Cement portlandzki tamponażowy

Cement portlandzki tamponażowy spoiwo specjalne, stosowane do zaczynów używanych do uszczelnienia otworów wiertniczych w przemyśle naftowym. Odznacza się on długim czasem wiązania, dużą plastycznością zaczynu oraz szybkim twardnieniem i dużą wytrzymałością (program uprawnienia budowlane na komputer). Własności te uzyskuje się przez dobranie właściwego składu mineralnego cementu i wprowadzenie w czasie przemiału lub do zaczynu plastyfikatorów i dodatków przedłużających czas wiązania.
Cement portlandzki wodoszczelny spoiwo otrzymywane przez dodanie, podczas mielenia zwykłego klinkieru cementu portlandzkiego, specjalnych domieszek uszczelniających w postaci substancji bitumicznych i mydeł, np. naftenowych. Stosowany jest do konstrukcji narażonych na działanie wód agresywnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Cement portlandzki wodoodporny spoiwo zwane również hydrofobowym. Produkcja tego rodzaju cementu polega na wprowadzeniu w czasie przemiału klinkieru związków chemicznych organicznych w rodzaju oleiny lub odpowiednich mydeł. Przy przemiale tworzą się na ziarnach cementu błonki ochronne z dodanych mydeł, uodporniające ziarna cementu przed wilgocią. Cement tego rodzaju może być przez dłuższy okres czasu przechowywany w wilgotnym środowisku bez straty swych własności (uprawnienia budowlane). Przy mieszaniu cementu z kruszywem i wodą w zaprawie wytworzone błonki zostają starte i cement uzyskuje swe normalne własności wiążące.

Cement portlandzki plastyjikowany spoiwo sporządzone z klinkieru cementu portlandzkiego z dodatkiem substancji uplastyczniających, które wprowadza się do klinkieru w czasie przemiału cementu lub bezpośrednio do mieszaniny surowcowej na budowie. Jako substancji uplastyczniających używka się przeważnie ługów posulfitowych. Działanie uplastyczniająceJ) tłumaczy się adsorpcją soli wapniowych kwasów sulfoligninowych na powierzchni cząstek cementu (program egzamin ustny). Dzięki niej tworzą się otoczki hydrofilowe, ułatwiające zwilżanie ziaren cementu w całej masie.
Zaprawy i betony z cementem plastyfikowanym są bardziej plastyczne, umożliwiają one obniżenie współczynnika wodno-cementowego, a tym samym zwiększenie wytrzymałości betonu (opinie o programie).

Cementy ekspansywne

Cement portlandzki biały i kolorowy spoiwo o specjalnie dobranym składzie mineralnym z pominięciem brownmillerytu (4CaO AI2O3 * Fe20:3), który nadaje cementom kolor zielonkawo- szary.
Produkcja tego cementu jest trudna i kosztowna. Do wypalania należy stosować paliwo ciekłe lub gazowe, a nie pył z węgla kamiennego zawierający związki żelaza.

Wypalanie prowadzi się w wysokiej temperaturze (1500-4- 1600°C). Czasem stosuje się tzw. wybielanie cementu polegające na wyprażaniu w temperaturze 800°C w środowisku redukującym, w którym związki żelaza trójwartościowego zostają przeprowadzone w związki żelaza dwuwartościowego (segregator aktów prawnych).
Mielenie tego cementu musi się odbywać w specjalnych młynach z kulami z sileksu. Przez dodanie farb mineralnych do klinkieru cementu białego podczas jego mielenia otrzymuje się cementy kolorowe (czerwone, żółte, brązowe, zielone, fioletowe, a nawet czarne).

Cement portlandzki drogowy spoiwo o małej skurczliwości i wysokiej wytrzymałości, przeznaczone specjalnie do budowy nawierzchni drogowych betonowych i pól startowych na lotniskach.
Cementy ekspansywne spoiwa, które przy wiązaniu i twardnieniu nie kurczą się, lecz odwrotnie rozszerzają się.
Cementy ekspansywne mogą być produkowane bądź z cementu glinowego, bądź też z cementu portlandzkiego (promocja 3 w 1).

W obu przypadkach dodaje się przy przemiale klinkieru cementowego uprzednio przygotowany składnik powodujący rozszerzanie się cementu. Składnik ten zawiera związki, które w połączeniu z cementem tworzą podczas jego wiązania związki zwiększające swoją objętość. Zachodzące reakcje pomiędzy glinianem trójwapniowym i siarczanem wapniowym oraz powstawanie uwodnionego siarczanoglinianu wapniowego powodują zwiększenie objętości reagującej masy.