Beton monolityczny

Beton monolityczny stosuje się tam, gdzie prefabrykacja jest nieopłacalna ze względu na niepowtarzalność elementów lub ich duży ciężar przy jednoczesnych przeciwwskazaniach stosowania konstrukcji stalowych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Jako przykład konstrukcji monolitycznych można podać fundamenty, silnie obciążone podpory (szczególnie gdy ich wysokości są różne), przęsła łączące obiekty o konstrukcji żelbetowej, przęsła mostów zwałowych obciążone ciężkimi przejezdnymi urządzeniami zwałującymi itp.

Rodzaj ustroju nośnego przęseł mostu zależy od obciążenia zmiennego i rozpiętości, jak również od tego czy most ma być obudowany, czy nie obudowany (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Można wyodrębnić następujące zasadnicze rodzaje obecnie stosowanych ustrojów nośnych:
a) jednobelkowe - dla mostów nieobudowanych o rozpiętości do 20 m i obciążeniu zmiennym 0,5-1,5 T/m,
b) dwubelkowe - dla mostów nieobudowanych i obudowanych o rozpiętości 15-25 m i obciążeniu zmiennym 1-2 T/m,
c) kratowe - dla mostów obudowanych o rozpiętości 204-35 m i obciążenie zmiennym 2-5 T/m,
d) lukowe - o zastosowaniu jak kratowe,
e) łupinowe - dla pełnego zakresu podanych wyżej rozpiętości i obciążeń zależnie od ksztłatu i wymiarów przekroju (uprawnienia budowlane).

Podane przedziały rozpiętości zamykają ekonomiczne rozwiązania dla przeciętnych warunków. W szczególnych przypadkach może okazać się uzasadnione stosowanie poszczególnych rodzajów konstrukcji przy innych obciążeniach i rozpiętościach. Znane są np. mosty dwubelkowe otwarte z dźwigarów o przekroju w kształcie T i rozpiętości ponad 35 m.
Przekrój mostu jednobelkowego, przyjętego jako jeden z zasadniczych typów w zakładach chemicznych Htils w Westfalii. Most może być stosowany zarówno pod przenośniki taśmowe, jak i pod rurociągi. Dźwigar główny składa się z segmentów o długości 2,50 m, sprężonych kablami na miejscu budowy. Końcowe segmenty mają kanały kablowe wznoszące się skośnie ku górze, a w miejscu podparcia - poszerzenia dla zwiększenia stateczności poprzecznej (program egzamin ustny). Do klejenia styków zastosowano żywicę poliestrową.

Dźwigary o rozpiętości 104-20 m sprężano na placu budowy i podnoszono na podpory za pomocą żurawia przewoźnego. Poprzecznice mocowano w środku każdego segmentu za pomocą śrub.
W razie potrzeby można na poprzeeznicach ułożyć pomosty z płyt żelbetowych lub desek i umocować barierki.

Zużycie podstawowych materiałów

Zaletą konstrukcji jest prostota i przejrzystość statyczna. Zamknięty przekrój dobrze przenosi nieuniknione przy moście jednobelkowym momenty skręcające. Zarówno wykonanie, jak i montaż są w zasadzie proste, ale wymagają precyzji i dobrego opanowania technologii sprężania kablami na placu budowy (opinie o programie).
Schemat i szczegóły mostu kratowego w zakładzie wzbogacania rudy żelaznej w Zębcu, zaprojektowanego przez Biuro Projektów *Urządzeń Przemysłu Hutniczego „Biprohut” dla przenośnika o szerokości taśmy 800 mm, z możliwością zainstalowania w przyszłości przenośnika o szerszej taśmie.

Kratownice składają się z prefabrykowanych, prostokątnych segmentów o długości jednego łub dwóch pól kratownicy, połączonych przez sprężenie kablami. W kierunku poprzecznym stężono most zamkniętymi prefabrykowanymi ramami ustawionymi w stykach segmentów. Dolną płytę mostu wykonano z typowych panwi ocieplanych warstwą pianobetonu, a ściany boczne obudowy i dach - z płyt pianobetonowych (segregator aktów prawnych).

Zużycie podstawowych materiałów (na 1 m długości mostu) było następujące:
a) beton marki 400 i 250: 1.1 m" m,
b) pianobeton 0,5 m3/m.
c) stal zbrojeniowa 250 kg/m,
d) stal sprężająca (kable) 25 kg/m.

Stosunkowo znaczny ciężar mostu (ok. 3000 kG/m) jest wynikiem zastosowania ciepłej i szczelnej obudowy, okien żelbetowych i nadbetonowania pasów dolnych do wyrównania z poziomem posadzki. Do zwiększenia ciężaru przyczyniło się też w pewnej mierze rozwiązanie styków segmentów, gdzie trzy równoległe pręty - obu segmentów i ramy poprzecznej - łączą się w slup o znacznym przekroju (promocja 3 w 1).
Pomysłowe jest wykonanie słupów z elementów kratowych o takich samych wymiarach, jak elementy dźwigarów głównych, dzięki czemu wydłużono serię prefabrykatów.