Dobór materiałów

Ponadto przy małych prędkościach wody i uwarstwionym jej przepływie, stężenie tlenu i dwutlenku węgla w wodzie wypełniającej rysy i pęknięcia jest mniejsze niż w wodzie świeżej (napływającej) (program uprawnienia budowlane na komputer). Oba te zjawiska powodują, że różne części powierzchni rur kontaktują się z wodą o różnym stężeniu agresywnych gazów 02 i C02, co jest bezpośrednią przyczyną powstawania dodatkowych procesów korozyjnych wywołanych różnicą stężeń gazów - głównie tlenu.

W tego rodzaju korozji niszczenie metalu odbywa się na powierzchni ubogiej w tlen. Stąd też w przewodach ciepłej wody użytkowej najbardziej intensywna korozja występuje wewnątrz rys i pęknięć, a nie na powierzchni wewnętrznej bezpośrednio omywanej przez napływającą wodę (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Znanym zjawiskiem występującym powszechnie w instalacjach ciepłej wody jest fakt zaskakująco szybkiego niszczenia przez korozję wężownic pojemnościowych wymienników ciepła. W wodach o silnie korozyjnych właściwościach (np. w wodzie warszawskiej) wężownice wymienników tego typu są perforowane, często nawet po okresie 10-12 miesięcy.

Do zewnętrznych powierzchni wężownic tych wymienników przywierają bowiem szczególnie duże ilości pęcherzy gazowych, co spowodowane jest bardzo małymi prędkościami przepływu wody (liczba Re < 150) oraz również niewielkimi prędkościami strumieni konwekcji swobodnej zachodzącej w ograniczonej przestrzeni zasobnika. Pokazano fotografię powierzchni wężownicy modelu wymiennika pojemnościowego wykonaną przez przeźroczyste ścianki boczne i czołowe modelu (uprawnienia budowlane). Opisywane zjawiska są bezpośrednią przyczyną intensywnej korozji poziomych odcinków rur rozprowadzających w instalacji wewnętrznej oraz wężownic wymienników ciepła.

Rury ocynkowane

Innym czynnikiem związanym z prędkością przepływu wody jest zjawisko korozji podosadowej. Przy zaniku lub małych prędkościach ^przepływu wody zanieczyszczenia stanowiące przeważnie produkty korozji osadzają się i przywierają do wewnętrznych ścianek rur i wymienników stwarzając dogodne warunki do rozwoju korozji podosadowej.
Ponadto, zanik przepływu c. w. u. w instalacji wewnętrznej spowodowany przeważnie niesprawnością instalacji cyrkulacyjnej jest przyczyną tego, że na skutek stygnięcia przewodów obniża się temperatura wody. Z kolei pojawienie się rozbioru c. w. u. jest przyczyną szybkiego wzrostu temperatury (program egzamin ustny).

Szybkie zmiany temperatury, ze względu na różne wartości współczynników rozszerzalności liniowej kamienia wodnego oraz stali, powodują pękanie i niszczenie wytworzonych warstw ochronnych, co oczywiście w konsekwencji powoduje wzrost szybkości procesów korozyjnych.
Wszystkie wymienione zjawiska były przyczyną tego, że zostało wprowadzone zalecenie ograniczające minimalne prędkości przepływu wody zarówno w instalacji cyrkulacyjnej, jak i w przewodach rozprowadzających.
Dobór materiałów na przewody instalacji c. w. u. powinien być uzależniony od stopnia korozyjności wody (opinie o programie).

Rury ocynkowane powinny być łączone za pomocą gwitnowanych złączek wykonanych ze staliwa lub ciągliwego żeliwa. Złączki powinny być zewnętrznie i wewnętrznie ocynkowane (segregator aktów prawnych).
Dla wód silnie korozyjnych, poza przewodami z miedzi, które też mogą być stosowane tylko w określonych warunkach, projektant obecnie nie dysponuje odpowiednimi materiałami konstrukcyjnymi. Powszechne stosowanie stali stopowych z uwagi na ich koszt jest oczywiście niemożliwe. Instalacje specjalne można projektować z cienkościennych rur wykonanych ze stali 1H18N9T. Pamiętać przy tym należy, że stal tę należy spawać w ochronnej atmosferze argonu lub COo.

W Polsce instalacje c. w. u. wykonywane były z rur miedzianych jedynie w sporadycznych przypadkach. Stąd też nie zostały jeszcze ustalone wymagania dotyczące jakości wód, dla których uzasadnione jest stosowanie tego materiału. Prace nad tym zagadnieniem zostały już rozpoczęte (promocja 3 w 1).