Duża szybkość chłodzenia

W stali 18G2A można stwierdzić znaczne zróżnicowanie własności mechanicznych, zwłaszcza w kierunku grubości materiału. W niektórych przypadkach jest to przyczyną rozwarstwienia blachy znajdującej się pod obciążeniem. Blachy grube, walcowane zazwyczaj również w kierunku poprzecznym, mają w tym kierunku własności lepsze niż blachy uniwersalne, które są walcowane podobnie jak kształtowniki w jednym kierunku (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy projektowaniu konstrukcji należy mieć na uwadze nierównomierność własności wyrobów walcowanych. Kierunek zasadniczego obciążenia elementu powinien pokrywać się z kierunkiem włókien (walcowania). Elementy o wyraźnie płaskim stanie naprężeń, jak np. blachy węzłowe w silnie obciążonych kratownicach typu ciężkiego, należy projektować z blach
grubych, a nie uniwersalnych. W elementach rozciąganych nie należy stosować styków z przeponą rozciąganą w kierunku swej grubości.
Istotne znaczenie dla własności wyrobu ma końcowa temperatura walcowania i szybkość stygnięcia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zbyt wysoka temperatura walcowania może spowodować objawy przegrzania, tj. zmniejszone wydłużenie, przewężenie i udarność. Zakończenie walcowania w zbyt niskiej temperaturze powoduje niekorzystne objawy związane ze zgniotem na zimno, a w szczególności zwiększenie liczby defektów w strukturze ferrytu, wokół których następuje wydzielenie azotu i jego związków blokujących dyslokacje (uprawnienia budowlane).
Duża szybkość chłodzenia podnosi twardość, wytrzymałość i granicę plastyczności, kosztem własności plastycznych. W tych przypadkach niepożądane skutki niewłaściwej temperatury walcowania lub szybkości chłodzenia można usunąć przez obróbkę cieplną, tj. wyżarzanie normalizujące lub odprężające (program egzamin ustny).

Obróbka warsztatowa

Wytwarzanie części dla elementów konstrukcji stalowych jest związane z obróbką mechaniczną i z formowaniem plastycznym materiałów walcowanych, zgodnie z przyjętymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi w dokumentacji roboczej. W celu wykonana określonej obróbki materiału stosuje się różne operacje warsztatowe, przy czym niektóre z nich powodują miejscowe zmiany strukturalne i zmiany pierwotnych własności mechanicznych materiału. Zmiany te występują na ogół w obszarze materiału podlegającemu obróbce, lecz mogą mieć istotny wpływ również na zachowanie się obrabianej części lub elementu konstrukcyjnego jako całości (opinie o programie).
Przy wytwarzaniu elementów konstrukcyjnych wymaga wyjaśnienia wpływ dwóch rodzajów obróbki, a mianowicie wpływ odkształcenia materiału na zimno, i stosowania wysokiej temperatury. Odkształcenia na zimno stosuje się przy wyginaniu, przecinaniu, wytłaczaniu; wysoką temperaturę stosuje się przy spawaniu, zgrzewaniu, prostowaniu, przecinaniu termicznym i przy żłobieniu, a również przy nitowaniu.

Wymienione rodzaje obróbki mają różny wpływ w stalach o odmiennym składzie chemicznym i w stalach otrzymanych z różnych procesów wytapiania. Stosowanie w procesach wytwarzania konstrukcji wysokiej temperatury może mieć oprócz bezpośredniego wpływu na zmiany strukturalne materiału wpływ wtórny, a mianowicie może doprowadzić do powstania naprężeń własnych i wynikającego stąd stanu napięć (segregator aktów prawnych).
Zgniotem nazywa się trwałe odkształcenie stali na zimno, powodujące przekroczenie granicy plastyczności i wejście w strefę umocnienia, wiążące się z częściowym zużyciem rezerwy plastyczności stali. Przy zgniocie wytwarza się duża liczba płaszczyzn poślizgu oraz następuje rozdrobnienie bloków struktury i zagęszczenie dyslokacji, których przemieszczanie jest hamowane zniekształceniem sieci krystalicznej.

Towarzyszy mu określona orientacja ziaren metalu (tekstura) związana z kierunkiem odkształcenia (promocja 3 w 1). Zgniot występujący przy obróbce na zimno, jak kucie, przeciąganie, przebijanie otworów, zginanie na zimno itp., powoduje zwiększenie twardości i wytrzymałości stali, lecz równocześnie znaczne zmniejszenie jej własności plastycznych.