Badania skrócone

W celu przeprowadzenia badań skróconych należy pobrać z bieżącej produkcji przynajmniej 9 elementów o wymiarach w rzucie 40×40 cm. Dwie trzecie z tej liczby elementów przechowuje się w temperaturze 15-20°C przy wilgotności względnej powietrza 40-=-70° o, a pozostałą jedną trzecią poddaje się badaniu agresji roztworu soli kuchennej lub zmiennych warunków klimatycznych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Badanie agresji roztworu soli kuchennej polega na 10-krotnej (w odstępach co 3 dni), dwugodzinnej kąpieli elementów w 3-procentowym roztworze soli kuchennej i suszeniu na powietrzu. Badane elementy należy poddać najpierw obciążeniu siłami skupionymi, jak przy badaniu podstawowym. Po ukończeniu serii kąpieli, odsłania się pręty zbrojenia wszystkich elementów poddanych działaniu roztworu i polow’y elementów przechowywanych na powietrzu, a następnie porównuje się ich wygląd. W przypadku, kiedy na powierzchni prętów’ zbrojenia elementów poddanych działaniu roztwmru nie wystąpią ślady rdzy wyraźniejsze niż na powierzchni prętów elementów przechowywanych na powietrzu, lub kiedy ślady nie będą większe niż określone wyżej jako dopuszczalne dla badania podstawowego - badaną powlokę antykorozyjną można uznać za przydatną dla celów praktyki (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jeżeli badanie skrócone dało wynik ujemny, to w celu ostatecznego rozstrzygnięcia czy badana powloką jest odpowiednia, należy przeprowadzić badanie podstawowe, posługując się pozostałą połową elementów przechowywanych na powietrzu.
Badanie agresji zmiennych warunków klimatycznych polega na poddaniu elementów próbnych 30-krotnej zmianie cyklu temperatury w szczelnej komorze. Przed rozpoczęciem badania elementy zostają poddane obciążeniu w taki sam sposób jak przy badaniu podstawowym. Ocena wyników badań następuje w podobny sposób jak przy badaniu agresji roztworu soli kuchennej.
Obliczanie przekroju zbrojenia głównego (uprawnienia budowlane).

Nośność przekroju zginanego elementów

Nośność przekroju zginanego elementów z betonów lekkich w założeniu prostokątnego wykresu naprężeń oblicza się w identyczny sposób jak elementów z betonu zwykłego. W związku z dużymi odkształceniami plastycznymi betonów lekkich, prostokątny wykres naprężeń w ściskanej strefie przekroju, w granicznym stanie wyczerpania nośności, jest szczególnie uzasadniony. Liczne badania nad belkami z różnego rodzaju betonów lekkich wykonano również w placówkach naukowych krajów zachodnich. Nośność belek z auto- klawizowanego gazobetonu badał Schaffler (program egzamin ustny).

Wyniki jego badań były podstawą do przyjęcia w DIN 4223 metody odkształceń plastycznych.
Nośność elementów zbrojonych z betonów lekkich była również przedmiotem badań Shorta (opinie o programie). Podaje on, że uzyskane wyniki pozwalają stwierdzić, iż nośność elementów zależy jedynie od procentu zbrojenia i wytrzymałości betonu, natomiast bez wpływu na nią pozostaje rodzaj kruszywa i współczynnik sprężystości betonu. Zgodność wyników badań z obliczeniami wg metody odkształceń plastycznych (w tym przypadku chodzi o metodę analogiczną do przyjętej przez DIN 4223) była tu zadowalająca. Większe rozrzuty wyników badań były jedynie w przypadku elementów o znacznym procencie zbrojenia (tzn. wówczas, gdy wyczerpanie nośności elementu następowało wskutek zniszczenia ściskanej strefy betonu) (segregator aktów prawnych).

wówczas naprężenia główne mogą być w całości przejęte przez beton, a zbrojenie poprzeczne elementu (strzemiona, pręty odgięte) jest w zasadzie zbyteczne.
Dla elementów z betonu zwykłego, kiedy obciążenie ruchome jest mniejsze niż dwukrotna wartość obciążenia stałego sx = 2,0, dla elementów z betonów lekkich Si ^ 3,0.
Podana w PN-56/B-03260 metoda Morscha wymiarowania zbrojenia poprzecznego dość daleko odbiega od rzeczywistego przebiegu zjawiska.

Projekt nowej wersji normy zawiera już inną metodę, analogiczną do podanej w normie radzieckiej SNiP II. W. 1.62, w której rozpatruje się stan graniczny przekroju ukośnego - nośności i szerokości rozwarcia rys (promocja 3 w 1).