Centralne ogrzewanie

Sposób zasilania podgrzewacza ze wspólnych kotłów instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej Wody użytkowej. Takie rozwiązanie ma jednak wadę polegającą na tym, że poza sezonem ogrzewczym jeden z kotłów pracuje często przy zbyt małym obciążeniu (ok. 20-30% obciążenia nominalnego) i w tym okresie sprawność cieplna źródła ulega znacznemu obniżeniu, co zwiększa oczywiście koszty eksploatacyjne instalacji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Z tego też względu często korzystniejszym rozwiązaniem jest układ z osobnym kotłem dla potrzeb instalacji ciepłej wody użytkowej, przy czym jego nominalna moc cieplna odpowiada istniejącemu zapotrzebowaniu na energię cieplną w tej instalacji. Uproszczony schemat takiego układu zasilania instalacji ciepłej wody użytkowej (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W okresie ogrzewczym wymiennik ciepła zasilany jest z kotła centralnego ogrzewania, a w sezonie letnim eksploatowany jest mniejszy kocioł ciepłej wody użytkowej. Istnieje wiele rozwiązań wymienników pojemnościowych, przy czym mogą być one w różny sposób instalowane.

W trzech pierwszych rozwiązaniach wymiennik pojemnościowy stanowi osobne, niezależne urządzenie. Na pozostałych rysunkach pokazano kotły ze zblokowanymi z nimi podgrzewaczami ciepłej wody użytkowej. Rozwiązania takie stosowane są obecnie w wielu nowoczesnych konstrukcjach kotłów o małej mocy przeznaczonych do zasilania instalacji o ograniczonym poborze wody, np. w domkach jednorodzinnych (uprawnienia budowlane). Wszystkie instalacje tego typu muszą być zabezpieczone przed nadmiernym wzrostem ciśnienia od strony c. w. u. zgodnie z PN-67/ /B-02440, a od strony wody grzejnej zgodnie z PN-77/B-02413 (dla otwartych systemów ogrzewań wodnych) lub PN-70/B-92417 (dla zamkniętych systemów ogrzewań).

Układy przygotowania c. w. u. z wymiennikami pojemnościowymi akumulującymi energię cieplną po stronie czynnika ogrzewanego mają następujące zalety:
- wyrównują szczytowe obciążenia źródeł ciepła (program egzamin ustny),
- pozwalają na dostarczenie znacznych ilości ciepła w krótkim czasie (ilość ciepła odpowiada pojemności zasobnika),
- stwarzają możliwość łatwej regulacji temperatury wody.

Opór hydrauliczny

Systemy te mają jednak kilka istotnych/wad, a mianowicie:
- występuje w nich znaczne zagrożenie korozyjne zarówno wężownicy, jak i płaszcza zasobnika (opinie o programie),
- w wodzie zmagazynowanej w zasobniku następują zmiany fizykochemiczne powodujące wytrącanie się kamienia kotłowego oraz zmiany jej smaku,
- na skutek małych wartości współczynników przenikania ciepła wężownice wymienników pojemnościowych mają znaczne wymiary, co poza zwiększeniem nakładów inwestycyjnych, powoduje konieczność zapewnienia dla wymienników pomieszczeń o dużej kubaturze (segregator aktów prawnych).

Z powyższych względów w instalacjach o dużym zapotrzebowaniu na c. w. u. stosowane są układy, w których wymiennik przeciwprądowy współpracuje z oddzielnym zasobnikiem. Układ taki, zwany systemem Chludowa, umożliwia nagrzewanie wody w wymienniku przepływowym przy dużych wartościach współczynnika przenikania ciepła i magazynowanie jej w wydzielonym zasobniku. W instalacji tej pompa obiegowa przetłacza wodę przez wymiennik i podaje ją do zasobnika i wewnętrznej instalacji c. w. u.

Według Chludowa układ ma następujące zalety:
- zapewnia stałą temperaturę wody odpływającej z układu wymiennik-zasobnik nawet przy znacznej nierównomierności jej rozbioru,
- uzyskuje się oszczędności na skutek niewielkich powierzchni wymiany ciepła wymienników wchodzących w skład węzła (promocja 3 w 1),
- opór hydrauliczny wymiennika pokonywany jest w całości przez pompy, co w efekcie zmniejsza stratę ciśnienia wody wodociągowej w wymiennikach,
- wymiennik ciepła pracuje w przybliżeniu przy stałej mocy cieplnej niezależnej od wahań rozbioru c. w. u.