Agregaty krystaliczne

Agregaty krystaliczne, skupienia kryształów tego samego minerału; mogą być ziarniste (np. blaszkowe, włókniste) lub mieć postać nacieków, nalotów i wykwitów na powierzchniach innych minerałów i skal; do a.k. należą też konkrecje. AGRŚGĆ, tytuł nauk. m.in. we Francji, nadawany w wyniku egzaminów dla kandydatów na nauczycieli liceów, profesorów i wykładowców szkól wyższych; także tytuł stanowiska w szkole wyższej (program uprawnienia budowlane na komputer).

AGRELL PerSigurd, 1881-1937, szwedz. językoznawca, slawista; prof. uniw. w Lund; prace z zakresu intonacji, akcentu w językach slow. (Przedrostki postaciowe czasowników polskich). AgRŹMENT, uzyskane w drodze poufnej zaaprobowanie przez państwo przyjmujące osoby przewidzianej na przedstawiciela dyplomatycznego. AGRESJA, prawo użycie przez państwo siły zbrojnej przeciwko suwerenności, integralności terytorialnej lub polit. niezawisłości innego państwa, czy też w inny sposób sprzeczny z Kartą NZ; zakaz a. wprowadził pakt Brianda-Kel- logga (1928); został on potwierdzony w Karcie NZ i w Statucie Międzynar. Trybunału Wojsk, w Norymberdze (1945). Dokument definiujący a. zatwierdzony 1974 przez Zgromadzenie Ogólne ONZ stwierdza m.in., że a. jest zbrodnią przeciwko pokojowi, a wszelkie zdobycze uzyskane w wyniku a. nie są legalne; definicja a. stwierdza, że narody mają prawo do prowadzenia walki wyzwoleńczej oraz do zwracania się o pomoc i otrzymania jej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

AGRESJA, psychol. wrogie, zwykle gwałtowne działanie fiz. lub słowne; jedno z następstw frustracji (a. emocjonalna) lub wyuczone zachowanie się służące uzyskiwaniu określonych korzyści (a. instrumentalna); niekiedy utrwalona cecha osobowości wyrażająca się agresywnymi postawami. Agresja, zool. rodzaj popędu występujący w populacji, skierowany przeciwko osobnikowi (lub osobnikom), wywołany przez bodźce zewn. lub wewn., mający na celu zmuszenie przeciwnika do ucieczki lub podjęcia walki; formy zachowania agresywnego mogą być zrytualizowane; a. występuje np. w obronie własnego terytorium i w okresie godowym (uprawnienia budowlane).

Ruiny domów

AGREST (Grossularia), krzew owocowy pędach kolczastych; w Europie uprawia się gl. odmiany a. zwyczajnego (G. reclinata) o owocach (jagodach) zielonych, żółtych, czerwonych; deserowe na przetwory. AGRICOLA [kola] Georgius (wlaśc. Georg Bauer), 1494-1555, niem. górnik, metalurg, mineralog i humanista, z zawodu lekarz; autor prac obejmujących całokształt ówczesnej wiedzy górn. i metalurgicznej (program egzamin ustny).

AGRICOLA [-kola] Martin (wlaśc. M. Sore), 1486?-1556, niem. teoretyk muzyki; traktat Musica instrumentalis, jedno z gl. źródeł wiedzy o muz. wykonawstwie i instrumentarium XVI w. AGRICOLA Mikael, ok. 1508- 1557, pisarz fiń., biskup protest.; działacz reformacyjny; twórca fiń. języka lit.; autor modlitewnika i elementarza oraz pierwszego fiń. przekt. Nowego Testamentu. AGRICOLA Rudolf (zw. Starszym, wlaśc. Huysman Roelof), 1443- 85, filolog i filozof, jeden z pierwszych humanistów Holandii i Niemiec; propagator ojczystego języka w nauczaniu; poszukiwał metod nauczania głuchoniemych (opinie o programie).

AGRICOLA Rudolf (zw. Mlod szym, wlaśc. Hydroburgius Rhaetus), 1490-1521, prof, filozofii Akad. Krak.; wydal i przystosował do użytku w szkołach poi. dzieła staroż. autorów. AgrIGENTO (gr. Akragas), m. we Włoszech (Sycylia); 52,2 tys. mieszk. (1983); ośr. handl. i turyst.; przemysł spoż., cement.; muzea; dobrze zachowane świątynie gr. (VI i V w. p.n.e.); rzym. grobowce i ruiny domów (II-I w. p.n.e.); nekropole z IV- V w., kościoły (XII-XIV w.), katedra (XIII-XV w.) (segregator aktów prawnych). AGRINION, m. w Grecji (Grecja Środk. i Eubeja), w nomosie Etolia i Akarnania; 32,7 tys. mieszk., zespól miejski 41,8 tys. (1971); ważny ośr. przemysłu tytoniowego. AGROBIOLOGIA, dziedzina badań biol. zajmująca się teoret. podstawami uprawy i hodowli roślin, hodowli zwierząt i in. nauk rolniczych (promocja 3 w 1).