Budynki użyteczności publicznej

W budynkach użyteczności publicznej o „ogniotrwałej" konstrukcji ścian, stropów i dachów dopuszcza się następujące odstępstwa od wymienionych wyżej wymagań:
a) schody mogą pozostać nie obudowane (bez ścian klatki schodowej),
b) mogą posiadać zmienny układ (nie łączyć bezpośrednio wszystkich pięter),
c) mogą mieć połączenie z innymi schodami na poszczególnych kondygnacjach z zachowaniem jednak należytych warunków bezpieczeństwa ogniowego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Pod schodami „nieogniotrwałymi" zabrania się urządzać otwory do pieców i kominów.
Połączenie budynków z ulicą. Budynki z lokalami przeznaczonymi na pobyt ludzi, które mają dostęp jedynie z podwórza, powinny mieć zapewnione połączenie z ulicą:
- gdy wejścia do tych lokali znajdują się w odległości powyżej 30 m od ulicy - za pomocą bram zbudowanych „ogniotrwałe" o szerokości co najmniej 2,3 m i wysokości 2,85 m w świetle otworu lub za pomocą przejazdów o szerokości co najmniej 3 m;
- gdy wejścia do powyższych lokali znajdują się w odległości mniejszej od 30 m od ulicy - co najmniej za pomocą sieni o szerokości 1,5 m w świetle, zbudowanej „ogniotrwałe".

Inne wymagania. Poza wymienionymi wyżej ogólnymi wymaganiami ustawa budowlana i zarządzenia podają szereg przepisów przeciwogniowych dotyczących świetlików, pieców i kominów, o czym wspomniano w odpowiednich rozdziałach niniejszego podręcznika (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
MOG - materiały ogniotrwałe, które nie ulegają istotnym zmianom pod działaniem wysokich temperatur przez czas dłuższy i są stosowane dzięki temu do palenisk, kanałów ogniowych, wanien do wytapiania metali i do innych procesów hutniczych. Do tej klasy J) należą materiały: szamotowe, dynasowe, magnezytowe, chromomagnezytowe, dolomitowe, mu- litowe, specjalne betony ogniotrwałe itp.

MO - materiały półogniotrwałe, których odporność ogniowa nie ulega istotnym zmianom przy poddaniu przepisanej próbie w ciągu 4 godzin, np. klinkier, kwarcyty, czysty piasek kwarcowy, lupki chlorytowe.

MD - materiały ognioodporne, których odporność ogniowa nie ulega istotnym zmianom przy poddaniu przepisanej próbie w ciągu 2 godzin, np. piaskowiec kwarcytowy i żelazisty, granit drobnoziarnisty, cegła palona z gliny, cegła cementowopiaskowa, zaprawa cementowa, beton iz kruszywem z kamieni ognioodpornych, azbestocement (uprawnienia budowlane).

MC - materiały ogniochronne, których odporność ogniowa nie ulega istotnym zmianom przy poddaniu przepisanej próbie w ciągu 1 godziny, np. granit średnioziarnisty, bazalt, piaskowce o lepiszczu wapiennym, cegła dziurawka (o normalnych grubościach ścianek), cegła porowata wypalona z gliny, beton z kruszywem z kamieni ogniochronnych i z cegły, dachówka ceramiczna i cementowa, płyty azbestowocementowe, wyroby gipsowe, pianobeton, pustaki szklane, szkło zbrojone grubości 6 mm (program egzamin ustny).

MP - materiały półogniochronne, których odporność ogniowa nie ulega istotnym zmianom przy poddaniu przepisanej próbie w ciągu 30 minut, niektóre z nich mogą się dać podpalić, lecz nie wcześniej niż po 5 minutach próby. Należą tu m. in. marmury, wapienie, twarde drewno (dąb), blacha do krycia dachów, papa piaskowana, słoma ugliniona.

MN - materiały nieogniochronne, które nie odpowiadają wymaganiom dla materiałów wymienionych wyżej (opinie o programie).

Pojęcie palności i zapalności materiałów budowlanych można ustalić, jak następuje:
Palność materiałów budowlanych jest to zdolność ich łączenia się z tlenem powietrza. Z uwagi na palność materiały dzielą się na:
a) materiały niepalne, które w zwykłych warunkach atmosferycznych nie mogą być zapalone,
b) materiały trudno palne, które mogą być podpalone i ulegają zwęgleniu, lecz po usunięciu źródła ognia nie podtrzymują nadal procesu palenia (segregator aktów prawnych),
c) materiały palne, które będąc podpalone, palą się same w zwykłych warunkach atmosferycznych.

Zapalność materiałów budowlanych jest to właściwość materiałów palnych, wynikająca z łatwości podpalenia materiału w stanie wilgotności odpowiadającej pomieszczeniom zamkniętym (promocja 3 w 1). Z uwagi na zapalność materiały palne dzielą się na:
- materiały łatwo zapalne, które mogą być podpalone zapałką,
- materiały średnio zapalne, które mogą być podpalone w obecności pewnej ilości materiałów łatwo zapalnych,
- materiały trudno zapalne, które mogą być podpalone w obecności pewnej ilości materiałów łatwo i średnio zapalnych.