Błąd zaokrąglenia

Błąd zaokrąglenia - błąd będący wynikiem ograniczenia ilości cyfr znaczących liczb.

Błąd zera - wskazanie przyrządu przy wartości wielkości mierzonej równej zeru.

Błędy przypadkowe - błędy, których znaku ani wartości nie można przewidzieć przy wykonywaniu pojedynczych pomiarów, natomiast po wykonaniu (w praktycznie tych samych warunkach) dużej liczby pomiarów tej samej wartości mierzonej wielkości jest możliwe określenie z ustalonym prawdopodobieństwem granic zmienności tych błędów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Błękit berliński - błękit żelazowy.

Błękit ftalocyjaninowy - niebieski pigment zawierający miedź związaną organicznie z azotem, węglem i wodorem; stosowany do produkcji farb malarskich, graficznych, do pigmentowego druku tkanin, papieru, gumy itp.

Błękit metylenowy - barwnik tiazynowy w postaci ciemnoniebieskich kryształów; stosowany do barwienia bawełny, papieru oraz w analizie biologicznej i bakteriologicznej do barwienia preparatów mikroskopowych.

Błękit miedzi - azuryt.

Błękit Milori - błękit żelazowy.

Błękit paryski  błękit żelazowy.

Błękit pruski - błękit żelazowy.

Błękit Thenarda - niebieski pigment nieorganiczny, zawierający głównie metaglinian kobaltawy, CO(A102)2.

Błękit ultramarynowy - ultramaryna.

Błękit żelazowy, błękit berliński, błękit Milori, błękit paryski.

Błękit pruski - niebieski pigment składający się z żelazocyjanku żelazowego, żelazowego i śladów żelazocyjanku potasowego jest odporny na światło, nieodporny na alkalia i wysoką temperaturę; używany do wyrobu lakierów, farb graficznych i in.

Błona - cienka warstwa z materiału sprężystego o znikomej sztywności zginania.

Błona biologiczna - cienka, kilkumilimetrowa warstwa osadu pochodzenia biologicznego pokrywająca powierzchnię ziaren wypełnienia filtru powolnego, wytwarzająca się w czasie jego pracy i ułatwiająca oczyszczanie wody (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Błona dozymetryczna - specjalny rodzaj błony fotograficznej, służący do pomiaru dawki promieniowania jonizującego.

Błona elementarna - podstawowy element strukturalny materii żywej, występujący w postaci siateczki śródplazmatycznej.

Błona fotograficzna - materiał światłoczuły do wykonywania zdjęć nieruchomych, składający się z giętkiego podłoża, warstwy preparacyjnej i warstw fotograficznych.

Błona graficzna - rodzaj materiału światłoczułego. którego właściwości fotograficzne jak np.: światłoczułość, barwoczułość, kontrastowość, gęstość optyczna maksymalna, ziarnistość, zdolność rozdzielcza oraz stabilne podłoże (głównie z tworzywa sztucznego) dostosowane są do wymagań procesów fotografii reprodukcyjnej.

Błona komórkowa - błona ograniczająca powierzchnię komórek, stanowiąca zewnętrznie leżący narząd komórkowy, poprzez który komórka kontaktuje się ze środowiskiem; b.k. jest zbudowana z błony elementarnej, zawiera skomplikowane układy enzymów i molekularnych przenośników warunkujących aktywną wymianę substancji między komórką a środowiskiem (uprawnienia budowlane).

Błona lakierowa

Błona lakierowa - powłoka lakierowa zdjęta z podłoża w celu przeprowadzenia na niej badań laboratoryjnych (np. przepuszczalności itp.).

Błona polaryziyąca, polaroid - urządzenie do polaryzacji światła w postaci folii lub cienkiej płytki z przezroczystego tworzywa sztucznego zawierającego wydłużone, ułożone równolegle obok siebie i jednakowo optycznie zorientowane kryształki substancji wykazującej silny dichroizm (np. siarczanu jodochininy); b.p. przepuszcza promienie świetlne drgające tylko w jednym kierunku, a pochłania inne.

Błona półprzepuszczalna - odgraniczenie półprzepuszczalne.

Błona radiologiczna - błona fotograficzna przeznaczona do wykonywania radiogramów w defektoskopii.

Błonka filtracyjna - błonka wytwarzająca się w czasie pracy filtru do oczyszczania wody na powierzchni ziarn piasku, stanowiącego złoże filtrujące; dzięki na filtrze piaskowym zostają zatrzymane zawiesiny i bakterie o wielkości wielokrotnie mniejszej od średnicy ziarn piasku (program egzamin ustny).

Błonka powierzchniowa - warstwa ściśle upakowanych cząsteczek substancji nierozpuszczalnej na powierzchni cieczy.

Błonka tlenku - cienka powłoka tlenku powstająca w warunkach naturalnych lub wytworzona sztucznie na powierzchni metalu (np. podczas pasywacji anodowej).

Błonnik - celuloza.

Błotniarka - prasa filtracyjna stosowana w cukrownictwie do oddzielania soku buraczanego od błota defeko-saturacyjnego.

Błotniarka 2 - szalanda (opinie o programie).

Błotnik 1 - część nadwozia pojazdu drogowego osłaniająca koło i zabezpieczająca przed bryzgami błota.

Błotnik 2 - osadnik mułu.

Błoto defeko-saturacyjne - osady strącone w procesie produkcji cukru z soku cukrowego za pomocą defekacji i saturacji, używane jako nawóz.

Błyskawica - zjawisko świetlne towarzyszące gwałtownym wyładowaniom elektrycznym w atmosferze ziemskiej (segregator aktów prawnych).

Błystka, błyszczka - metalowa błyszcząca przynęta stosowana w połowach ryb spinningiem, wędami ciągnionymi, targlicą, uzbrojona w haczyk lub kotwiczkę.

Błyszcz 1 - błyszczące pasma promieni rdzeniowych występujące na przekroju drewna dębowego; b. jest szczególnie ceniony w okleinach.

Błyszcz - roztwór wodny białkowych lub syntetycznych środków wiążących, bezbarwny lub zabarwiony, z dodatkiem zmiękczaczy, wosków oraz żywic syntetycznych, służący do końcowego apreturowania skór w celu nadania im połysku (promocja 3 w 1).

Błyszcz - kompozycja pokostów wpływająca na zwiększenie połysku, stosowana jako dodatek do farb wklęsłodrukowych.

Błyszcz antymonu - antymonit.

Błyszcz bizmutu  - bizmutyn.

Błyszcz kobaltu - kobaltyn.

Błyszcz miedzi - chalkozyn