Badanie kwadrateli

Badanie kwadrateli można przeprowadzać stosując te same sposoby jak przy kaflach zwykłych (uprawnienia budowlane). Płytki ścienne szkliwione fajansowe i kamionkowe Płytki ścienne szkliwione są wyrobami wypalanymi z gliny, o czerepie drobnoporowatym pokrytym od strony licowej warstewką szkliwa. Glina do wyrobu płytek musi być specjalnie dobierana.

W zależności od wyrobu i barwy mogą być stosowane gliny żelaziste, margliste, fajansowe. Używane są również domieszki kaolinitu niezbędne zwłaszcza dla płytek białych i kremowych. Przygotowanie masy musi być bardzo staranne. Stosuje się szlamowanie, rozdrabnianie, mielenie, mieszanie (program na telefon).

Formowanie odbywać się może „na mokro” oraz z masy półsuchej o wilgotności 7% na prasach hydraulicznych pod dużym ciśnieniem (program na komputer). Szkliwo powinno mieć współczynnik rozszerzalności cieplnej możliwie taki sam jak czerep. W skład szkliwa wchodzi krzemionka i różne topniki, jak tlenki ołowiu czy baru, sodu, wapnia, antymonu itp. Wypalanie bywa dwukrotne lub jednokrotne; przy dwukrotnym (stosowanym najczęściej) najpierw wypala się czerep, nanosi szkliwo, a następnie wypala ostatecznie.

Normalny wymiar płytki tzw. kwadratu wynosi 15 X 15 cm i grubość 5 mm (program egzamin ustny).

Płyty majolikowe

Wytwórnia dolnośląska w Przyborsku produkuje płytki odmiennych wymiarów, a mianowicie: 120 X 120 X 15 mm, 120 X 57,5 X 15 mm, 245 X 120 X 15 mm, 120 X 120 X 57 mm. Ponadto wyrabiane są płytki dwustronnie szkliwione z przeznaczeniem na przepierzenia w garderobach, w. c. itp. Według barw płytki dzielą się na dwie grupy: białe i kremowe (opinie o programie).

Płytki majolikowe są o różnych barwach. Płytki ścienne powinny w przełomie wykazywać strukturę ścisłą, drobnoziarnistą, bez pęcherzyków i dostrzegalnych rozwarstwień, ich nasiąkliwość nie powinna przekraczać 13% wagowo. Wytrzymałość na ściskanie płytek powinna wynosić dla gat. I 200, II 180, III 160 kG/cm2.

Badanie na ściskanie wykonywa się na 5 próbkach, które zaopatruje się obustronnie przy krawędziach w listwy o grubości 10 mm z zaprawy cementowej 1:1 dokładnie wyrównane (segregator aktów prawnych). Po stwardnieniu i wysuszeniu płytki poddaje się ściskaniu na prasie, bacząc na to, by nacisk przekazywał się równomiernie na podstawy oparcia. Odporność na uderzenie bada się wciskając daną próbkę spodnią stroną w warstwę wilgotnego piasku.

Nad płytką na wysokości 50 cm zawiesza się na nitce przeciągniętej przez uszko kulkę stalową o ciężarze 50 G.

Nitkę przecina się i kulka swobodnie spada. Uderzenie jej może pozostawić lekkie wklęśnięcie w polewie, lecz nie powinno uszkodzić płytki. Wymagania techniczne, wymiary, numery płytek, dopuszczalne odchyłki i wady, cechy fizyczne i mechaniczne, badania techniczne zwykłe i pełne, losowe pobieranie próbek oraz ocena wyników podane są w PN-55/B-12031 i PN-57/B-12033 (promocja 3 w 1).