Analiza niezawodności

Wszystkie te warunki powinny być uwzględniane przy analizie niezawodności. Charakterystyką niezawodności jest więc:

• początkowa sprawność techniczna - zdolność elementów (węzłów), detali lub konstrukcji do zapewnienia niezbędnej wytrzymałości oraz stateczności w założonym początkowym okresie, tj. w czasie wznoszenia i początkowym (krótkim) okresie eksploatacji,

• trwałość - kontynuacja pracy elementów (węzłów), detali lub konstrukcji bez uszkodzeń i awarii w określonych warunkach eksploatacji (z możliwymi przerwami na profilaktyczne remonty) od czasu realizacji do końca całkowitej utraty właściwości eksploatacyjnych lub w czasie między dwoma generalnymi remontami,
• przystosowanie do konserwacji, napraw i remontów - przystosowanie elementów (węzłów), detali lub konstrukcji do konserwacji, okresowych przeglądów i profilaktycznych remontów lub wymiany zniszczonych części (program uprawnienia budowlane na komputer).

Analizując problemy niezawodności najlepiej praktycznie rozpatrywać je w dwóch etapach: początkowej sprawności technicznej oraz trwałości z uwzględnieniem przystosowania do konserwacji i remontów (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W celu oceny jakości konstrukcji niezbędne jest możliwie kompleksowe i dokładne uwzględnienie następujących czynników, wpływających na niezawodność przy projektowaniu, produkcji elementów, montażu i robotach ogólnobudowlanych: wybór materiału (materiałów) z uwzględnieniem funkcjonalnych wymagań związanych z konstrukcją, wybór ogólnego schematu konstrukcyjnego, rozwiązanie konstrukcyjne elementów i węzłów połączeń, rozbieżność przyjętego schematu obliczeniowego od rzeczywistych warunków pracy konstrukcji, wartość przyjętych współczynników obliczeniowych, dokładność technologicznych procesów realizacji, działanie czynników zewnętrznych (atmosferycznych) oraz jakość przyjętych zabezpieczeń (antykorozyjnych, zużycia technicznego itp.) dla założonego kresu użytkowania i technicznych warunków eksploatacji (uprawnienia budowlane).

Niezawodność konstrukcji budynku

Każda z podanych charakterystyk zależy od wielu czynników, niejednokrotnie przypadkowych, które nie mogą być określane przez zwykłe obliczenie. Powinny być one opracowane na podstawie statystycznych doświadczalnych danych, zbieranych przez kojarzenie pewnych analogii do podobnych rozwiązań konstrukcyjno-materiałowych (program egzamin ustny).

W związku z szerokim rozwojem wielkopłytowego budownictwa mieszkaniowego do optymalizacji rozwiązań konstrukcyjnych niezbędna jest coraz dokładniejsza znajomość wpływu poszczególnych czynników na niezawodność całej konstrukcji budynku (opinie o programie).

Wraz z rozwojem konstrukcji prefabrykowanych i związanym z tym rozwojem metod projektowania poświęcono wiele uwagi określeniu rodzaju czynników i ich wpływom na niezawodność elementów i budynków. W celu kompleksowego przeanalizowania tych czynników niezbędna jest ich klasyfikacja. Umożliwia ona analizę wzajemnego wpływu poszczególnych czynników, ułatwia ustalanie schematów obliczeniowych i pozwala na opracowanie programów zbierania statystycznych danych z uzyskiwanych doświadczeń laboratoryjnych i eksploatacyjnych dla ustalenia liczbowych wartości charakteryzujących wpływ niektórych czynników na niezawodność konstrukcji (segregator aktów prawnych).

Wszystkie czynniki wpływające na ocenę niezawodności konstrukcji budynku prefabrykowanego można podzielić na pięć podstawowych grup:

• 1 - czynniki o charakterze ogólnym, obejmujące w zasadzie ogólne problemy projektowania konstrukcji i ogólne zasady norm projektowania,

• 2 i 3 - odpowiednio czynniki zależne od technologii produkcji elementów i technologii montażu,

• 4 i 5 - odpowiednio czynniki dotyczące zasad projektowania i obliczania konstrukcji. Ustalenie rodzaju stanów granicznych konstrukcji budynku, przyjętych w założeniach normowych, oraz kryteriów oceny stanowi w zasadzie najbardziej ustabilizowaną grupę czynników (promocja 3 w 1).