Celowość stosowania fluatów

Celowość stosowania fluatów zależy również od porowatości (uprawnienia budowlane).

Najlepsze rezultaty uzyskuje się przy kamieniach o strukturze drobnoporowatej. Pożądane jest fluatowanie piaskowców zawierających lepiszcze wapienne, natomiast fluatowanie polerowanego marmuru wpływa raczej niekorzystnie, gdyż fluat niszczy gładkość powierzchni, która staje się wskutek tego mniej odporna (program na telefon).

Stosowanie fluatów napotyka często na sprzeciw ze strony architektów, którzy twierdzą, iż fluatowanie uniemożliwia wytworzenie się naturalnej patyny kamienia będącej jego poważnym walorem. Pogląd ten jest całkowicie mylny i dowodzi nieznajomości procesów chemicznych zachodzących w kamieniu (program na komputer).

Szlachetna platyna

W obecnych warunkach wielkomiejskich kamień pokrywa się nie szlachetną patyną, lecz zwykłym brudem, kurzem i produktami korozji zwłaszcza siarczanowej (program egzamin ustny). Właściwa patyna, czyli naturalne ściemnienie kamienia, może nastąpić dopiero po szeregu, a niekiedy po setkach lat i tylko w czystej, pozbawionej szkodliwych związków atmosferze (opinie o programie).

W tych samych przypadkach jak fluatowanie, stosowane bywa tańsze, lecz mniej skuteczne krzemianowanie, które polega na nasyceniu wierzchniej warstwy roztworem szkła wodnego, a po wyschnięciu drugim związkiem — roztworem chloranu wapnia.

Z innych środków stosowanych przy konserwacji kamienia należy wymienić pasty impregnacyjne, które służą do zwiększania połysku kamieni polerowanych oraz działają uszczelniająco na kamień nie dopuszczając doń wilgoci i szkodliwych związków.

Działanie past jest czysto fizyczne i niezbyt trwałe (segregator aktów prawnych).

O ile fluatowanie przy racjonalnej konserwacji kamienia należy powtarzać co 5 do 10 lat, to impregnacja pastami powinna się odbywać nawet co pół roku (promocja 3 w 1). Odnosi się to do past wykonywanych ze sztucznych i naturalnych wosków, parafiny itp. Ostatnio zaczynają wchodzić w użycie preparaty do konserwacji kamienia oparte na masach plastycznych, których trwałość jest znacznie wyższa.