Aprobata techniczna

Na wyroby niepodlegające certyfikacji na znak bezpieczeństwa lub certyfikacji zgodności Prawo budowlane nakłada na producenta obowiązek uzyskania certyfikatu zgodności lub wydania przez niego na jego wyłączną odpowiedzialność deklaracji zgodności. Podstawą przeprowadzenia certyfikacji lub wydania deklaracji zgodności dla wyrobów budowlanych są wymagania zawarte w Polskich Normach, a w przypadku braku odpowiednich norm krajowych - wymagania określone w Aprobatach technicznych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Aprobata techniczna określa wymagania, jakie powinien spełniać wyrób budowlany, dla którego nie ma ustanowionej Polskiej Normy. Nie jest to dokument dopuszczający wyrób do obrotu i powszechnego stosowania. Aprobaty techniczne sporządzają jednostki upoważnione Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Znak budowlany powinny posiadać wyroby budowlane dopuszczone do powszechnego stosowania. Formę tego znaku oraz zasady jego stosowania określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Artykuł 46 ustawy - Prawo budowlane nakłada na kierownika budowy obowiązek przechowywania certyfikatów, deklaracji zgodności i oświadczeń o zgodności przez okres wykonywania robót budowlanych (uprawnienia budowlane).

Dzielą się one na trzy zasadnicze rodzaje:

1. naturalne - piaski kopane i rzeczne, żw iry oraz mieszaniny piasków i żwirów^r zwane pospółkami.
2. łamane - z różnego rodzaju skał. w zależności od wielkości ziaren są to grysy. tłucznie, grysiki i mączki.
3. sztuczne - produkowane z glin pęczniejących pod wpływem wysokiej temperatury (1250°C), odpadów powstających podczas spalania węgla kamiennego, szlaki spływającej z w ielkich pieców podczas w ytopu stali.

Piaski są produktami z wietrzenia skał; stanowią one ziarna minerałów o wymiarach do 2 mm. Do zapraw budowlanych najczęściej używa się piasków naturalnych:

• rzecznych - wydobywanych z dna rzek i jezior o ziarnach zaokrąglonych, gładkich, przeważnie bez zanieczyszczeń,
• kopalnianych - pochodzących z moren lub dawnych koryt rzecznych, mają ziarna o ostrych krawędziach i szorstkiej powierzchni, są bardziej nasiąkli we od piasków rzecznych, często bywają zanieczyszczone (program egzamin ustny).

Spoiwa budowlane

Zgodnie z wymogami normy PN-B-06712 do zapraw budowlanych stosuje się piaski mineralne naturalne i łamane ze skał o uziarnieniu do 2 mm. Zależnie od składu ziarnowego rozróżnia się dwie odmiany piasków:

• odmiana 1 - o wielkości ziaren do 2 mm, stosowana głównie do zapraw murarskich,
• odmiana 2 - o ziarnach nieprzekraczających 1 mm, stosowana do zapraw tynkarskich.

Spoiwa budowlane to wiążące materiały budowlane używane do produkcji zapraw i betonów. Przeważnie są pochodzenia mineralnego, np. cement, wapno, gips, a ostatnio stosowane coraz częściej pochodzenia chemicznego, np. żywice polimerowe (opinie o programie).

Spoiwa mineralne mają postać proszków, które po zmieszaniu z wodą twardnieją w wyniku reakcji chemicznej i uzyskują właściwości ciała stałego. Proces twardnienia polega na nabieraniu przez wyrób wytrzymałości i trwa umownie 28 dni. Ze względu na zachowanie się spoiw mineralnych w czasie trwania w środowisku wodnym rozróżnia się spoiwa hydrauliczne i powietrzne (segregator aktów prawnych).

Spoiwa hydrauliczne po zmieszaniu z wodą wiążą i twardnieją zarówno na powietrzu, jak i pod w odą. a po związaniu są odporne na działanie wody. Zalicza się do nich wapno hydrauliczne, wszystkie rodzaje cementów portlandzkich i cementy hutnicze. Spoiw a powietrzne po zarobieniu z w odą wiążą na powietrzu. Po związaniu nie są odporne na działanie wody. Należą do nich gips i wapno budowlane (promocja 3 w 1).

Mieszankę spoiwa z wodą nazywamy zaczynem, np. zaczyn gipsowy. Zaczyn zmieszany z kruszywem drobnym, np. piaskiem, nazywamy zaprawą, np. cementową, gipsową, wapienną, gipsowo- - wapienną, wapienno-cementową. Zaprawa zmieszana z kruszywem grubym, np. żwirem, nosi nazwę mieszanki betonowej, która po stwardnieniu tworzy beton.