Budowa geologiczna podłoża

Przy wyborze obliczeniowego kierunku drgań należy brać pod uwagę przede wszystkim ten kierunek, w którym stężenia są najsłabsze, a sztywność pozioma względnie stateczność budynku - najmniejsza (program uprawnienia budowlane na komputer).
Przytoczone tu wymagania ogólne mają charakter międzynarodowy i oparte są na materiałach.

Należy je stosować przy projektowaniu budynków miejskich, przemysłowych i rolniczych oraz budowli wznoszonych w regionach o sejsmiczności 7-9 stopni w skali (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W regionach o sejsmiczności 6 stopni i poniżej projektuje się i buduje w oparciu o zasady przyjęte w danym kraju.
Dane o obserwowanych trzęsieniach ziemi wydają się, szczególnie na pierwszy rzut oka, pozbawione wszelkiej prawidłowości. Bardzo często w strefie dość spokojnej obserwuje się rejon o bardzo intensywnym działaniu sił sejsmicznych i odwrotnie, w strefach o znacznej sejsmiczności można wydzielić obszary zupełnie spokojne. Powodem takich nieprawidłowości jest zróżnicowana budowa geologiczna podłoża (uprawnienia budowlane).

Wpływa ona w znacznym stopniu na sejsmiczność regionu jako całości (makrosejsmiczność), jak też na sejsmiczność poszczególnych obszarów regionu (mikro- sejsmiczność).
Pamiętać należy, że ocena w stopniach jest oceną uwzględniającą przeciętne warunki geologiczne (z pewnym przesunięciem w stronę gorszych) danego regionu; nie może jednak ona uwzględniać ani szczególnie dobrych, ani szczególnie złych warunków geotechnicznych jakie w danym regionie występują. Dlatego tak konieczna jest znajomość - możliwie najdokładniejsza - warunków geologicznych i gruntowych w miejscu budowy (program egzamin ustny).

Układ przestrzenny budowli

Przy wyborze miejsca pod budowę należy kierować się następującymi wskazówkami praktycznymi:
- Szczególnie niebezpieczne są obszary gruntów nasypowych (opinie o programie).
- Budowle najlepiej lokalizować na zwartych (zagęszczonych) i jednorodnych gruntach. Tylko w wyjątkowych przypadkach można posadawiać budynki na gruntach słabo zagęszczonych, jeśli miąższość warstw pod fundamentami nie jest mniejsza od 4 m.
- Lokalizowanie budowli na stokach złożonych z gruntów nasypowych lub wykazujących skłonności do obsuwów (piaski, żwiry, gliny, iły na podłożu skalistym, po którym płynie woda gruntowa) nie powinno być dopuszczane w żadnym przypadku.
- Na stokach skalistych można posadawiać budowle tylko wówczas, gdy stwierdzimy, że nie ulegną one obsuwowi, a powierzchnię ich uformujemy w kształcie stopni.
- Należy unikać zabudowy miejsc, gdzie można spodziewać się obsuwów, obwałów lub spiętrzenia wody wskutek tych zjawisk.
- Nie należy lokalizować budowli w rejonach o znacznej wilgotności gruntu lub o wysokim poziomie wód gruntowych.
- Nie należy posadawiać budowli na gruntach bagnistych.
- Nie należy lokalizować budowli na uskokach geologicznych lub na obszarach zmiany gruntów, np. przy przejściu stoku doliny w jej podnóże lub przy przejściu stoków gór w równinę.
- Nie należy lokalizować budowli u stóp urwisk, gdzie najłatwiej o pęknięcia tektoniczne lub o spadanie dużych brył.
- Jeśli na rozważanym obszarze zostały już ustalone (w wyniku dotychczasowych obserwacji i pomiarów) warstwice sejsmotektoniczne, należy przy lokalizacji budowli brać pod uwagę ich przebieg.

W przypadku posadowienia na skale górna warstwa zwietrzałego gruntu skalistego przy wykonywaniu fundamentów powinna być zdjęta na całą głębokość. Fundamenty wszystkich części budowli powinny znajdować się w ośrodku o jednakowej gęstości i sprężystości (segregator aktów prawnych).
Przy wyborze ogólnego schematu konstrukcyjnego budowli należy dawać pierwszeństwo takim układom, które nie wymagają znaczniejszego dodatkowego zwiększania wymiarów z uwagi na potrzebę zabezpieczeń antysejsmicznych w porównaniu do wymiarów koniecznych dla zabezpieczenia trwałości na działanie obciążeń stałych i zmiennych w najniekorzystniejszej kombinacji.

Zaleca się zatem stosować układy proste w planie z równomiernym i symetrycznym rozkładem objętości, mas i sztywności elementów podtrzymujących, stosować osiowe i bezpośrednie przenoszenie pionowych i poziomych obciążeń na fundamenty, redukować ciężar własny konstrukcji, maksymalnie uwzględniać przestrzenną pracę wszystkich elementów nośnych w czasie działania efektów sejsmicznych. Aby zabezpieczyć współpracę pionowych elementów podtrzymujących w budynkach, zaleca się wykonywać stropy w postaci monolitycznych tarcz poziomych względnie wykonywać je z połączonych monolitycznie elementów (promocja 3 w 1).