Co zalicza się do praktyki zawodowej?

Praktyka zawodowa to bardzo ważny element przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (program na komputer).

Kwalifikacji praktyki zawodowej do uprawnień budowlanych dokonuje właściwa miejscowo okręgowa izba inżynierów lub architektów.

Praktyka zawodowa jest uznawana wyłącznie wtedy, gdy spełni warunki określone w rozporządzeniu w sprawie przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (program na telefon).

Praktyka zawodowa

Najważniejsze z nich to:
• rozpoczęcie praktyki zawodowej po uzyskaniu dyplomu ukończenia stydiów lub tytułu zawodowego technika bądź mistrza, bądź po uzyskaniu dyplomu, który potwierdza kwalifikacje zawodowe na poziomie technika (program egzamin ustny),
• potwierdzenie praktyki zawodowej przez osobę, która posiada odpowiednie uprawnienia budowlane i jest członkiem izby samorządu zawodowego (opinie o programie).
Bardzo ważnym warunkiem, niezbędnym do uzyskania uprawnień budowlanych, jest zakres praktyki zawodowej, który musi odpowiadać specjalności uprawnień budowlanych, o jakie stara się kandydat. Izba może również uznać praktykę zawodową, która miała miejsce po trzecim roku studiów, jeśli jest ona potwierdzona przez osobę mającą odpowiednie uprawnienia budowlane i będącą członkiem samorządu zawodowego (segregator aktów prawnych). Praktyka zawodowa musi obejmować czynności związane z projektowaniem lub z pełnieniem funkcji technicznej na budowie pod nadzorem osoby mającej odpowiednie uprawnienia budowlane.
Do praktyki zawodowej mogą być zaliczone również:
• czynności inspekcyjno-kontrolne, które kandydat wykonywał w urzędach obsługujących organy nadzoru budowlanego,
• prace związane z wykonywaniem czynności na terenie budowy i wymagające fachowej oceny zjawisk bądź samodzielnego rozwiązywania zagadnień techniczno-organizacyjnych oraz architektonicznych w podmiotach realizujących zadania zarządcy dróg publicznych (promocja 3  w 1),
• prace wykonywane w podmiotach odpowiadających za utrzymanie właściwego stanu technicznego infrastruktury kolejowej, które wymagają fachowej oceny zjawisk bądź samodzielnego rozwiązywania zagadnień techniczno-organizacyjnych oraz architektonicznych.