Drenaż

Przypadki właśnie takich zjawisk zalania podziemia pomimo drenażu są dość częste. Przykładem może służyć jeden z dużych ośrodków naukowo-doświadczalnych w Polsce, gdzie na całym terenie pod zabudowę licznymi budynkami, wysoki pierwotny poziom wody gruntowej został obniżony za pomocą drenażu.
Drenaż ten okazał się w okresach długotrwałych deszczów niezupełnie skuteczny i w niektórych miejscach w podziemiach wystąpiła woda (program uprawnienia budowlane na komputer).

Aby drenaż mógł stale sprawnie i skutecznie pracować, prócz ciągów drenarskich bezpośrednio pod fundamentami i pod podłożem posadzki, należy zastosować warstwę drenującą na całej powierzchni zagrożonej wodą gruntową lub zaskórną, mk aby stanowiła ona połączenie wszystkich ciągów drenarskich w obrębie całego budynku. Grubość warstwy drenującej nie powinna być
cieńsza od ok. 20 cm i powinna łączyć się z drenującą zasypką rowów, w których ułożone są sączki. Wskazane jest, aby podłoże gruntowe, na którym ma być ułożona warstwa drenująca, miało spadek w kierunku ciągów drenarskich. Warstwa drenująca i zasypka rowków drenarskich może być wykonana z tłucznia kamiennego, żwiru lub grubego piasku (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Nieodpowiedni tu jest gruz budowlany lub ceglany, który w wodzie szybko ulega zlasowaniu. Sączki układa się ze spadkiem 0,5-1%.

Na zewnątrz budynku dreny o średnicy 7,5-10 cm układa się przy ławach fundamentowych w warstwie tłucznia kamiennego lub grubego przesianego żwiru. Powyżej tej warstwy wykop zasypuje się piaskiem (uprawnienia budowlane). Jeśli budowla zajmuje dużą powierzchnię, to układa się dreny również wewnątrz budynku. Dreny zasadniczo powinny być układane powyżej poziomu założenia fundamentów. W razie założenia drenów poniżej poziomu fundamentów może nastąpić ich osiadanie na skutek wypłukania drobnych cząsteczek gruntu przez wodę. Dalszym nieodzownym warunkiem zabezpieczenia obiektu przed wodą gruntową za pomocą drenażu jest jego sprawne działanie. Sączki lub przynajmniej zbieracze powinny mieć zapewnioną możliwość przeczyszczania w przypadku zamulenia. W tym celu niezbędne są łatwo dostępne studzienki kontrolne służące równocześnie do czyszczenia sączków lub zbieraczy. Studzienki umieszcza się w miejscach załamania ciągów drenarskich (program egzamin ustny).

Sączki i rury kamionkowe

W przypadku przepompowywania wód drenarskich konieczne są pompy rezerwowe i niezawodnie pracujące urządzenia do automatycznego włączania pomp (opinie o programie).
Przy odwodnieniu ważnych obiektów można zastosować zamiast sączków ceramicznych i kolektorów betonowych - sączki i rury kamionkowe. W wyjątkowych przypadkach można zastosować trwałe obniżenie poziomu wody gruntowej za pomocą studzien rurowych podobnych do używanych do czasowego obniżenia poziomu wody gruntowej.

Studnie powinny być należycie zabezpieczone przed korozją, a w razie konieczności niezbędne jest umożliwienie ich wymiany, tak samo zresztą jak i innych elementów składowych całej instalacji odwadniającej (segregator aktów prawnych).
Jeśli podziemia budynku przylegają do skarpy zbocza i w kierunku budynku spływają zarówno wody powierzchniowe jak i zaskórne. Zamiast warstwy drenującej pionowej z nasypu z piasku, można warstwę ochronną izolacji wykonać z pustaków ceramicznych lub betonowych o kanałach pionowych, które odprowadzają wodę do ścieków poziomych.

Niekiedy może się zdarzyć, że drenaż budynku nie był przewidziany i po wykonaniu podziemi okazało się, że dostaje się do nich woda gruntowa lub okresowo zaskórna. Wtedy można wykonać płaski drenaż polegający na tym, że bezpośrednio pod posadzką układa się warstwę cegły dziurawki na płask, która łączy się z kanalizacją budynku. Jeśli kanalizacja jest na wyższym poziomie niż warstwa drenująca, to konieczne jest wykonanie studzienki zbiorczej i zainstalowanie automatycznych pomp (promocja 3 w 1).