Dypresja

Przezroczyste jego odmiany mają jednak wielkie zalety dzięki bardzo wysokiemu współczynnikowi załamania światła, zbliżonemu do diamentu, i dyspersji, która jest trzy razy większa od dyspersji diamentu. Odmiany te są nieraz stosowane w zdobnictwie. Szlifować je trzeba jednak bardzo ostrożnie ze względu na wyraźną łupliwość. Występuje w Hiszpanii i Ameryce, głównie w Meksyku (program uprawnienia budowlane na komputer).
Minerał ten jest krzemianem glinu o tym samym składzie co andaluzyt - A102[Si04].

Twardość jego wynosi 6 - w skali Mohsa. Nie tworzy pojedynczych kryształów, lecz włókniste skupienia; często poprzerastany jest kwarcem. Nazywany jest nieraz jibrolitem (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Sillimanity o niebieskiej barwie, minowane na Cejlonie wśród żwirów, w których występują karcenie szlachetne, mylnie uważano dawniej za szafiry i kordieryty. Niektóre odmiany o równoległym ułożeniu włókien dają efekty świetlne kociego Oka chryzoberylowego (uprawnienia budowlane).
Tworzy on ciągły szereg mieszanych kryształów glinokrzemianu sodowego i wapniowego. Twardość skapolitu wynosi 5 w skali Mohsa, barwę ma białą, szarą, zielonawą lub czerwonawą, połysk szklisty, przechodzący w perłowy i tłusty. W zdobnictwie stasuje się kryształy przezroczyste oraz otoczaki ze złóż wtórnych, bezbarwne lub zabarwione. Kamienie z Madagaskaru i Brazylii mają odcień żółtawy, od bladego do ciemnozłocistego, pochodzące zaś z Birmy mają bardzo rozmaite zabarwienie: białawe, różowe, żółtawe i fioletowo-niebieskie. Niektóre odmiany przypominają beryle i chryzoberyle, od których różnią się niższymi współczynnikami załamania światła (program egzamin ustny).

Jest to węglan cynku ZnCOs. Rzadko tworzy wyraźne kryształy, występując przeważnie w skupieniach zbitych. Zwykle ma barwę szarą, żółtawą i brunatną. Niektóre odmiany o barwie żółtej, zielonej, rzadziej niebieskawej i różowej, szlifowane w postaci kaboszonu używane są do celów zdobniczych i dekoracyjnych. Szlifowanie smitsonitu nie jest łatwe wobec wyraźnej łupliwości.

Twardość steatytu

Odmiany nadające się do celów zdobniczych pochodzą z Grecji (Laurium), Sardynii, Hiszpanii, południowo-zachodniej Afryki (Tsumeb), Meksyku i USA. W Polsce występuje w wapieniu muszlowym wieku triasowego między Olkuszem, Chrzanowem, Bytomiem i Tarnowskimi Górami (opinie o programie).
Minerał ten jest glinokrzemianem sodu i wapnia podobnym do lazurytu pod względem składu chemicznego i niebieskiej barwy. Stosowany jest w postaci kaboszonu i jako kamień dekoracyjny. Występuje na Uralu, w Brazylii, w Kanadzie (stany Quebec i Ontario), w USA (Maine), Indiach i Afryce Południowej.
Minerał ten jest zasadowym krzemianem glinu i żelaza, tworzącym brunatne, rombowe kryształy, często bliźniaki w kształcie krzyżyków.

Bliźniaki takie po wypolerowaniu służą jako breloczki
lub zastępują metalowe krzyżyki. Staurolit ma twardość 7-7,5 w skali Mohsa. Występuje w skałach metamorficznych w Alpach, Brazylii i niektórych miejscach w USA.
Jest to mikrokrystaliczna, zbita odmiana talku, będącego warstwowym krzemianem magnezu o wzorze Mg3[(OH)2ISi4O10l. Talk jest produktem rozkładu minerałów magnezowych. Nazwą mineralogiczną jest talk, nazwą steatyt określa się odmiany zbite, stosowane jako materiał rzeźbiarski (segregator aktów prawnych). Nieraz nazywany jest również kamieniem mydlanym (ang. soapstone) lub słonińcem (niem. Speckstein), ponieważ przy dotknięciu sprawia wrażenie mydła lub ciała tłustego.

Występuje w skałach metamorficznych. Twardość steatytu wynosi 1 w skali Mohsa, barwę ma białą, zielonawą lub brunatną. Szczególne zastosowanie znajduje w Chinach, gdzie rzeźbi się z niego figurki, pagody, krajobrazy, ornamenty Minerał ten jest złożonym tlenkiem glinu, magnezu ryłu, występującym w heksagonalnych kryształach barwy fioletowo-czerwonawej. Twardość jego wynosi 8 w skali Mohsa, gęstość 3,61 g/cm3 (promocja 3 w 1).