Dolna forma

Części wykonywano pod osłoną stalowych form montowanych (wraz z częścią d) w stoczni na lądzie, przewiezionych za pomocą platformy roboczej na miejsce przeznaczenia i po wykonaniu obiektu pozostawionych na stałe jako trwała osłona części betonowych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Dolna forma była podwójna: zewnętrzna walcowa i wewnętrzna stożkowa.

Przestrzeń między formą walcową a stożkową wypełniono częściowo lekkim betonem. Całość zapuszczono jak studnię do przewidzianej głębokości, po czym dno studni zabetonowano metodą Contractor, a resztę wraz z dolnym trzpieniem po usunięciu wody wykonano na sucho ze szczelnego betonu hydrotechnicznego (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Po zapuszczeniu studni przestrzeń między formami przykryto płytą betonową i piaskiem, obcinając dolną formę zewnętrzną równo z powierzchnią dna, które wokół latarni przykryto materacami faszynowymi i narzutem kamiennym dla zabezpieczenia przed podmyciem. Poszczególne fazy opuszczania form. Szczegółowy opis robót i problemy statyczne omawia wyczerpująco praca.

Inne rozwiązanie nowoczesnej latarni morskiej posadowionej na słabym gruncie z zastosowaniem pali stalowych pionowych i ukośnych. Tu również posłużono się podczas budowy platformą roboczą podnoszoną przedstawiają szczegóły omówione dalej w tekście (uprawnienia budowlane).Latarnię tę o nazwie „Kalkgrund” zbudowano w 1963 r. w Zatoce Flensburskiej na Bałtyku, zastępując nią istniejący przedtem latarniowiec [15]. Podłoże, na którym posadowiono latarnię składa się z warstwy pyłowej o miąższości ~7,0 m podścielonej rumowiskiem marglowym. Głębokość zatoki w miejscu projektowanej latarni wynosi 5,0 m.

Zastosowano tu następujące rozwiązanie. W suchym doku wykonano żelbetowy fundamentowy blok pustakowy w kształcie dzwonu, którego dolna część wykształcona była w postaci leja o nachyleniu 1,2 : 1. Dzwon miał wysokość 8,0 m i średnicę u góry 6,5 m, u dołu 10 m. Grubość ścian wynosiła 25 cm. Za pomocą platformy roboczej przetransportowano go na miejsce budowy, a następnie osadzono na dnie. Blok fundamentowy miał spełniać tutaj dwie funkcje: służyć jako prowadnica dla 24 pali stalowych podczas ich wbijania z platformy oraz zapewnić, po wypełnieniu betonem, przeniesienie sił z budowli na pale (program egzamin ustny).

Poziom posadowienia

Wykonanie samej wieży nastąpiło już na gotowym fundamencie z zastosowaniem platformy roboczej o wymiarach 30×21 m i nośności 1600 t. Platformę dostosowano do podniesienia i transportu bloku fundamentowego o ciężarze 120 tys. kG przez wykonanie specjalnej konstrukcji kołnierzowej. Blok podnoszono za pomocą trzech pionowych elementów stalowych przymocowanych do dolnego pierścienia.
Wewnątrz bloku, podczas betonowania, na przejściu między częścią walcową a lejem założono kolisty grzebieniowy dźwigar stalowy stanowiący prowadnicę pali na czas ich wbijania i umożliwiający właściwe ich umiejscowienie (opinie o programie)

Pale zaprojektowano częściowo jako ukośne (1,2 : 1), a częściowo jako pionowe dla uniknięcia ich zginania oraz w celu zakotwienia bloku w podłożu.
Poziom posadowienia założono na rzędnej 14,3 m poniżej punktu zaczepienia siły poziomej (650 tys. kG), będącej skutkiem naporu działania lodu. Nachylenie pali 1,2 : 1 zależne było od zakresu pracy kafara i średnicy bloku fundamentowego. Maksymalna siła wciskająca pal wynosi 197 tys. kG, a wyciągająca 130 tys. kG (segregator aktów prawnych).

Zastosowano pale stalowe o profilu PSp 60 L. Pale pionowe miały długość 31 m i mogły być wbite w jednym odcinku. Pale ukośne ze względu na większą długość składały się z dwóch części. Pale wbijano półautomatycznym kafarem o ciężarze baby 4 tys. kG (promocja 3 w 1).

Po wbiciu pali wewnątrz dzwonu wykonano warstwę betonu 2 m grubości, wykonanego przez wstrzykiwanie zaprawy cementowej w ułożone uprzednio warstwy grubego kruszywa. Po związaniu tego betonu można było wnętrze dzwonu odpompować. Po skontrolowaniu wbicia pali i po założeniu zbrojenia zabetonowano wnętrze dzwonu, pozostawiając wolne miejsce na pomieszczenia użytkowe. Z kolei ustawiono i zabetonowano elementy wieży jak również całe wyposażenie, korzystając z platformy roboczej.