Beton i żelbet

Beton i żelbet stanowią obecnie najczęściej stosowane w budownictwie morskim materiały.
Zasady produkcji betonu, dobierania kruszywa, wykonywania deskowań są takie same jak i w budownictwie lądowym, odmienne natomiast są niektóre szczegóły wykonawstwa, które będą omówione poniżej (program uprawnienia budowlane na komputer).

W pierwszym rzędzie zasługuje na omówienie specjalnie do robót na morzu dostosowany sprzęt betoniarski, w dalszej kolejności zaś wykonawstwo betonu i żelbetu w budownictwie morskim, szczególnie do elementów prefabrykowanych części podwodnych budowli morskich, a więc do bloków, skrzyń pływających, pali i brusów żelbetowych ścianek szczelnych.
Osobny dział stanowią ważne w budownictwie morskim metody betonowania podwodnego (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Również wykonanie części nadwodnych budowli morskich wykazuje pewne szczegóły godne omówienia. Charakterystyczne są roboty betonowe prowadzone w warunkach zimowych.
Masowy charakter robót betonowych w budownictwie morskim wymaga używania sprzętu o odpowiedniej wydajności. Niemal wyłącznie stosowane jest w budownictwie morskim mechaniczne mieszanie betonu, przy czym używane do tego celu betoniarki odznaczają się zwykle dużą pojemnością. Przy budowie portu w Gdyni były w użyciu betoniarki o objętości 0,75 m3, produkujące mieszanki odpowiadające objętości 0,525 nr gotowego betonu (uprawnienia budowlane).

Jako środków transportowych rozwożących beton na miejsce przeznaczenia używa się wywrotek poruszających się na torach kolejki roboczej, ułożonych wzdłuż miejsca betonowania. Stosowane są również inne środki transportu używane w budownictwie naziemnym, jak przenośniki taśmowe, pompowanie betonu itp.
Dla robót morskich charakterystyczne są betonownie (betoniarnie) pływające. Oddają one znakomite usługi przy betonowaniu elementów nabrzeży i falochronów, a zwłaszcza ich części nadwodnych (program egzamin ustny).

Betonownia pływająca

Betonownia pływająca składa się z pontonu, na którego pokładzie stawia się zwykłą betoniarkę, stosowaną w budownictwie lądowym. Maszyna ta powinna być ukryta w pomieszczeniu osłoniętym przed wpływem czynników atmosferycznych, najlepiej w szopie, otwartej od strony wsypu dla materiałów. Obok betoniarki powinien mieścić się podręczny skład cementu, również osłonięty przed wpływem czynników atmosferycznych.

Z drugiej strony betoniarki, bliżej krawędzi pontonu, wykonuje się wieżę wyciągową (do 20 m wysokości), w której porusza się wanienka, odpowiadająca objętości jednej porcji świeżego betonu. Zarówno betoniarka, jak i wyciąg poruszane są silnikiem, który powinien również mieścić się na pontonie (opinie o programie).
Kruszywo dostarczane jest na mniejszych promach, cumowanych do pontonu betonowni, przy czym do odmierzania go powinny być przygotowane odpowiednie miarki. Przy dużych robotach morskich, kiedy produkuje się wielkie ilości betonu tego samego gatunku, złożonego z tych samych porcji kruszywa i cementu oraz o tym samym wskaźniku wodno-cementowym, miarki te mają ustalone objętości (segregator aktów prawnych).

Na przykład przy betoniarce o objętości 750 1, produkującej 0,525 m gotowego betonu z jednej porcji, jeżeli beton ten ma zawierać 350 kg cementu na m3. miarka do piasku powinna mieć pojemność 250 1, do żwiru 375 1, do cementu zaś 125 1. Miarki do kruszywa wygodnie jest osadzać na końcu długich ramion wodzących, osadzonych drugim końcem na czopie w ten sposób, aby miarkę można było przesuwać po obwodzie koła znad promu z kruszywem do łyżki betoniarki.
Miarka do cementu powinna być napełniana w podręcznym składzie tego materiału, po czym przesuwana nad łyżkę betoniarki i opróżniana (promocja 3 w 1).

Beton po wymieszaniu wylewany jest z betoniarki do wanienki znajdującej się w wieży wyciągowej i podnoszony potem w tej wieży za pomocą wyciągu na odpowiednią wysokość. Na wieży osadzony jest przesuwny lej, będący zakończeniem rynny spadowej, zwisającej ukośnie z wieży i obracalnej wokół punktu swego zawieszenia. Położenie tego leja może być, stosownie do potrzeby, zmieniane.