materiały pomocnicze, których zużywa się od 3 do 6 razy więcej w stosunku do wypalanych wyrobów (z makiety firmy „Anna- werke”) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Oczywiście poszukiwanie metod pozwalających na powiększenie zagęszczenia ustawianych wyrobów, zwiększenie wytrzymałości, szybkości obiegu pomocniczych materiałów ogniotrwałych oraz zmniejszenie ich objętości i masy sprzyja powiększeniu sprawności pieca. Ponadto duże znaczenie dla zwiększenia sprawności ma specjalne przystosowanie pieców do wypalania wyrobów; warunek ten ma również wpływ na hydrodynamiczne procesy na różnych odcinkach pieca i w efekcie powstaje możliwość zachowania stałej jakości wypalania wyrobów. Wypalanie w osłonach wpływa na znaczne zmniejszenie sprawności pieca (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zastosowanie w praktyce płyt karborundowych pozwoliło na opracowanie systemu półkowego, półmuflowego, bezosłonowego wypalania izolatorów’. Według danych leningradziej fabryki „Proletarij”, system ten, nawet w przypadku niezbyt odpowiednich materiałów do murowania zewmętrznych i wewnętrznych ścian półmufli, pozwolił w swoim czasie zwiększyć zagęszczenie ustawianych wyrobów 1,5 2 razy i mniej więcej 1,5 raza zmniejszyć masę pomocniczych materiałów ogniotrwałych, zapewniając równocześnie lepsze regulowanie przepływu przez przekrój poprzeczny ustawionych wyrobów’. Wymiary kanałów w poprzecznych przegrodach półkowej części wózków można tak regulować, żeby przekrój użyteczny tych kanałów zmniejszał się w kierunku góry (uprawnienia budowlane).

Kontrola wypalania

Niemałe znaczenie dla stabilizacji pracy pieców ma zachowanie poziomej linii sklepienia kanału piecowego, które może być wykładane z kształtek klinowych, a nie podwieszone. Zamknięcie wlotu i wylotu kanału piecowego w celu stworzenia zasłon na pierwszej pozycji i u wylotu z pieca, służących do oddzielenia kanału piecowego od zewnętrznego pomieszczenia, jest również niezbędnym środkiem stabilizującym pracę pieca (program egzamin ustny).

Kontroluje się temperaturowe, aerodynamiczne i gazowe warunki pracy. Temperaturę kontroluje się termoparami ustawionymi wzdłuż kanału piecowego, według wskazań potencjometrów (wskazujących i rejestrująjących) i stożkami pirometrycznymi ustawionymi na wózku, np. dwa razy w ciągu

zmiany, obok próbki porcelanowej do określania porowatości. Ponadto okresowo, np. raz w tygodniu, przesuwa się przez piec wózek kontrolny z ustawionymi wzdłuż ustawki na całej jej wysokości stożkami pirometrycznymi i z próbkami elementów porcelanowych do określania porowatości i analizy petrograficznej (opinie o programie).

Celowe jest również systematyczne sprawdzanie, np. co dwie godziny, temperatury powierzchni wyrobów lub osłon (przy ustawianiu osłon) za pomocą optycznych pirometrów przez dolne otwory wziernikowe, mniej więcej od 11 do 35 pozycji, i wprowadzenie poprawki według instrukcji (segregator aktów prawnych).

Warunki aerodynamiczne, m.in. spadek ciśnienia między kanałem roboczym a rewizyjnym, kontroluje się za pomocą ciągomierzy ciśnieniowych i przyrządów przeznaczonych do pomiaru szybkości przepływu (rurki pneumometryczne i anemometry do pomiarów okresowych, przepływomierze do pomiarów ciągłych) (promocja 3 w 1).

Charakter środowiska gazowego może być kontrolowany pod względem zawartości CO, i O, w strefie o utleniającym charakterze środowiska i pod względem zawartości CO i ll₂ w strefie o redukcyjnym charakterze środowiska za pomocą automatycznych analizatorów gazów o ciągłym działaniu. Pełniejszy skład gazów środowiska redukującego może być określony przez oznaczenie zawartości H₂, CO, CH₄,C_mH_n.