Doprowadzenie ścieków do drenów

Pomiędzy drenem rozprowadzającym a drenem zbiorczym powinno znajdować się złoże filtracyjne o wysokości ok. 0,6 m, szerokości w planie nie mniejszej niż 0,5 m i długości w planie równej długości drenu rozprowadzającego lub zbiorczego. Złoże filtracyjne należy zaprojektować z piasku kwarcowego o wymiarze czynnym uziarnienia (d₁₀) wynoszącym 0,3-0,5 mm (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli ogólna długość drenów rozprowadzających lub zbiorczych nie przekracza 30 m, dopuszcza się stosowanie filtrów piaskowych z jednym drenem rozprowadzającym i z jednym drenem zbiorczym. Doprowadzenie ścieków do drenów powinno być dokonane tak jak w przypadku drenażu rozsączającego.

Dreny rozsączające i zbiorcze w podziemnym filtrze piaskowym powinny być ułożone w rowach o głębokości ok. 1,2 m do 1,5 m i szerokości dna rowu ok. 0,5 m. Dren zbiorczy należy układać na dnie rowu wzdłuż jego osi, ze spadkiem 2%-k2,5% i obsypać złożem filtracyjnym o wysokości warstwy 0,6 m i uziarnieniu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dren rozprowadzający należy układać na górnej powierzchni złoża filtracyjnego, ze spadkiem jak w przypadku drenów zbiorczych, i obsypać warstwą żwiru o wysokości 0,3 m, mierząc od spadku drenu rozprowadzającego. Pozostała część rowu ponad warstwą żwiru powinna być wypełniona naturalnym gruntem do poziomu otaczającego terenu. Konstrukcja drenów rozprowadzających i zbiorczych powinna być taka jak w przypadku drenów rozsączających (uprawnienia budowlane).

W celu umożliwienia przewietrzania piaskowego złoża filtracyjnego na końcach drenów rozprowadzających i zbiorczych przed wylotem ścieków należy zaprojektować wywiewki wentylacyjne o średnicy 100 mm z o- tworami wywiewnymi wzniesionymi na wysokości 0,5 m ponad poziom terenu(program egzamin ustny).

Budowa i działanie Osadniki Imhoffa zwane osadnikami świeżowodnymi są to osadniki poziomo-podłużne zespolone z komorą fermentacyjną i przeznaczone są do oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych lub innych ścieków o podobnym składzie i właściwościach oraz do przeróbki osadów powstających przy oczyszczaniu tych ścieków (opinie o programie).

Osadniki Imhoffa

Zgodnie z powyższym określeniem, osadniki Imhoffa składają się z:

1. części przepływowej skonstruowanej w postaci koryt, w których następuje mechaniczne oczyszczanie ścieków w drodze sedymentacji zawiesin,
2. komory fermentacyjnej znajdującej się pod korytami przepływowymi; do komory tej zsuwa się przez szczeliny w dnie koryt przepływowych osad i podlega w niej fermentacji metanowej .

Osadniki Imhoffa mogą być stosowane do oczyszczania ścieków w ilości 25 m³/d-P10 000 m³/d, wówczas gdy osady zawarte w tych ściekach lub powstające w procesie dalszego biologicznego oczyszczania tych ścieków podlegają procesowi beztlenowego rozkładu na drodze fermentacji beztlenowej (segregator aktów prawnych).

Osadniki Imhoffa można stosować do usuwania zawiesin opadających i substancji wypływających ze ścieków pozbawionych zanieczyszczeń zatrzymywanych na kratach o prześwitach nie większych niż 16^20 mm. Jeżeli ścieki dopływające do osadnika zawierają zawiesinę ziarnistą, należy przed osadnikiem zainstalować piaskownik.

Zależnie od wymaganego stopnia oczyszczania, określonego ze względu na ochronę odbiornika przed zanieczyszczeniem, osadniki Imhoffa mogą być stosowane jako:

• osadniki samodzielne do oczyszczania ścieków odprowadzanych następnie do odbiornika, jeśli maksymalny czas przepływu ścieków przez osadnik (w czasie minimalnego dopływu ścieków) nie przekracza 8-r-10 h,
• osadniki wstępne przed dalszym biologicznym oczyszczaniem ścieków.

Przy ustalaniu stopnia oczyszczania ścieków można przyjąć, że efekt usuwania zawiesin wynosi do 60°/o, a efekt zmniejszenia BZTg do 25% (promocja 3 w 1).