Detektor promieniowania

Detektor promieniowania - urządzenie, w którym oddziaływanie promieniowania z materią przetwarzane jest w łatwo mierzalną wielkość fizyczną (program uprawnienia budowlane na komputer).

Detektor scyntylacyjny - detektor promieniowania jonizującego składający się ze scyntylatora i przyrządu fotoelektronowego, przetwarzającego energię błysków świetlnych w scyntylatorze na energię sygnału elektrycznego; d.s. są licznik scyntylacyjny i komora scyntylacyjna.

Detektor siatkowy - detektor.

Detektor stosunkowy - rodzaj demodulatora częstotliwościowego, w którym napięcie wyjściowe zależy od stosunku napięć uzyskiwanych na dwóch obwodach rezonansowych.

Detektor śladowy - urządzenie umożliwiające wizualną obserwację (oraz fotografowanie) torów cząstek naładowanych.

Detektor termoelektryczny - detektor promieniowania, którego podstawową częścią jest przetwarzający na sygnał elektryczny energię promieniowania pochłanianą w materiale otaczającym termoelement i wydzielającą się w postaci ciepła (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Detektor termokonduktometryczny, katarometr - urządzenie rejestrujące skład gazu wychodzącego z kolumny chromatograficznej za pomocą pomiaru przewodnictwa cieplnego gazu.

Detektor uchybu - urządzenie wykrywające różnicę między zadaną i rzeczywistą chwilową wartością wielkości regulowanej.

Detergenty - syntetyczne środki piorące mające własności obniżania napięcia powierzchniowego wody (środki powierzchniowo czynne), od wartości którego zależy zwilżanie mytej powierzchni i usuwanie brudu.

Detonacja, spalanie detonacyjne - rozkład materiału wybuchowego przebiegający ze stałą prędkością liniową dochodzącą do kilku tysięcy m/s.

Detonator - ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację materiału wybuchowego inicjującego (spłonki) na materiał wybuchowy kruszący.

Detrytus - drobne cząstki mineralne, pochodzące z mechanicznego rozdrobnienia skał oraz obumarłych organizmów roślinnych i zwierzęcych; początkowo zawieszone w wodach śródlądowych i morskich stopniowo opadają na dno, biorąc udział w tworzeniu różnego rodzaju osadów (uprawnienia budowlane).

Deuter, ciężki wodór, D,;H - izotop wodoru o liczbie masowej 2, którego jądro zawiera jeden proton i jeden neutron.

Deuteranopia - rodzaj daltonizmu charakteryzujący się całkowitą lub częściową niezdolnością rozpoznawania barwy zielonej.

Deuterki - związki pierwiastków z dcuterem, analogiczne do wodorków.

Deuteron

Deuteron, deuton - jądro atomowe deutcru składające się z jednego protonu i jednego neutronu (program egzamin ustny).

Deuterowanie - reakcja wymiany atomu wodoru w cząsteczce związku chemicznego na deuter.

Dewaluacja pieniądza - oficjalne zmniejszenie przez władze gospodarcze lub ustawodawcze parytetu krajowej jednostki pieniężnej, tzn. zawartości czystego złota w jednostce pieniężnej
lub stosunku krajowej jednostki pieniężnej do zagranicznej.

Dewastacja - całkowite lub częściowe, nieodwracalne zniszczenie środków trwałych.

Dewiacja -wielkość określająca zboczenie punktu materialnego poruszającego się ruchem jednostajnym z toru prostoliniowego spowodowane działaniem siły.

Dewiacja częstotliwości - przy modulacji częstotliwości - maksymalna różnica między częstotliwością chwilową przebiegu zmodulowanego a jego częstotliwością nośną (opinie o programie).

Dewiacja fazy - przy modulacji fazy - maksymalna różnica faz między przebiegiem zmodulowanym a jego sinusoidalnym przebiegiem nośnym.

Dewiacja magnetyczna - odchylenie igły magnetycznej od południka magnetycznego spowodowane oddziaływaniem mas znajdujących się w pobliżu busoli (np. części konstrukcji statku, samolotu); d.m. jest różna przy różnych kursach.

Dewiator 1 - specjalista przeprowadzający kompensację dewiacji kompasu.

Dewiator 2 - tensor skośny.

Dewitryfikacja - odszklenie.

Dewitryfikatory, szkłoceramika, tworzywa dewitryfikacyjne - produkty o strukturze mikroziamistej otrzymywanie w wyniku katalizowanej i kierowanej krystalizacji szkła, zachodzącej w całej objętości.

Dewon - czwarty z kolei system utworów geologicznych grupy paleozoicznej; (2) odpowiednio czwarty ze względu na czas powstawania utworów okres ery paleozoicznej.

Dezagregacja - rozbicie układu wykonującego zbiór zadań na sieć zbudowaną z podukładów (zazwyczaj prostszych od układu rozbijanego), wykonującą ten sam zbiór zadań.

Dezakomodacja magnetyczna, niestateczność magnetyczna {materiału) - zjawisko zmniejszania się przenikliwości magnetycznej materiału po od magnesowani u i przy usunięciu wszelkich wpływów zewnętrznych (segregator aktów prawnych).

Dezaktywacja cząsteczki, stabilizacja cząsteczki - utrata przez cząsteczkę energii, która czyniła ją zdolną do reakcji.

Dezaktywacja katalizatora - zjawisko zmniejszenia się aktywności katalizatora podczas jego pracy, uwidoczniające się zmniejszeniem szybkości przebiegu procesu katalitycznego.

Dezaktywacja katody - niszczenie warstwy emitującej katody aktywowanej lampy elektronowej pod wpływem bombardowania elektronowego i jonowego.

ezaktywacja stanu wzbudzonego (atomu lub cząsteczki) - utrata energii wzbudzenia atomu lub cząsteczki wskutek przejść promienistych, przejść bezpromienistych lub reakcji chemicznej (promocja 3 w 1).