Beton i stal

W budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym najczęściej stosowane są dachy o konstrukcji z betonu lub stali.
O wyborze konstrukcji dachów i stropodachów decyduje rozwiązanie konstrukcyjne całego budynku, technologia wykonania, przeznaczenie budynku i związana z nim klasa odporności ogniowej oraz izolacyjność termiczna, obciążenie śniegiem i wiatrem, czynniki ekonomiczne itp. Projektowanie dachów i stropodachów opiera się na obliczeniach statycznych i wytrzymałościowych, analogicznie jak stropów. Konstrukcja dachów i stropodachów powinna charakteryzować się odpowiednią nośnością, wytrzymałością i sztywnością (program uprawnienia budowlane na komputer).

Cechą różniącą dachy od stropów międzypiętrowych jest stosowanie w dachach warstwy izolacyjnej chroniącej obiekt przed stratami ciepła oraz nieprzepuszczalnej warstwy pokrycia zabezpieczającej przed przemakaniem.
Jako warstwa izolacyjna używana jest wełna mineralna, styropian, impregnowana płyta pilśniowa i inne materiały. Bardzo ważna jest ciągłość warstwy ocieplającej i niewystępowanie mostków termicznych oraz uniemożliwienie infiltracji powietrza przez niewłaściwie zaprojektowane i wykonane uszczelnienia złączy. W stropodachach z blach profilowanych należy stosować poliuretanowe wkładki uszczelniające, zamykające czoła fałd przy okapie, na kalenicy i przy świetlikach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dążenie do zwiększenia stopnia uprzemysłowienia budownictwa i projektowania zwartej bryły budynku powoduje eliminowanie, a przynajmniej ograniczanie dachów stromych, oraz zmniejszanie przestrzeni poddasza. W nowoczesnym budownictwie uprzemysłowionym stosuje się powszechnie stropodachy o małych spadkach połaci. Wpływa to na sposób rozwiązania odwodnienia dachów. Systemy odwodnienia dachów można podzielić na:
- odwodnienie zewnętrzne prowadzone na zewnątrz budynku rynnami i rurami spustowymi,
- odwodnienie wewnętrzne do wnętrza budynku korytami, wpustami i rurami spustowymi.
Odwodnienie zewnętrzne wymaga takiego ukształtowania dachu, aby woda opadowa z topniejącego śniegu spływała w kierunku krawędzi budynku (okapu) do rynien i stąd do rur spustowych umieszczonych przy zewnętrznych ścianach budynku (uprawnienia budowlane). Zewnętrzne odwodnienie dachów może mieć wady wynikające z błędnego zaprojektowania i niewłaściwego wykonania. Do pierwszych należy:
- stosowanie zbyt małych przekrojów rynien powodujące przelewanie się wody przy intensywnych opadach,
- niewłaściwe (nierównomierne) rozmieszczenie rur spustowych.

Do usterek wykonawstwa zaliczyć można:
- nieodpowiednie zamocowanie rynien i rur spustowych,
- niewłaściwe wykonanie obróbek blacharskich,
- niestaranne zawieszenie rynien i niedokładne zabezpieczenie elementów wystających.

Koryto płytkie

W systemie odwodnienia wewnętrznego dachu połać jest tak ukształtowana, że woda z niej odprowadzana jest do kanalizacji przez wpusty i rury umieszczone wewnątrz budynku. Rozwiązanie takie wymaga bardzo starannego i dokładnego uformowania koryt ściekowych oraz osadzenia wpustów dachowych i rur spustowych, a także uszczelnienia. W rozwiązaniu tym bardzo dużą rolę odgrywa ukształtowanie i rozmieszczenie koryt’ i wpustów (program egzamin ustny).
Wadą odwodnienia wewnętrznego dachów jest:
- możliwość zalegania śniegu i zanieczyszczeń w korycie ściekowym, co utrudnia odpływ wody do wpustów,
- zatykanie wpustów przez liście, gałęzie itp., przy nieodpowiednim koszu,
- możliwość zamarzania wody we wpuście przy braku lub niefunkcjonowaniu ogrzewania wpustu,
- trudności we właściwym wykonaniu uszczelnień i izolacji (opinie o programie).

Można wyróżnić następujące rozwiązania odwodnienia do wnętrza budynku:
- z korytem głębokim,
- z korytem płytkim,
- bez koryt ściekowych, umożliwiające spływ wody do sąsiednich wpustów przy zatkaniu się właściwego (segregator aktów prawnych).

System wewnętrznego odwodnienia dachów ma wady wynikające przede wszystkim x niewłaściwego wykonania lub użycia wpustów nie spełniających założonych wymagań, x mianowicie:
- obladzanie się kosza zabezpieczającego kielich spustowy w razie jego dużej bezwładności cieplnej,
- zaleganie wody w okolicy wpustu, powodujące jej przeciekanie do wnętrza budynku, spowodowane nieprawidłowym osadzeniem i uszczelnieniem wpustu,
- wykraplanie się pary wodnej, zwłaszcza na górnej części rury spustowej, powodujące zawilgocenie stropu nad najwyższą kondygnacją budynku (promocja 3 w 1)..