Zwykła powłoka bitumiczna

Każdy wieszak sprężono sześcioma kablami otoczonymi powłoką bitumiczną. Ponieważ wieszaki miały tylko 25 cm szerokości i 13 cm grubości, przeto dla zabezpieczenia ich od wyboczenia przy sprężaniu należało zapewnić docisk między kablami i betonem.

Zwykła powłoka bitumiczna nie zapewnia takiego docisku, dlatego też na kable nawinięto maszynowo spiralne uzwojenie. Górne końce kabli zakotwiono w stożkach naciągowych, a dolne w stożkach kotwiących samoczynnie (program uprawnienia budowlane na komputer).
Układ sił wewnętrznych w łuku ze ściągiem jest zbliżony do układu sił w luku dwuprzegubowym. Sprężenie ściągu wywołuje siły dodatkowe wewnętrzne przez zbliżenie podpór. Są to momenty zginające ujemne, a więc przeciwnego znaku do momentów dodatnich, wywołanych skróceniem łuków przez siły normalne.
Po ułożeniu kabli ściągu w skrzynkach i po przeprowadzeniu ich przez prefabrykowane płyty oporowe zabetonowano ściągi i węzły podporowe. Ściągi betonowano w dwóch warstwach. Łuki rozpoczęto betonować w odcinkach przyległych do węzłów podporowych, następnie zabetonowano dwa odcinki środkowe, a na końcu trzy odcinki wierzchołkowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wieszaki zabetonowano po sprężeniu konstrukcji. Dla wytworzenia kolistych otworów w wieszakach umocowano w deskowaniach odpowiednie odlewy gipsowe.
Beton wibrowano uzyskując po 90 dniach wytrzymałość ponad 500 kG/cm . Sprężanie wykonano w następującej kolejności:
- naciągnięto do 4 T po 2 kable w każdym wieszaku dla wytworzenia dotyku ściągów i wieszaków między kablami,
- naciągnięto ukośne kable węzłów podporowych,
- naciągnięto do całkowitej siły 24 kable w każdym ściągu (uprawnienia budowlane),
- obniżono krążyny łuków, aby umożliwić sprężenie wieszaków,
- naciągnięto wszystkie kable wieszaków do 4 T,
- naciągnięto pozostałe 24 kable w każdym ściągu,
- sprężono po zabetonowaniu wieszaki.

Położenie i warunki budowy mostu

Średnie wydłużenie, kabli ściągu wynosiło 48 cm. a skrócenie ściągu około 2.5 cm. Most prowadzi drogę o ruchu przeważnie turystycznym przez liman rzeczki Jaudy o kilka kilometrów od wybrzeża kanału La Manche w Bretanii, granicząc z portem Treguier, miasteczkiem o paru tysiącach mieszkańców (program egzamin ustny). Rzeczką spływa niewielka ilość wód, natomiast przez liman wdziera się dwa razy dziennie przypływ, którego amplituda sięga 11,2 m.
Najniższy poziom wody wynosi średnio 1,50 m. Na dnie zalegają luźne piaski na głębokość większą od 30 metrów.

Jedynie na brzegach występuje w niektórych miejscach zwarta skała.
W 1834 roku zbudowano w Treguier pierwszy most stały przez liman Jaudy. Był to most wiszący o przęśle rozpiętości 100 m i o dwóch przęsłach kamiennych, sklepionych (opinie o programie). Most ten nie był dostosowany do warunków ruchu i żeglugi. Dlatego w roku 1886 zastąpiono go mostem o czterech przęsłach kratownicowych, wielokrotnych, ciągłych oraz o jednym przęśle obrotowym z jezdnią szerokości 2,50 m. Kamienne podpory mostu stały na palach drewnianych długości 7 m. Niektóre z tych podpór osiadły po pięćdziesięciu latach o 0,40 m, wywołując trwale odkształcenia przęseł.
W roku 1941 zaprojektowano nowy most, obierając dla niego miejsce powyżej dawnego, aby nie przerywać ruchu, uzyskać lepsze warunki fundamentowania, dać swobodny dostęp do nadbrzeży portu bez potrzeby przejazdu przez przęsło zwodzone, ułatwić ruch samochodowy, znieść zbyt ostre zakręty na dojazdach (segregator aktów prawnych).

Konstrukcja nowego mostu składa się z dwóch równoległych łuków o przekrojach skrzynkowych dużej sztywności, przejmujących momenty zginające, z pomostu o małej sztywności, zawieszonego do łuków w środkowej części przęsła opartego na lukach i wybrzeżach w końcach przęsła, oraz z wieszaków, słupów i tężników.
Łuki są utwierdzone w betonowych wezgłowiach uzbrojonych kilkoma rusztami z szyn. Wezgłowia te wypełniają wnęki wykute w skale.

Pomost jest zakończony niewielkimi przyczółkami.
Łuki są stężone dwiema poprzecznicami o przekroju skrzynkowym złożonym z trzech płyt, położonymi w miejscach przecięcia łuków z pomostem (promocja 3 w 1). Płyty tych poprzecznie są stężone pięcioma wyciętymi przeponam. Nad pomostem nie ma wiatrownic.