Dno kanału

Dno kanału powinno być wykonane ze spadkiem skierowanym do pompowni. Przy większej długości stalowni, dużym napływie wody lub dobrej filtracji podłoża może zachodzić potrzeba budowy kilku pompowni (program uprawnienia budowlane na komputer).
W celu lepszego spływu wód gruntowych, powierzchniowych i przemysłowych (w wypadku awarii rurociągów wody) wykop wokół fundamentu regeneratora zasypuje się także żwirem.

W pompowni wydzielony jest zbiornik o odpowiedniej pojemności, do którego woda dostaje się przez przelew, skąd następnie jest wypompowywana. Dzięki temu w kanale i komorze osadowej zbierają się wszelkie zanieczyszczenia, które usuwane są w miarę potrzeby. W ten sposób uzyskaną wodę można włączyć do sieci obiegowej wody przemysłowej zakładu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Tego rodzaju zabezpieczenia zdały już egzamin w wielu stalowniach Związku Radzieckiego. Uniknięto w ten sposób stosowania i tak niezbyt pewnych kesonów stalowych. Jednakże zabezpieczenia takie możliwe są tylko przy budowie nowych zakładów lub kapitalnej przebudowie i modernizacji starych, o ile na to pozwalają istniejące fundamenty słupów hali.

Czasami możliwe jest wykonanie tylko lokalnego zabezpieczenia przy przebudowie istniejącego pieca. W obrębie pieca zapuszczono trzy studnie głębinowe, rozmieszczone w trójkąt, połączone ze sobą drenażem ceramicznym, przebiegającym pod fundamentami regeneratorów, ułożonym w warstwie filtracyjnej ze żwiru. Przy studni zlokalizowanej pomiędzy regeneratorami usytuowano pompownię. Jest to więc pewna odmiana poprzedniego systemu dostosowana do konkretnej sytuacji (uprawnienia budowlane).
Przy odpowiednio dobrej przepuszczalności gruntu rodzimego można obniżyć poziom zwierciadła wody gruntowej przez założenie tylko jednej lub dwóch studni w okolicy regeneratorów.

Dodatnią stroną obniżenia poziomu wody gruntowej jest również fakt, że nie trzeba zabezpieczać fundamentu przed agresywnym działaniem wody, które w przypadku niemożności zastosowania izolacji bitumicznych (ze względu na nieuniknione wpływy termiczne) jest wyjątkowo kłopotliwe (program egzamin ustny).
W zależności od technologicznego zastosowania piece grzewcze można podzielić na trzy zasadnicze grupy:
- do przeróbki plastycznej,
- do obróbki cieplnej,
- do suszenia (opinie o programie).

Komora grzewcza

Dalszy podział pieców grzewczych w poszczególnych grupach podyktowany jest rozwiązaniami konstrukcyjnymi, a w szczególności sposobem załadowania i wyładowania wsadu oraz jego transportu przez piec.
Wobec małego rozpowszechnienia wśród inżynierów budowlanych zagadnień związanych z projektowaniem i wykonawstwem pieców przemysłowych, podajemy poniżej niektóre niezbędne terminy słownictwa technicznego z tego zakresu (segregator aktów prawnych).
Wsad stanowią półwyroby lub wyroby hutnicze, które w piecach poddawane są procesom termicznym nagrzewania lub suszenia.
Komora grzewcza - jest to przestrzeń w piecu, gdzie nagrzewany jest wsad.

Trzon pieca - to dolna część komory grzewczej, na którym w większości pieców bezpośrednio spoczywa wsad. Trzon pieca może być stały lub ruchomy.
Komora spalania służy do spalania paliw i znajduje się poza komorą grzewczą lub w samej komorze. Wsad w piecach grzewczych ogrzewany jest spalinami bezpośrednio lub pośrednio.
Mufle i rury promieniujące mają na celu oddzielenie spalin od nagrzewanego wsadu.
Rekuperatory służą do częściowego odzysku ciepła zawartego w spalinach odprowadzanych z pieca (promocja 3 w 1).
Stosowane są rekuperatory ceramiczne lub metalowe.

Kanały spalinowe odprowadzają spaliny z pieca do urządzenia odciągowego (komina lub eżektora). Niekiedy wykorzystuje się je po drodze do podgrzewania suszarek, w których wsad jest suszony ciepłem spalin odlotowych.

Wykładzina ogniotrwała pieca dzieli się na:
a) wykładzinę konstrukcyjną (nośną) wysoko ognioodporną z kształtek szamotowych gatunku A, B, C i D lub też z kształtek magnezytowych, krzemionkowych itp.,
b) wykładzinę izolacyjną z szamotu porowatego, termalitu itd.