Agresywność korozyjna

Dla wód znajdujących się w stanie równowagi względem CaCOa indeks nasycenia przyjmuje wartość J - 0. Woda ta również nie tworzy warstw ochronnych na wewnętrznych powierzchniach rur. Gdy jf > 0, to woda jest przesycona w stosunku do CaC03 i nie zawiera agresywnego C02; w wyniku swej niestabilności woda może tworzyć warstwy ochronne z wydzielanego węglanu wapnia.
Ocenę korozyjności wody o temperaturze 60-70°C i zawartości jonów chlorkowych do 30 mg/dm3 (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli w ocenianej wodzie występuje większa zawartość jonów chlorkowych, to jej agresywność korozyjna wzrasta. I tak wodę o zawartości jonów chlorkowych powyżej 30 mg/ /cm3 oraz J > 0 traktować należy jako korozyjną. Z kolei wody o zawartości jonów chlorkowych większej od 30 mg/dm3 i indeksie J < 0 uważa się za silnie korozyjne.
Szybkości korozji ścianek stalowych rur instalacyjnych (rur czarnych i ocynkowanych) rozprowadzających wodę o temperaturze 50-^70°C oraz o różnym składzie chemicznym (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W tablicy tej przeprowadzono również ocenę korozyjności wody. Dodatkową ocenę właściwości korozyjnych wody wodociągowej można uzyskać stosując kryteria podane przez Tlona [75]. Autor ten określił granice korozyjności i osadotwórczości wody wodociągowej w zależności od stężenia agresywnego C02 oraz wartości pH. Za pomocą tej metody korozyjność wody można ocenić korzystając z wykresu.

Poszczególne obszary odpowiadają następującym charakterystykom wody:
obszar A - woda agresywna rozpuszczająca osady i działająca bardzo korozyjnie,
obszar B - woda o właściwościach korozyjnych, lecz nie rozpuszczająca osadów,
obszar C - woda niekorozyjna, po podgrzaniu do temperatury 50-70°C nabiera właściwości osadotwórczych, obszar D - woda niekorozyjna, lecz rozpuszczająca osady.
Oprócz wymienionych głównych czynników na właściwości korozyjne wody ma również wpływ szereg innych składników wody wodociągowej (uprawnienia budowlane).

Ocena korozyjności

Należą do nich:
- jony miedzi w ilościach powyżej 0,2 mg/dm3,
- jony azotanowe o stężeniach większych od 15 mg/dm3,
- związki powierzchniowo czynne - detergenty nawet w śladowych ilościach; uniemożliwiają one tworzenie warstw ochronnych,
- chlor o stężeniu powyżej 0,5 mg/dm3 (program egzamin ustny).

Wzrost zawartości jonów miedzi w c. w. u. jest zazwyczaj spowodowany stosowaniem wymienników ciepła z wężownicami mosiężnymi wówczas, gdy pozostałe elementy instalacji wykonane są z rur ocynkowanych. Rozpuszczone w wodzie cząsteczki miedzi osadzając się na powłokach ocynkowanych rur instalacyjnych tworzą galwaniczne mikroogniwa wywołując punktową korozję wżerową (opinie o programie). Wzrost stężeń jonów azotanowych w wodzie związany jest ze wzrastającym zużyciem nawozów sztucznych w rolnictwie. Z kolei proces chlorowania wody wodociągowej zapewniający odpowiednie właściwości sanitarne, oprócz pogarszania smaku wody, powoduje również wzrost jej korozyjnej agresywności.
Wszystkie te czynniki powodują, że w miarę uprzemysłowienia kraju rośnie korozyjna agresywność wody wodociągowej (segregator aktów prawnych).

I tak na przykład woda w wodociągach warszawskich w okresie lat 1960 i 1970 zmieniła grupę korozyjności ze słabo na bardzo korozyjną, co stało się główną przyczyną obniżenia trwałości instalacji c. w. u. w Warszawie zaobserwowanej w końcu lat sześćdziesiątych.
Ocena korozyjności wody w stosunku do rur miedzianych i mosiężnych
Zarówno czysta miedź, jak i jej stopy są zasadniczo odporne na działanie korozji wywołanej wodą wodociągową.

Warunkiem tej odporności jest stosowanie czystej miedzi. W miedzi zanieczyszczonej może powstawać korozja wżerowa (promocja 3 w 1). Duża odporność miedzi na procesy korozyjne wywołane wodą wodociągową spowodowała, że w niektórych krajach zachodnich materiał ten, pomimo swojej wysokiej ceny, jest chętnie używany do wykonywania instalacji ciepłej wody użytkowej.