Czy rozdzielenie specjalności kolejowej jest zgodne z konstytucją?

Wszystkie specjalności, w jakich można uzyskać uprawnienia budowlane, reguluje art. 14 ustawy Prawo budowlane (program na komputer). Wśród tych specjalności znajduje się również specjalność inżynieryjna kolejowa. Zgodnie z redakcją art. 14 ust. 1 prawa budowlanego wszystkie określone w przepisach specjalności stanowią katalog zamknięty, przy czym ramach każdego specjalności można jeszcze starać się o specjalizacje techniczno-budowlane (program na telefon). Wprowadzają rozdział specjalności kolejowej na sterowanie ruchem kolejowymi i kolejowe obiekty budowlane ustawodawca wprowadził więc zupełnie nowe i niewystępujące w ustawie specjalności – jest to orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego (program na egzamin ustny).

Określenie pokrewnych kierunków studiów

Efektem wprowadzona wymienionych specjalności była więc konieczność określenie w wykazu odpowiednich i pokrewnych kierunków studiów dla tych specjalności, a także wykazu zawodów związanych z budownictwem, związanych z danymi specjalnościami (promocja 3 w 1). Według Trybunału Konstytucyjnego przepis ten jest sprzeczny z art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. C ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z oceną trybunału zarówno charakter wykonawczy wspomnianych rozporządzeń, jak i ich ścisły związek z prawem budowlanym sprawia, że niemożliwe jest ich samoistne regulowanie w ramach podstawowej materii, która nie jest unormowana ustawą. Z wyroku wynika, iż rozporządzenie samodzielnie kreujące przedmiot regulacji, nie może być związane z ustawą (segregator).
Zgodnie z powyższym rozporządzenie nie może stanowić aktu wykonawczego do ustawy, lecz stanowi akt o charakterze samoistnym. Wynika to z faktu, że nie jest ono przeznaczone do wykonania ustawy, ale reguluje samodzielne te materia, do których nie ma dyrektyw w obowiązującej ustawie. Z tego właśnie względu Trybunał Konstytucyjny zasądził, iż rozporządzenie w badanym zakresie, czyli dotyczące uprawnień kolejowych, wydano z przekroczeniem posiadanych kompetencji. W wyroku stwierdzono, iż zaskarżone przepisy są niezgodne z art. 14 ust. 1 pkt 3 lit. C i oraz z artykułem 16 ustawy Prawo budowlane (opinie).