Barwa minerału

Barwa minerału nie zależy wyłącznie tylko od rodzaju absorpcji. Pewną rolę odgrywa tu także rodzaj światła, w którym ogląda się minerał. Światło bowiem dzienne zawiera więcej barwy niebieskiej i czerwonej, a mniej żółtej i czerwonej niż światło sztuczne. Widoczne to jest szczególnie w aleksandrycie, który w świetle dziennym jest zielony, a przy świetle sztucznym jego barwa staje się czerwonawa (program uprawnienia budowlane na komputer).

Z praktyki wiadomo, że barwa np. materiałów tekstylnych może być inna w świetle sztucznym i w świetle dziennym; nieraz też wybierając materiał w sklepie oświetlonym światłem sztucznym zbliża się go do okna, aby zobaczyć w świetle dziennym. To samo odnosi się do minerałów, szczególnie do kamieni szlachetnych, w których barwa odgrywa tak dużą rolę.
Niektóre kamienie szlachetne korzystniej wyglądają w świetle dziennym, inne natomiast zyskują na wyglądzie w świetle sztucznym. Tak np. w świetle sztucznym szafir wygląda mniej efektownie, natomiast rubin i szmaragd nabierają barw żywych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dlatego nie jest obojętne, w jakich warunkach ogląda się kamienie szlachetne, o czym dobrze wiedzą doświadczeni jubilerzy i znawcy kamieni. Szczególnie mało korzystne są godziny popołudniowe i nie należy wtedy podejmować się badania i szacowania kamieni. Za najlepsze uchodzi światło dzienne północne w godzinach południowych.
Należy również unikać zbyt jasnych i wyraźnych barw otoczenia, zarówno ścian pokoju, w którym przeprowadza się badanie kamienia, jak i bliższych przedmiotów. Nieobojętna jest barwa stołu, a nawet ubrania (uprawnienia budowlane).
O tym jak barwy otoczenia mogą wpływać na wrażenie oka ludzkiego, które jest narządem niedoskonałym, świadczy proste
doświadczenie, które każdy może bez trudu przeprowadzić.

Minerały

Obserwując umieszczone obok siebie trzy barwne pola czerwone, purpurowe i niebieskie natychmiast można spostrzec, że jednostajnie zabarwione pole środkowe nabiera charakteru niejednostajnego pod względem barwy; w sąsiedztwie pola czerwonego purpurowa barwa środkowego pola przyjmuje odcień niebieskawy, a w sąsiedztwie pola niebieskiego nabiera ona wyraźnie odcienia czerwonawego (program egzamin ustny).
Szczególnie duży wpływ na odcienie barw badanego kamienia wywiera tło, na którym jest on umieszczony. Z tego też względu niektórym kamieniom szlachetnym daje się barwne podkładki, które korzystnie wpływają na barwy podnosząc ich efekt.

Minerały dzieli się zwykle na barwne i zabarwione (opinie o programie). Pierwsze z nich, zwane również idiochrornatycznymi (tj. o własnej barwie), są minerałami o stałej, charakterystycznej barwie. Malachit ma barwę zieloną, azuryt niebieską, piryt złocistożółtą, cynober czerwoną itd. W tym wypadku barwa jest związana z obecnością pierwiastka będącego istotnym składnikiem minerału i stanowi niezmienną, charakterystyczną cechę minerału.
Natomiast minerały zabarwione, czyli allochromatyczne (tj. o barwie obcej), są rozmaicie zabarwione, co jest wynikiem zawartych w nich drobnych domieszek różnych pierwiastków lub wrostków. Tak np. fluoryt może być bezbarwny, biały, winno- żółty, zielony, czerwonawy, różowy, niebieski, brunatny lub fioletowy. Podobnie kwarc może występować w wielu odmianach różniących się barwą (segregator aktów prawnych). Obok bezbarwnego, przezroczystego kryształu górskiego znane są: fioletowy ametyst, żółty cytryn, ciemnobrunatny i czarny kwarc zadymiony oraz kwarc barwy różowej.

Niektóre pierwiastki wchodzące w skład kamieni szlachetnych, np. tlen, glin, wapń, potas, sód, beryl lub fosfor, nie oddziałują na barwę. Obecność natomiast takich pierwiastków, jak • żelazo, chrom, mangan, tytan, wanad, miedź lub nikiel wyraźnie wpływa na zabarwienie kamienia (promocja 3 w 1).

Skład chemiczny czerwonych rubinów i niebieskich szafirów jest zasadniczo identyczny, o ile chodzi o główne pierwiastki. Oba te kamienie szlachetne są bowiem odmianami minerału korundu (tlenek glinu A1203). Czerwoną barwę rubinu powoduje mała domieszka chromu, natomiast niebieska barwa szafiru pochodzi od domieszki żelaza i tytanu.