Cyrkulacja grawitacyjna

Zjawisko to może szczególnie często występować przy cyrkulacji grawitacyjnej. Oczywiste jest, że rozwiązanie z tak wykonanymi zbiornikami odpowietrzającymi stwarza znaczne zagrożenie korozyjne dla wewnętrznej instalacji c. w. u. Jest ono spowodowane niemożliwością odpowietrzania wody przy ciśnieniu atmosferycznym oraz znacznym jej napowietrzaniu w okresach wymywania nagromadzonego w zbiornikach powietrza (program uprawnienia budowlane na komputer).

Temu niepożądanemu zjawisku można zapobiec w różny sposób. Instalacja c. w. u. odpowietrzana jest w odmienny sposób. Górny przewód rozprowadzający prowadzony na przedostatniej kondygnacji stwarza możliwość odprowadzania wydzielającego się powietrza przez wyżej położone punkty czerpalne. Instalacja tego typu może być stosowana tylko wtedy, gdy warunki budowlane umożliwiają takie prowadzenie przewodów rozprowadzających (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W budynkach niskich (do 5 kondygnacji) instalacja cyrkulacyjna wykonywana jest czasami tylko dla rozprowadzających przewodów poziomych.

Rozwiązanie takie powoduje jednak wzrost zużycia wody spowodowany jej upuszczaniem z pionów do czasu pojawienia się w punktach czerpalnych wody o odpowiedniej temperaturze. W budynkach do 11 kondygnacji wewnętrzne instalacje c. w. u. wykonywane są jako jednostrefowe (uprawnienia budowlane).
W budynkach wyższych od 4 kondygnacji każdy pion zasilający i cyrkulacyjny powinien mieć w miejscu podłączenia do poziomych przewodów rozprowadzających możliwość samokompensacji cieplnej. Możliwość tę zapewnia się stosując ramiona kompensacyjne. Minimalne długości ramion kompensacyjnych pionów z punktami stałymi w połowie ich wysokości (na środkowej kondygnacji budynku) zestawiono w tabl. 2-3. Wykonując ramiona kompensacyjne o podanych długościach nie zachodzi konieczność wywoływania w nich naprężeń wstępnych (program egzamin ustny).

Ciśnienie wody

Aby zabezpieczyć instalacje c. w. u. z rozdziałem dolnym przed pęknięciami w miejscach podłączenia pionów rozprowadzających
i cyrkulacyjnych, wskazane jest w budynkach wysokich (powyżej 5 kondygnacji) w pobliżu tych miejsc umieszczać kompensatory wydłużeń cieplnych, najlepiej typu mieszkowego. Gdy nie ma kompensatorów mieszkowych, można stosować kompensatory typu „U” wykonane z rur czarnych, które po gięciu są ocynkowane lub z rur ocynkowanych łączonych kolankami (opinie o programie).

Podejścia od pionów do punktów czerpalnych nie powinny być krótsze od 0,5 m i powinny mieć co najmniej jedno załamanie.
Aby nie dopuścić do nadmiernego wychładzania wody w wewnętrznej instalacji c. w. u., przewody należy izolować cieplnie. Zasadą jest izolowanie poziomych przewodów rozprowadzających i cyrkulacyjnych. W budynkach do pięciu kondygnacji przewody pionowe zasilające i cyrkulacyjne mogą być nie izolowane szczególnie wówczas, gdy są one prowadzone w bruzdach lub szybach instalacyjnych. W budynkach wyższych, z uwagi na znaczne straty ciepła, powinny być izolowane zarówno przewody poziome, jak i piony cyrkulacyjne i rozprowadzające na całej wysokości budynku (segregator aktów prawnych).

W przypadku gdy ciśnienie wody w instalacji wewnętrznej przekracza 0,5 MPa (?» 50 m H20) lub gdy ciśnienie wody zasilającej jest mniejsze od tej wartości, lecz większe od ok. 0,15 MPa (15 m H20), a równocześnie niewystarczające dla całego budynku, stosuje się wielostrefowe instalacje c. w. u. Układy wielostrefowych wewnętrznych instalacji c. w. u. zależą od tego, czy w rozpatrywanym przypadku występuje niedostateczne ciśnienie w przewodzie zasilającym lub też występuje obawa przekroczenia dopuszczalnego ciśnienia wody w instalacji.

W budynkach niezbyt wysokich, przy dużych wahaniach ciśnienia w sieci wodociągowej, stosuje się zazwyczaj instalacje dwustrefowe (promocja 3 w 1). Pierwszy układ stosuje się wtedy, gdy w określonych godzinach maksymalnego poboru wody ciśnienie w sieci zewnętrznej okresowo spada do takiego poziomu, przy którym woda nie dopływa do punktów czerpalnych położonych na wyższych kondygnacjach.