Granice stref

Dla wiat i stropodachów w budynkach nieogrzewanych i nieocieplonych obciążenie S_k należy zwiększyć o 20%. Wartości charakterystycznego obciążenia śniegiem gruntu Q_k dla poszczególnych stref obciążenia śniegiem należy przyjmować. Granice stref należy traktować jako pasy o szerokości ok. +5 km, przyjmując na pograniczu wartość z jednej lub z drugiej strefy (program uprawnienia budowlane na komputer).

• Obciążenie wiatrem - różnice ciśnienia na powierzchniach budowli oraz opory tarcia wywołane przepływem powietrza.
• Charakterystyczne obciążenie wiatrem p_k - obciążenie wywołane oddziaływaniem na budowlę wiatru o prędkości charakterystycznej V_k, uwzględniające ekspozycję tej budowli, jej kształt i właściwości aeroelastyczne oraz wpływ porywistości wiatru. Obciążenie charakterystyczne może być przekroczone średnio jeden raz w przewidywanym okresie użytkowania budowli (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
• Obliczeniowe obciążenie wiatrem p₀ - iloczyn obciążenia charakterystycznego i współczynnika obciążenia.
• Współczynnik obciążenia y_f częściowy współczynnik bezpieczeństwa uwzględniający prawdopodobieństwo występowania wielkości obciążeń o wartościach niekorzystniejszych od obciążeń charakterystycznych.
• Charakterystyczna prędkość wiatru V_k średnia dziesięciominutowa prędkość wiatru na wysokości 10 m nad poziomem gruntu w terenie otwartym, która może być przekroczona średnio raz w przewidywanym czasie użytkowania budowli. Przyjęto czas użytkowania budowli 50 lat (uprawnienia budowlane).
• Ciśnienie prędkości wiatru q miara energii kinetycznej wiatru w jednostce objętości przepływającego powietrza.
• Współczynniki aerodynamiczne C_p, C_w, C_x, C_t, C_x, C_T - liczby niemianowane określające wartość ciśnienia lub sił aerodynamicznych działających na budowle lub ich elementy w zależności od ich kształtu, proporcji wymiarów i kierunku wiatru (program egzamin ustny).

Obciążenie wiatrem

• Współczynnik ekspozycji C_e współczynnik uwzględniający wpływ terenu i rozpatrywanej wysokości nad nim na ciśnienie prędkości wiatru.
• Współczynnik działania porywów wiatru współczynnik uwzględniający wzrost obciążenia powodowany przez porywy wiatru w stosunku do średniej dzisięciominutowej wartości obciążenia.
• Przewiewność przegrody stosunek powierzchni wszystkich otworów w przegrodzie, otwartych stale lub przystosowanych do otwierania, do całkowitej powierzchni przegrody, wyrażony w procentach (opinie o programie).
• Budowla zamknięta budowla, w której przewiewność którejkolwiek z przegród zewnętrznych jest nie większa niż 35%.
• Budowla otwarta budowla, w której przewiewność którejkolwiek z przegród zewnętrznych jest większa niż 35%, oraz budowla częściowo lub całkowicie bez przegród zewnętrznych.

Obciążenie wiatrem należy ustalać przy założeniu, że wiatr wieje poziomo z kierunku dającego najbardziej niekorzystne obciążenie dla budowli, elementu lub przegrody oraz że wszystkie powierzchnie nawietrzne i zawietrzne budowli, elementu lub przegrody poddane są prostopadle skierowanemu do nich i równomiernie rozłożonemu parciu lub ssaniu wiatru (segregator aktów prawnych).

W przypadku powierzchni równoległych do kierunku działania wiatru lub odchylonych od niego o kąt nie większy niż 15° należy także uwzględnić obciążenie styczne. Przy projektowaniu pokryć, łączników, połączeń, uszczelnień itp. występujących przy załamaniach i krawędziach budowli należy uwzględnić zwiększone miejscowe obciążenie krawędziowe.

Zasady ustalania współczynnika aerodynamicznego. Sposób ustalania wartości współczynnika aerodynamicznego C zależy od rodzaju obciążenia (normalne, styczne, sumaryczne) przyjmowanego do obliczeń (promocja 3 w 1). Do obciążeń normalnych przypadających na jednostkę powierzchni wartość współczynnika C_p wyznacza się sumując algebraicznie odpowiednie współczynniki ciśnienia (zewnętrznego C_z lub wewnętrznego C_w) określane dla powierzchni nawietrznej i zawietrznej rozpatrywanej budowli lub przegrody wg załącznika 1 normy PN-76/B-03001.