Budowa mostów – betonowanie nawisowe

Technologia betonowania nawisowego jest w Polsce bardzo popularna (program na komputer). Polega na odcinkowym montażu lub betonowaniu segmentów prefabrykowanych za pomocą specjalnego urządzenia formującego lub przesuwnego rusztowania. Do zalet tej metody zalicza się:
• uniezależnienie realizacji inwestycji od rodzaju przeszkody,
• zmniejszenie kosztów związanych ze stosowaniem rusztowań,
• możliwość jednoczesnego wznoszenia konstrukcji na różnych stanowiskach,
• cykliczność i powtarzalność wykonywanych czynności (program na telefon).

Możliwość zniszczenia lub zarysowania konstrukcji

Podczas realizacji obiektu tą metodą należy zwrócić szczególną uwagę na takie kwestie jak możliwość zniszczenia lub zarysowania konstrukcji, ryzyko utraty globalnej stateczności wahadła (program na egzamin ustny).
W celu uniknięcia wymienionych problemów zalecane jest stosowanie symetrycznie rozstawionych, biernych podpór tymczasowych lub podpór sprężonych. Można również utwierdzić dźwigar na podporze (promocja 3 w 1). Bardzo ważną kwestią dotyczącą projektu technologicznego oraz wykonawstwa jest sprawdzenie geometrii, a zwłaszcza przewidzianych dla poszczególnych wsporników podniesień wykonawczych. Należy to zrobić w taki sposób, aby w rezultacie segment zamykający był wykonany prawidłowo. Duże znaczenie ma również odpowiedni projekt wózka, czyli urządzenia formującego, który zazwyczaj jest wykonywany oraz dostosowywany do potrzeb wybranego obiektu (segregator).
Ciężar wózka jest największym obciążeniem podczas fazy realizacji, dlatego projekt ustroju nośnego musi być idealnie dopasowany do urządzenia formującego. W technologii nawisowej zrealizowano m.in. obiekt MS-3 na południowej obwodnicy Ostródy. Jest to most czteroprzęsłowy typu extradosed, którego skrajne przęsła mają rzopiętość132,5m, a przęsła centralne 206m. Obiekt ma pomost w formie cienkościennej, trzykomorowej skrzynki, cechującej się zmienną wysokością konstrukcyjną. System podwieszenia wantami wykonany został w płaszczyźnie pionowej, a każda nitka drogowa znajduje się na jednym ustroju nośnym. Z powodu znacznego ciężaru i wielkości konieczne było sprężenie poprzeczne kablami (opinie).