Drewno warstwowe

Egner wyraża pogląd, że syntetyczne żywice wiążą się przy nasycaniu drewna z występującymi w błonie komórkowej higroskopijnymi substancjami oraz wnikają w błonę komórkową, chroniąc ją przed działaniem wilgoci atmosferycznej lub wnikaniem wody. Według doświadczeń Schwartza i Kretzdorna lite drewno brzozowe wykazało po 16 dniach przebywania w powietrzu nasyconym parą wodną przyrost wilgotności wynoszący 27,7%, drewno bakelizowane 17,2%, drewno metalizowane 2,3% (program uprawnienia budowlane na komputer).

Adsorpcja wody przebiega w drewnie; jeśli przyrost wilgotności odniesiemy tylko do ciężaru drewna występującego w próbce bakelizowanej oraz w próbce nasycanej metalem, to otrzymamy szereg: drewno lite 27,7%, drewno bakelizowane 23,9%, drewno metalizowane 13,5% (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Drewno warstwowe wykazuje w porównaniu z drewnem litym znaczne obniżenie własności higroskopijnych zarówno przy wchłanianiu pary wodnej z powietrza, jak przy zanurzaniu w wodzie (uprawnienia budowlane).

Zarysowuje się to zwłaszcza w odniesieniu do pęcznienia i kurczenia się w kierunku szerokości, które w drewnie warstwowym, klejonym syntetycznymi żywicami pod wysokim ciśnieniem i w wysokiej temperaturze, można znacznie obniżyć. Drewno warstwowe pęcznieje silniej wzdłuż odkrytych rzazem powierzchni bocznych, na których warstwy nie osłoniętego żywicą drewna stykają się z powietrzem lub z wodą; w środku materiału pęcznienie jest słabsze.

Wilgotność drewna warstwowego nie przekracza normalnie 7%; przy takiej wilgotności początkowej drewno warstwowe pęcznieje słabo (program egzamin ustny). Jeśli jednak znajdzie się ono w warunkach silnego nawilgacania, a jego wilgotność początkowa przekroczy 10%, to może wystąpić silne pęcznienie w kierunku prostopadłym do warstw forniru.
Zwiększenie higroskopijnej odporności drewna warstwowego można osiągnąć przez zmniejszanie grubości sklejanych warstw forniru. Im mniejsza jest grubość sklejanych warstw, tym lepiej przesycają się one syntetycznymi żywicami, wskutek czego wzrasta ich odporność na wnikanie wody, a tym samym maleje pęcznienie i kurczenie się drewna warstwowego.
Możliwość obniżenia higroskopijności i pęcznienia drewna warstwowego stanowi zagadnienie o dużym znaczeniu praktycznym (opinie o programie).

Możliwość obniżenia higroskopijności

Polega ono na opracowaniu metod produkcji materiału mało wrażliwego na zmiany higroskopijnych warunków otoczenia, o ograniczonej skłonności do zmiany wymiarów przestrzennych oraz o małej anizotropii kurczliwości. Do otrzymania tych cech dąży się przez stosowanie właściwych gatunków drewna, przez dobór właściwych żywic syntetycznych oraz przez opracowanie właściwych metod produkcji. Przez współdziałanie tych czynników można osiągnąć poważne ulepszenie drewna warstwowego.

Sklejki wychodzą z fabryki z wilgotnością 9-12%; wilgotność ta może się zwiększyć w czasie transportu.
Sklejka znajduje zastosowanie głównie w meblarstwie i w budownictwie, jej przyszłe warunki zewnętrzne odpowiadają wilgotności równoważnej 6 - 8%. Sklejka przed zastosowaniem powinna być sztucznie dosuszona lub mniejsza jest grubość sklejanych warstw, tym lepiej przesycają się one syntetycznymi żywicami, wskutek czego wzrasta ich odporność na wnikanie wody, a tym samym maleje pęcznienie i kurczenie się drewna warstwowego (segregator aktów prawnych).

Możliwość obniżenia higroskopijności i pęcznienia drewna warstwowego stanowi zagadnienie o dużym znaczeniu praktycznym. Polega ono na opracowaniu metod produkcji materiału mało wrażliwego na zmiany higroskopijnych warunków otoczenia, o ograniczonej skłonności do zmiany wymiarów przestrzennych oraz o małej anizotropii kurczliwości.

Do otrzymania tych cech dąży się przez stosowanie właściwych gatunków drewna, przez dobór właściwych żywic syntetycznych oraz przez opracowanie właściwych metod produkcji. Przez współdziałanie tych czynników można osiągnąć poważne ulepszenie drewna warstwowego (promocja 3 w 1).
Sklejki wychodzą z fabryki z wilgotnością 9-12%; wilgotność ta może się zwiększyć w czasie transportu.