Drewno stolarskie i ciesielskie

Drewno dzieli się zwykle na dwa rodzaje:
a) drewno z drzew iglastych,
b) drewno z drzew liściastych (program uprawnienia budowlane na komputer).

W zależności od twardości drewna rozróżniamy następujące grupy: I grupa — drewno miękkie (świerk, jodła, lipa),
II grupa — drewno półtwarde (klon, olcha, sosna),
III grupa —drewno twarde (dąb, jesion, buk, grab, akacja, wiąz, brzoza).
Zasadnicze cechy poszczególnych rodzajów drewna krajowego są następujące:
Świerk i jodła — barwa biała z żółtawym odcieniem, słoje różne dość rzadkie, mała ilość sęków, średnia odporność na wpływy atmosferyczne, ciężar 1 m3 wynosi około 470 kG. Stosuje się je w budownictwie, na słupy telegraficzne (dłużyce), jako materiał stolarski i wreszcie na opał (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Świerk w budownictwie ma jednak zastosowanie ograniczone. Jest bowiem dobrym i trwałym materiałem tylko w miejscach bardzo suchych lub w konstrukcjach podwodnych.
Jodła dobrze konserwuje się w miejscach suchych, ale nie może być używana na podwaliny, legary, belki, ościeżnice, podłogi, okna i drzwi oraz ściany zewnętrzne domów drewnianych, ponieważ łatwo but wie je.
Jodłę można używać głównie do budowli prowizorycznych i drugorzędnych (uprawnienia budowlane).
Lipa — barwa biała z odcieniem żółtawym, ciężar 1 m:j wynosi 450 kG. Wobec małej odporności na wpływy atmosferyczne jest używana jako drewno stolarskie, na ogół do wyrobu mebli i fornirów.
Sosna — barwa jasnożółta, słoje dość rzadkie; ze względu na znaczną odporność na wpływy atmosferyczne ma bardzo szerokie zastosowanie w budownictwie, ciężar 1 m3 przy 15% wilgotności wynosi 550 kG. Sosna bywa szeroko stosowana jako materiał stolarski oraz ciesielski i wreszcie na opał.

Olcha — barwa pomarańczowa, czerwonawo-brązowa, ciężar 1 ms wynosi 530 kG; używa się przeważnie do robót podwodnych (program egzamin ustny).
Dąb — barwa żółtobiała, słoje ścisłe, ciężar 1 m3 wynosi 750 kG, bardzo duża odporność na wpływy atmosferyczne.

Duża twardość

Podobne właściwości ma buk — o barwie różowej, z odcieniem fioletowym i ciężarze 1 m3 równym 750 kG. Te dwa gatunki drewna ze względu na dużą twardość, wytrzymałość i dużą odporność na wpływy atmosferyczne są cennym materiałem budowlanym. Używane są na narzędzia stolarskie w robotach kołodziejskich, na podkłady kolejowe, słupy telegraficzne, wreszcie, do wyrobu deszczułek posadzkowych (opinie o programie).

Pozostałe gatunki drzew twardych, jako mniej odporne na wpływy atmosferyczne, są używane w pierwszym rzędzie jako drewno narzędziowe, do wyrobów stolarskich itp.

Wszystkie rodzaje drewna przechowywane w miejscach suchych i odpowiednio przewietrzanych cechuje duża trwałość; to samo można powiedzieć o drewnie znajdującym się całkowicie pod wodą. Inaczej zupełnie przedstawia się trwałość drewna wystawionego na wpływy atmosferyczne lub znajdującego się w miejscach wilgotnych i nieprzewietrzanych. W tym ostatnim przypadku większą trwałość niż drewno miękkie wykazuje drewno twarde, zawierające żywicę i garbniki.
W konstrukcjach drewnianych bardzo duże znaczenie ma wilgotność i ciężar użytego do budowy drewna (segregator aktów prawnych).

Wilgotność drewna może być przyczyną odkształceń konstrukcji; zbyt duży zaś ciężar drewna wpływa na ciężar całej konstrukcji, co ze względów technicznych i ekonomicznych nie jest pożądane. Rozróżnia się drewno mokre — zawierające ponad 40% wody; wilgotne — 20 do 40% wody; półsuche— 18 do 20% wody; powietrzno-suche — 12 do 28% i suche — 8 do 12% wilgotności.

Wytrzymałość drewna w zależności od stopnia zawilgocenia podlega dużym wahaniom; np. przy ściskaniu wytrzymałość drewna o wilgotności 5°/o jest 1,9 raza większa niż przy wilgotności 15°/o.
Drewno podlega podstawowej przeróbce w tartakach. Tartaki przerabiają drewno na materiały tarte, obrzynane i nieobrzynane.

Prefabrykaty. Z odpadków drzewnych, jakie powstają w tartakach, wyrabiane są rozmaite wyroby prefabrykowane, używane jaka materiał zastępczy, stosowany szeroko w budownictwie, np. do budowy lekkich ścian, izolacji z płyt itp.
Sklejki (dykty klejone) są to płyty wyrabiane ze sklejonych na krzyż arkuszy forniru (tj. łuszczonych z kloca w specjalnych maszynach), czyli płatów drewna o grubości 0,2—4,0 mm. Sklejki bywają różnej grubości — od 1 do 15 mm. Wyrabiane są przeważnie z drewna olchowego, brzozowego i sosnowego (promocja 3 w 1).

Wełną drzewną nazywane są stróżki drewna (zwykle ze świerku,, jodły itp.) o grubości 0,05 do 1 mm, szerokości 0,5 do 7 mm i długości 20 do 50 cm. Wełna drzewna używana jest jako materiał izolacyjny.