Badanie jednoosiowe

W przypadku dwuosiowego ściskania o optymalnej proporcji naprężeń stwierdzono na próbkach kostkowych wzrost wytrzymałości ok. 25% w stosunku do normowanego badania jednoosiowego. Jeszcze większy wzrost wytrzymałości przy dwukierunkowym ściskaniu uzyskuje się przy hamowaniu odkształceń betonu w trzecim kierunku, np. za pomocą zbrojenia. Nowsze badania pozwoliły na wyznaczenie granicznej krzywej dla stanu dwuosiowego obciążenia, pozwalającej na określenie wytrzymałości betonu przy dowolnej proporcji naprężeń głównych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy badaniu na ściskanie różnych próbek betonu w poszczególnych krajach, w tym także obowiązujących w naszym kraju próbek sześciennych, występuje wskutek tarcia na powierzchni docisku właśnie trójosiowy stan naprężeń. Jest to więc umowne badanie w jednoosiowym naprężenia, a oprócz kształtu próbki i jej wymiarów ściśle określony musi być sposób przekazania siły na powierzchniach docisku (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Typowym przypadkiem przestrzennego stanu naprężenia w konstrukcjach sprężonych jest otoczenie skoncentrowanej siły przyłożonej do powierzchni betonu. Zagadnienie to zostanie (wytrzymałość betonu przy lokalnych dociskach), a szerzej w p. 6.6 (strefa zakotwień cięgien w elemencie kablobetonowym) (uprawnienia budowlane).

Pełzanie

Przy działaniu na beton obciążeń w postaci impulsów siły i przy sporadycznych uderzeniach przypadkowych, istotna jest zdolność pochłaniania energii przez beton (program egzamin ustny). Ze względu na bardzo krótki czas działania obciążenia, w małym stopniu możliwa jest redystrybucja obciążeń wskutek pełzania i dlatego większy jest wpływ lokalnych osłabień i wad materiału. Badania dowiodły następującego wpływu różnych czynników na wytrzymałość udarową betonu:

• przy równomiernym obciążeniu udarowym wytrzymałość jest większa niż przy statycznym badaniu na ściskanie, natomiast przy skupionym obciążeniu lokalne różnice wytrzymałości wpływają na duży rozrzut i redukcję wytrzymałości udarowej w stosunku do działania statycznego (opinie o programie),
• ściślejszy jest związek wytrzymałości na uderzenie z wytrzymałością na rozciąganie niż na ściskanie, zniszczenie bowiem jest skutkiem utraty przyczepności między zaprawą a kruszywem; przy tej samej wytrzymałości na ściskanie większa jest odporność na uderzenie betonów na kruszywach o ziarnach szorstkich, z rozwiniętą powierzchnią,
• warunki przechowywania wpływają odmiennie niż przy statycznie obciążonych elementach beton dojrzewający w stosunkowo suchych warunkach wykazuje większą wytrzymałość na uderzenie niż przechowywany w wilgotnych warunkach; wynika to z wpływu nie związanej wody na zmniejszenie zdolności rozpraszania energii (segregator aktów prawnych).

Sposobu badania wytrzymałości na uderzenie dotąd nie zunifikowano, a zatem badania są porównywalne jedynie jakościowo. Zależnie od przeznaczenia konstrukcji, kryterium oceny wytrzymałości udarowej może być dwojakie na jednorazowe uderzenie lub powtarzalne cykliczne uderzenia. Przekroczenie wytrzymałości udarowej ujawnia się zawsze przez rozdzielcze zarysowania betonu, a nie przez lokalne kruszenie lub miażdżenie powierzchniowe.

Sprężanie, a więc wprowadzanie w beton stosunkowo dużych naprężeń, wywołuje znaczne odkształcenia (promocja 3 w 1). Zależność między naprężeniami a odkształceniami w betonie jest złożona. W najprostszym przypadku jednoosiowego stanu naprężenia, dla betonu o określonym składzie i normalnych warunkach wykonania, odkształcenie e jest funkcją naprężenia. Przyrost naprężenia , liczby cykli obciążenia m, wieku betonu od chwili wykonania i, czasu trwania obciążenia r, zmian temperatury AT oraz wilgotności środowiska w. W funkcji odkształcenia, zwanej Teologicznym równaniem stanu betonu odkształcenia opóźnione zachodzące w czasie, przy stałym działaniu obciążenia (o = const, m = 1) odkształcenia pełzania lub niezależnie od obciążeń (o = 0, m = 0) odkształcenia skurczu lub pęcznienia.