Działanie fal

Działanie fal na falochron ma charakter dynamiczny (program uprawnienia budowlane na komputer). Fale napierają lub uderzają o falochron rytmicznie. Natrafieniu szczytu fali na ścianę budowli odpowiada maksimum naporu w kierunku zgodnym z kierunkiem rozchodzenia się fali, natrafieniu zaś o T/2s (połowę okresu fali) później na tę ścianę dna fali odpowiada maksimum naporu w stronę przeciwną (o ile zakłada się, że od strony portu nie ma falowania lub że okresy fal z obu stron są takie same).

Każdemu uderzeniu fali odpowiada pewne sprężyste wahnięcie się falochronu w odpowiednim kierunku, a amplituda tego ruchu zależna jest od właściwości podłoża, na którym falochron się wznosi. Ze zmniejszeniem się naporu, falochron wraca do swego poprzedniego położenia, przy naporze drugostronnym zaś wychyla się znowu w stronę przeciwną (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Falochron zatem wykonuje pod wpływem uderzeń fal pewne drgania wahadłowe, które ze względu na opory między cząstkami podsypki i gruntu, są drganiami tłumionymi. Niemniej może się zdarzyć, że częstość drgań wzbudzających (czyli częstość uderzeń fali) stanie się równa (lub bliska) częstości drgań własnych układu: falochron-podłoże; wystąpi wówczas zjawisko rezonansu (współbrzmienia) drgań, które prowadzi do wielkiego wzrostu amplitud drgań i w konsekwencji może doprowadzić do katastrofy falochronu.

Zachodzi pytanie, jak obliczyć częstość drgań własnych układu oraz współczynnik, przez który należy mnożyć wartości siły fali, aby uwzględnić jej działanie dynamiczne (uprawnienia budowlane).
Ściśle biorąc należałoby uważać system falochron-podłoże, obciążony naporem fali, za układ o wielu stopniach swobody, ponieważ, jak wiadomo, na falochron działa również napór hydrostatyczny wody. Zważywszy jednak, że napór ten występuje z obu stron falochronu i jest w każdym chwilowym położeniu budowli z obu stron taki sam (jeżeli pominiemy nieznaczne różnice poziomów wody z obu stron), nie będzie dużym zniekształceniem rzeczywistości, jeżeli działanie jego się pominie.

Takiemu założeniu odpowiada ustrój o jednym stopniu swobody i obliczenie częstości jego drgań własnych nie przedstawia większych trudności.
Dalszymi założeniami upraszczającymi, zgodnymi zresztą przeważnie z charakterem działania fali, zwłaszcza przybojowej, będzie przyjęcie, że uderzenie jej jest krótkotrwałe, powtarza się co T, działa poziomo i zaczepia w poziomie wody (program egzamin ustny).

Okresy fal morskich

Rozpatrzmy dalej obliczenie falochronu masywnego, stawianego na blokach lub skrzyniach, narażonego na uderzenia fal podchodzących prostopadle (czyli o kierunku linii grzbietowych równoległym do lica falochronu) lub z lekkim ukosem (opinie o programie).
Rachunek będzie wymagał jeszcze jednego uproszczenia, a mianowicie zamiany odcinka falochronu na bryłę prostopadłościenną o długości Ld, równej odległości dwu sąsiednich dylatacji, szerokości B - równej normalnej szerokości falochronu, i wysokości Hs, będącej wysokością sprowadzoną bryły prostopadłościennej o tym samym ciężarze G, co rozpatrywany odcinek falochronu. Przy obliczaniu należy uwzględnić wypór wody zmniejszający ciężar właściwy podwodnej części budowli.

Okresy fal morskich, dopiero rodzących się i rosnących pod wpływem wiatru, również wzrastają stopniowo od zerowych do maksymalnych w miarę wzrostu siły wiatru, jego zasięgu i czasu trwania (segregator aktów prawnych).
Największe pełnomorskie fale na Bałtyku osiągają, jak była już o tym mowa, wysokość do 5 m i okres 5,5-6 s. Przy mniejszych zasięgach wiatru wysokości i okresy są odpowiednio mniejsze, przy czym można przyjąć w przybliżeniu, że okresy zmieniają się proporcjonalnie do stosunku drugich pierwiastków wysokości fal.

Wzór ten wynika z równań teorii trochoidalnej, przy założeniu, że w okresie wzrostu fali stosunek jej wysokości do długości pozostaje nie zmieniony. Założenie to zgadza się na ogół z wynikami obserwacji (promocja 3 w 1).